تحقیقات اخیر بر روی بقایای اسکلت کشف شده در قبرستان باستانی ابو صیر، که قدمت آن به هزاره سوم پیش از میلاد باز میگردد، خطرات شغلی را که کاتبان در نتیجه کارهای روزانه و وضعیتهای کاری با آن مواجه بودند، روشن کرده است. این مطالعه که در مجله معتبر Scientific Reports منتشر شده است، بر این نکته تاکید دارد که چگونه فعالیتهای روزانه این افراد باسواد به تغییرات دژنراتیو در ساختار اسکلتی آنها تاثیر گذاشته است.
مجله اینترنتی باستان شناس : در مصر باستان، کاتبان از جایگاه معتبری برخوردار بودند، در درجه اول به دلیل سوادشان – مهارتی که در زمان پادشاهی قدیم تنها حدود 1٪ از جمعیت از آن برخوردار بودند. کاتبان وظایف اداری حیاتی را انجام می دادند و جزئی از عملکرد بوروکراسی دولتی بودند. علیرغم موقعیت اجتماعی بالای آنها، عوارض فیزیکی کار آنها در بقایای استخوانی آنها مشهود است.

پترا بروکنر هاولکوا، مردم شناس موزه ملی پراگ، تیمی را رهبری کرد که بقایای 69 مرد بالغ دفن شده در ابو صیر را بررسی کردند که 30 نفر از آنها به عنوان کاتب شناسایی شدند. محققان دریافتند که کاتب ها شیوع بیشتری از تغییرات دژنراتیو مفصلی را در مقایسه با همتایان غیر کاتب خود نشان می دهند. این تغییرات در مفاصل متصل کننده فک پایین به جمجمه، استخوان ترقوه راست، بالای استخوان بازو راست، اولین استخوان متاکارپال در انگشت شست راست، پایین ران و در سراسر ستون فقرات، به ویژه در ناحیه ستون فقرات گردن، بارزتر بود.
این تیم پیشنهاد کرد که این تغییرات دژنراتیو احتمالاً ناشی از وضعیت نشستن طولانی مدت با پاهای ضربدری است که معمولاً توسط کاتبان اتخاذ می شود، با سر خم شده به جلو، ستون فقرات خم شده، و بازوها بدون حمایت. تغییرات اضافی در زانوها، باسن و مچ پا نشان داد که کاتبان نیز ممکن است در حالت زانو زده یا چمباتمه نشسته باشند، با یک پا خمیده به بالا.

شواهد باستانشناسی، مانند مجسمهها، نقش برجستههای دیواری و متون تاریخی، این یافتهها را تأیید میکنند و کاتبان را در حالتهای مختلف کاری به تصویر میکشند. این منابع نشان میدهند که کاتبان معمولاً از یک قلم نازک برای نوشتن روی پاپیروس، تختههای چوبی و استراکا استفاده میکردند . استرس فیزیکی ناشی از کارهای تکراری آنها بیشتر با علائم انحطاط در مفاصل فک آنها مشهود است، که احتمالاً ناشی از جویدن انتهای ساقه های راش برای تشکیل سرهای برس مانند و در انگشتان شست راست آنها به دلیل فشار دادن قلم ها است.
نویسندگان مطالعه : «تحقیقات ما نشان داده است که دورههای طولانی نشستن روی پاهای ضربدری یا زانو زدن، و همچنین کارهای تکراری مانند نوشتن و تنظیم خودکارهای عجله در حین فعالیتهای خطنویسی، منجر به فشار بیش از حد بر روی فک، گردن و نواحی شانه شده است.

تغییرات اسکلتی مشاهده شده در کاتبان باستانی شباهت هایی به مسائل بهداشت حرفه ای مدرن دارد. نشستن طولانی مدت در موقعیت های نامناسب امروزه به طور مشابه بر اسکلت انسان تأثیر می گذارد و باعث انحطاط ستون فقرات، آرتروز مفاصل و درد متعاقب آن می شود. هاولکوا به نیوزویک گفت: ما فقط میتوانیم تغییرات را در اسکلت ثبت کنیم، نه در بافت نرم. اما، با توجه به نتایج مطالعه ما، در مقایسه با نتایج مطالعات بالینی، ارتوپدی و ارگونومیک عوامل خطر شغلی فعلی، به نظر می رسد که نشستن طولانی مدت در یک وضعیت نامناسب همچنان بر اسکلت انسان تأثیر می گذارد.
این مطالعه نشان میدهد که حتی موقعیتهای ممتاز در جوامع تاریخی با مجموعهای از خطرات شغلی خاص خود همراه بوده و تصویر ظریفتری از زندگی روزمره در مصر باستان را نشان میدهد.
More information: Brukner Havelková, P., Dulíková, V., Bejdová, Š. et al. (2024). Ancient Egyptian scribes and specific skeletal occupational risk markers (Abusir, Old Kingdom). Sci Rep 14, 13317. doi:10.1038/s41598-024-63549-z

















ارسال دیدگاه