۴ شغل جالب در مصر باستان

در مصر باستان مشاغل زیادی مانند کشاورزان، کارگران، کاهنان عالی رتبه و معماران وجود داشت. اما مصریان باستان نیز مشاغل بسیار غیرمعمولی داشتند.

مجله اینترنتی باستان شناس : تمدن مصر باستان پیچیده، طبقه بندی شده و بسیار سازمان یافته بود. حرفه های تخصصی به سرعت ظهور کردند تا امکان تقسیم کار و توسعه تخصص را فراهم کنند و منجر به پیشرفت و توسعه شوند. در مصر باستان مشاغل بسیار متنوعی از کارگران گرفته تا کاهنان عالی رتبه وجود داشت. همچنین حرفه هایی وجود داشتند که شاید امروزه غیرمعمول به نظر برسند، اما برای زندگی در مصر باستان ضروری بودند. در ادامه به پنج مورد از شغل های جالب دنیای مصر باستان می پردازیم.

1.اختربینی

اگرچه بین مصرشناسان در مورد اینکه آیا اولین مصریان طالع بینی را به معنای امروزی انجام می دادند یا خیر، بحث وجود دارد، یک توافق کلی وجود دارد که آنها بر این باور بودند که هم ترازی ستاره ها و صورت های فلکی بر زندگی روی زمین تأثیر می گذارد. به طور گسترده ای تشخیص داده شده است که مصریان باستان سیستم پیچیده ای از نجوم داشتند که از آن برای پیش بینی طغیان سالانه رودخانه نیل استفاده می کردند.

مصریان باستان صور فلکی خاص خود را داشتند که ممکن است برای اهداف نجومی استفاده می شده است. با ورود یونانیان به قرن چهارم قبل از میلاد، آنها در مورد طالع بینی یونانی، که از 12 علامت زودیاک آشنا از طالع بینی مدرن غربی استفاده می کند، یاد گرفتند. مصریان این موضوع را با دانش نجومی بومی خود ترکیب کردند و منجمان قابل احترامی شدند.ساخت معبد اسنا در نزدیکی اقصر در قرن سوم قبل از میلاد آغاز شد و 12 علامت زودیاک را در میان تزئینات آن به نمایش گذاشت.

سوابق کمی از ستاره شناسان حرفه ای در تاریخ اولیه مصر وجود دارد، اما تعداد اندکی که مستند شده اند بسیار مورد توجه بودند. ایمهوتپ که در قرن 27 قبل از میلاد متولد شد، معمار، ستاره شناس و وزیر ارشد جوسر، دومین پادشاه سلسله سوم مصر بود. ایمهوتپ که به عنوان یک مردم عادی متولد شد، به مهم ترین مشاور جوسر تبدیل شد و بر ساخت مقبره پادشاه در سقاره نظارت داشت.

یکی دیگر از نویسندگان بزرگ طالع بینی مصری، کلودیوس بطلمیوس بود که بیشتر با نام بطلمیوس شناخته می شد. بطلمیوس، ستاره شناس، نویسنده و ریاضیدان یونانی تبار، در قرن دوم پس از میلاد در شهر بزرگ اسکندریه زندگی و کار می کرد. بطلمیوس اعتقاد راسخی به حقانیت علم نجوم داشت و آثار مکتوب گسترده ای در این زمینه تالیف کرد.

2.جن گیر

مصریان باستان به وجود خدایان، ارواح و شیاطین اعتقاد داشتند. آنها به آداب و رسوم، طلسم ها و متون مقدس به عنوان اشکال محافظت از شر، بیماری و بدبختی اهمیت زیادی می دادند. سحر و جادو بخشی ضروری از مراسم شفابخشی بود که توسط کشیشان متخصص و جن گیران آموزش دیده انجام می شد.

در حالی که بسیاری از این مناسک برای استغاثه از خدایان بود، اما در درجه اول برای دفع ارواح شیطانی یا شیاطین که باعث بیماری و بدبختی می شدند، استفاده می شد. جن گیران برای بیرون راندن این ارواح شیطانی به مجموعه ای از طلسم ها و افسون ها به نام Execration Texts ( فهرست ممنوعه ) تکیه کردند.

قدمت آن به پادشاهی قدیم بازمی‌گردد، متون نفرین شده اهداف بسیاری را دنبال می‌کردند. آنها گاهی اوقات به عنوان نفرین برای سارقین مقبره استفاده می شدند یا برای خنثی کردن دشمنان مصر در زمان جنگ مورد استفاده قرار می گرفتند.

3.کاتب

اولین اشاره به کاتبان در مصر باستان در متون اهرام یافت شد، مجموعه ای از دعاهای مرده، طلسم ها و طلسم هایی که بر روی دیوارهای اهرام برای کمک به پادشاه در زندگی پس از مرگ حک شده بودند. متون اهرام که قدمت آن به پادشاهی قدیم بازمی‌گردد، قدیمی‌ترین نوشته‌های مذهبی مصری است که به دست آمده است.

کاتبان در مصر باستان بسیار مورد توجه بودند و در فعالیت‌های اداری، مذهبی و تجاری مؤثر بودند. در جامعه طبقاتی مصر باستان، کاتبان اجازه ورود به طبقه بالا و دسترسی به ثروت و امتیاز را داشتند. از دیگر مزایای اعطا شده به این حرفه معافیت از مالیات و کار یدی بود.

کاتبان به مدیریت سوابق مالیاتی، سرشماری ها، و پروژه های ساختمانی در میان سایر عملیات اداری کمک کردند. برخی نیز متون دینی نوشتند و آموزش های خود را ادامه دادند تا کاهن و مشاور شوند. کاتبان متخصص در داخل مقبره ها و معابد سلطنتی تصاویر و متن ها را نقاشی می کردند و آثار مکتوب مهمی مانند کتاب مردگان خلق می کردند. کاتبان هنر خود را در مدارس تخصصی آموختند و گاه در دوره های کارآموزی به آموزش خود ادامه دادند.

4.کلاه گیس ساز

هزاران سال است که مردم در همه فرهنگ ها از مو به عنوان وسیله ای برای خودنمایی استفاده می کنند و مصریان باستان نیز از این قاعده مستثنی نبودند. مدل های مو نشان دهنده موقعیت اجتماعی، جنسیت و مراحل زندگی بودند. به لطف نقاشی ها و حکاکی های مقابر که به خوبی حفظ شده اند، ما می توانیم تعیین کنیم که مصری ها چگونه از مدل مو برای نشان دادن جایگاه خود در جامعه استفاده می کردند.

مقامات عالی رتبه، پادشاهان و فراعنه کلاه گیس می پوشیدند و مردان موهای طبیعی خود را کوتاه یا اصلاح می کردند و زنان معمولا موهای خود را بلند می کردند. در حالی که هم مردان و هم زنان طبقه بالا کلاه گیس می پوشیدند، مصریان خارج از طبقه نخبگان با موهای طبیعی خود به تصویر کشیده می شدند.

مردان و زنان نخبه معمولا کلاه گیس های بلند و استادانه ای می پوشیدند که گاهی با طلا یا جواهر تزیین می شدند. اعضای جوان خانواده، به ویژه پسران، معمولا کلاه گیس های کوتاه و ساده می پوشیدند، در حالی که زنان همه طبقات معمولا موهای بلندتری داشتند. مصریان باستان نیز برای اضافه کردن حجم به مدل موی خود از موی اضافه یا به تعبیر امروزی از اکستنشن مو استفاده می کردند.

این کلاه گیس و اکستنشن ها در مغازه های تخصصی از موی انسان یا اسب ساخته می شدند و از موم زنبور عسل و رزین برای محکم کردن موها روی پارچه استفاده می شد. اکستنشن ها از طریق گره، نخ یا قیطان به مو متصل می شدند. کلاه گیس های تشریفاتی اغلب استادانه تر بودند و از الیاف نخل برای دادن حجم بیشتر به تاج استفاده می شد.

کلاه گیس ها بر اساس مناسبت پوشیده می شدند و به سبک های مختلفی ساخته می شدند که برای پوشیدن روزمره، مجالس اجتماعی، جشن ها یا مراسم مناسب به نظر می رسید. با توجه به گران بودن ، این تنوع فقط برای طبقه نخبگان قابل دسترسی بود.

کلاه گیس در مصر باستان به دلیل مزایای بهداشتی و محافظت در برابر آب و هوای خشن ارزش زیادی داشت. آنها حفظ نظافت، محافظت از پوست سر در برابر نور خورشید و جلوگیری از هجوم آفاتی مانند شپش را آسان تر می کردند.