هیچ چیز به اندازه اساطیر در سراسر جهان متنوع و هیجان انگیز نیست. از اروپا گرفته تا آسیا، آفریقا و آمریکا، فرهنگها و تمدنهای باستانی و مدرن، قلمروهای افسانهای را با خدایان و موجوداتی با قدرتهای ماوراء طبیعی تصویر سازی کرده اند.
مجله اینترنتی باستان شناس : خدایان ادیان باستانی معمولاً فراتر از همه چیز بودند، با توانایی هایی که آنها را قادر می ساخت در بیشتر موقعیت ها به پیروزی برسند. مطالعه این قدرت ها ی متنوع میتواند درک ما را از این اسطورههای باستانی را عمیقتر کند.
1. تغییر شکل

یکی از رایجترین تواناییهای ماوراء طبیعی که خدایان باستان دارند، تغییر شکل است. این توانایی به آنها اجازه می دهد تا فرم فیزیکی خود را به دلخواه تغییر دهند و آن را به ابزاری قدرتمند و همه کاره تبدیل کنند. خدایان تغییر شکل میتوانند بدون زحمت در موقعیتهای دشوار حرکت کنند. این مهارت نه تنها قدرت عظیم آنها را به نمایش می گذارد، بلکه عنصری از رمز و راز و فتنه را به شخصیت آنها اضافه می کند.
این توانایی قابل توجه یک موضوع رایج در داستان های اساطیری دنیای باستان است. یکی از معروفترین نمونههای تغییر شکل در داستانهای زئوس، پادشاه خدایان در اساطیر یونان باستان یافت میشود. زئوس برای رسیدن به اهدافش مکرراً شکل خود را به موجودات مختلف تغییر میداد و اغلب از این قدرت برای اغوا کردن و رابطه با زنان استفاده میکرد. در نتیجه، او پدر نیمه خدایان افسانهای متعددی شد که الهامبخش بسیاری از اسطورههای معروف یونان بودند.
یکی دیگر از موجودات اساطیری دارای قدرت تغییر شکل، لوکی است.لوکی از ایزدان یا یوتونها (و یا هر دو) در اساطیر اسکاندیناوی است. وی فرزند لافی و فارباوتی است و برادر هلبلیندی و بیلایستر. لوکی خوش سیما، بذلهگو و فریبنده، و در عین حال شرارتبار و آبزیرکاه بود. مدرکی در دست نیست دال بر اینکه لوکی را به عنوان ایزد بپرستند، اما بهنظر میرسد که او یکی از شخصیتهای اصلی خاندان اساطیری اسکاندیناویایی بوده باشد. لوکی از این قدرت برای فریب دادن، و دستکاری خدایان دیگر استفاده می کند. به عنوان مثال، او خود را به کک تبدیل کرد تا وارد اتاق خواب الهه فریگ شود.
2. پرواز

قدرت پرواز کردن یکی دیگر از نیروهای ماورایی خدایان در اساطیر باستان است. در زمان های گذشته، خدایان و موجوداتی که توانایی پرواز داشتند به دلیل قدرت بی اندازه شان مورد احترام قرار می گرفتند.
گارودا در آیین هندو یک الهه است که معمولاً نقش مَرکَب (واهانا) یا سُتورِ ویشنو را داراست. در اسطورهشناسی آیین هندو، ویشنو دومین ایزد از ایزدان سهگانه است که جنبه نفوذگر و حفاظتکننده خداوند را ایفا میکند. گارودا به شکل مردی با بدن قوی و زرین فام، با چهرهای سفید، بالهایی سرخ، نوک عقاب و تاجی بر سر به تصویر کشیده میشود. در اسطورهها آمده که این الهه باستانی چنان عظیم و بزرگ است که جلوی آفتاب را میگیرد. بال هایی داشت که به او اجازه می داد با سرعتی باورنکردنی به هر مقصدی پرواز کند. در مقابل، در اساطیر اروپای باستان، حیوانات بالدار بیشتر رایج بودند. یکی از این موجودات افسانهای پگاسوس است، اسب بالدار با شکوه از اساطیر یونان.
یکی دیگر از موجودات مشابه Hófvarpnir ، اسب افسانهای الهه اسکاندیناوی قدیم گنا است. این موجود جادویی میتوانست بدون زحمت در هوا و سطح آب حرکت کند .
3. نامرئی شدن

جذابیت نامرئی بودن را تصور کنید ، این خواسته جدیدی نیست. تمدن های باستانی نیز آرزوی این قدرت را داشتند، همانطور که خدایان و موجودات متعدد در اساطیر دارای آن هستند. یکی از این مصنوعات، کلاه نامرئی است که به عنوان کلاهخود هادس نیز شناخته می شود، در اسطوره های یونان باستان ، کلاهخود نامرئی کننده این توانایی را داشت که پوشنده خود را برای سایر موجودات ماوراء طبیعی نامرئی کند. قدرت نامرئی شدن خدایان به بسیاری از اسطوره های بزرگ راه یافت و افرادی مانند آتنا و هرمس از آن استفاده می کردند.
شنل نامرئی وسیله ای دیگری است که از دیده شدن پوشنده جلوگیری می کند. در فولکلور، اساطیر و افسانهها، شنل نامرئی به عنوان یک آیتم جادویی که توسط شخصیتهای دوگانه استفاده میشود یا بهعنوان وسیلهای که قهرمان برای انجام یک جستجو میپوشد، ظاهر میشود. این یک موضوع رایج در فولکلور ولز و ژرمن است و ممکن است از کلاه نامرئی که در اسطورههای یونان باستان دیده میشود سرچشمه بگیرد.
شنل نامرئی که توسط قهرمان زیگفرید در داستان حماسی سرود نیبلونگها پوشیده شده است. این یک شنل جادویی است که از کوتوله آلبریچ (آلفریکر) به دست آمده است که قهرمان را با چشم غیرمسلح نامرئی می کند و به او کمک می کند تا به اهدافش برسد.
4. کنترل عناصر

بیشتر خدایان فرهنگ های باستانی به عنوان ایزدان عناصر شناخته می شوند. به این ترتیب، آنها به طور طبیعی این توانایی را داشتند که آب و هوا را هر طور که می خواستند کنترل کنند. بنابراین، این قدرت شگرف یکی از رایج ترین قدرت های ماوراء طبیعی در اساطیر باستان است.
یکی از خدایان قدرتمند در هندوئیسم آگنی خدای آتش است. او به عنوان دوست و محافظ انسانها، و به خصوص محافظ منازل انسانها شناخته میشود. اشکال مختلفی از آتش به این خدا نسبت داده میشود؛ از جمله خورشید، آذرخش، شهاب سنگ، آتش قربانگاه، آتش اجاقهای خانگی، آتشی که برای سوزاندن بدن مردگان استفاده میشود، و آتشی که غذا را درون بدن انسانها هضم مینماید. آگنی در دوره ودائی (1500 تا 500 قبل از میلاد) اهمیت ویژهای داشت.
خدای مشابهی در مصر باستان وجود داشت . رع، خدای خورشید بود که گرمای او می توانست بین زندگی و مرگ برای مردم عادی تصمیم بگیرد. خدایانی که عناصر را کنترل می کردند بیشتر مورد ستایش قرار می گرفتند. آنها باران را برای کشاورزی ، خورشید را برای رشد تضمین می کردند، و می توانستند همه چیز را با تگرگ و زمستان های سخت نابود کنند.
5. جاودانگی

جاودانگی و فناناپذیری یکی دیگر از قدرتهای ایزدان در اساطیر باستان است. به همین دلیل است که جاودانگی همیشه باید در فهرست قدرت های ماوراء طبیعی یک ایزد قرار گیرد. به همین دلیل است که بسیاری از خدایان باستانی به نوعی با جاودانگی، رستاخیز دائمی یا هدایت ارواح به زندگی پس از مرگ مرتبط هستند.
یک نمونه قابل توجه الهه مصری ایزیس است که برای قرن های طولانی مورد احترام بوده و عمدتاً با جاودانگی او و توانایی زنده کردن مردگان مرتبط است. در شرق دور، الهه مشابهی نیز وجود داشت – آماتراسو – الهه خورشید، که مرگ برای او امری ناشناخته بود.
دیونیزوس، خدای یونان و روم باستان نیز نامیرا است و همیشه در هر حال زنده میشود. فهرست ایزدان نامیرا طولانی است – تقریباً همه خدایان باستان فناناپذیر بودند: جایگاه آنها در اسطوره ها و اعتقادات پرستندگان خود بود.
6. شفابخشی

قدرت شفا فقط برای قدرتمندترین خدایان محفوظ است. در دنیای باستان، زمانی که علم پزشکی به درستی درک نشده بود، برای شفای جسم و روح باید به خدایان تکیه کرد. در یونان باستان، شفا با خدای اصلی آپولو و پسرش اسکلپیوس همراه بود. هر دو خدایان حامی پزشکی بودند،. پزشکان یونانی به توانایی های ماوراء طبیعی خود ایمان زیادی داشتند و اغلب به اندازه مهارت های پزشکی خود به آنها اعتماد داشتند.
در آیین اسکاندیناوی قدیم، ایر ، الهه شفا و پزشکی بود. او در Lyfjaberg (کوهستان شفا) ساکن بود و هر مرد یا زنی که به بالای کوه صعود می کرد برای شفای بیماری خود هدایایی را به او تقدیم می کرد. در دنیای اسکاندیناوی قبل از مسیحیت، اعتماد به خدایان امری ضروری بود: دانش پزشکی در حالت ابتدایی قرار داشت – مردم برای درمان بیماری های خود ، هدایایی به خدایان پیشکش می کردند و برای شفای بیماریشان دعا می کردند.
7. تلپورتیشن (دورنوردی یا طی الارض )

توانایی سفر سریع از یک مکان به مکان دیگر مدتهاست که با قدرتمندترین خدایان باستان مرتبط بوده است. در یونان باستان، این قدرت خارق العاده را به هرمس، فرستاده خدایان نسبت می دادند. هرمس با صندل های بالدار جادویی خود می توانست بدون زحمت خود را به هر مقصدی برساند و شکاف بین قلمرو الهی و دنیای فانی را پر کند.
دیگر خدایان نیز در اساطیر مختلف از چنین توانایی هایی برخوردار بودند. اودین، خدای اصلی اسکاندیناوی، قدرت تغییر شکل به حیوانات مختلف و پیمودن فواصل طولانی را در یک چشم به هم زدن داشت.گانش یا گانشا، ، یکی از شناختهشدهترین و مورد احترامترین خدایان در مذهب هندوئیسم است، او از توانایی قابل توجهی برخوردار بود که بدون زحمت به هر مکانی سفر کند.
داستانهای ایزدان باستانی با قدرت انتقال از راه دور، نسلها را مجذوب و الهامبخش کرده است.
8. کنترل ذهن

خدایان در طول تاریخ دارای قدرت هایی بوده اند که اغلب فراتر از همه قلمروهای ممکن بوده است. کنترل ذهن به طور قطع قدرتی بود که فقط برای قوی ترین خدایان محفوظ بود. در آیین هندو، کالی، الهه قدرت نهایی، ویرانی، زمان و تغییر بود. در یونان باستان هیپنوس، خدای خواب، ذهن، وضعیت ذهنی، توانایی های روانی و هیپنوتیزم بود. همانطور که می بینید، کلمه فعلی هیپنوتیزم از نام این خدای باستانی قدرتمند می آید.
همچنین موارد زیادی وجود دارد که خدایان به سادگی عقل انسان های فانی را از بین می برند. دیونیسوس خدای یونانی لیکورگوس را دیوانه کرد و مرد سپس خانواده اش را کشت و خود را مثله کرد. به همین ترتیب، الهه هرا، هراکلس را در یکی از اسطوره ها دیوانه کرد و منطق و عقل او را از بین برد.البته، برخی الهههای فوقالعاده زیبا بودند که از جذابیتهای خود برای کنترل کامل قهرمانان فانی استفاده می کردند.!
9. رستاخیز

چرخه مرگ و تولد دوباره، رستاخیز و عروج به زندگی پس از مرگ از رایج ترین باورهایی است که تمدن های باستانی به آن پایبند بوده اند. مردم در زمان هایی که میزان مرگ و میر بسیار بالا بود به تسلی نیاز داشتند، بنابراین آنها معتقد بودند که خدایان می توانند رستاخیز و زندگی ابدی را برای آنها فراهم کنند.
در مصر باستان، این قدرت برای اوزیریس محفوظ بود. او به عنوان خدای زندگی پس از مرگ، رستاخیز، باروری و مردگان، توسط الهه ایزیس به زندگی بازگردانده شد و از آن زمان خدای رستاخیز بود. اسطوره رستاخیز بسیار قدیمی است، و باوری است که بیش از هر زمان دیگری در طول تاریخ ماندگار شد. در واقع، آنقدر ماندگار شد که به عیسی مسیح نسبت داده شد، که رستاخیز در اسطوره او نقش تعیین کننده ای دارد.
10 . قدرت مافوق بشری

علی رغم تواناییهای ماوراء طبیعی، همه خدایان و الههها از نظر فیزیکی قوی نیستند. این قدرت خارقالعاده فقط به عده معدودی اعطا شد که میدانستند چگونه آن را برای منافع خود مهار کنند. ثور یا تور، محبوبترین ایزد در اساطیر اسکاندیناوی، ایزد قدرتمند آذرخش، طوفان و تندر، پسر اودین و یورد است که به کیهان تاخت و با نیروهای شر و غولها جنگید. او نگهبان آسگارد بود و ایزدان، حتی انسانها همواره میتوانستند در مواقع خطر، او را فرا خوانند و بسیاری از موجودات به او متکی بودند. ثور با سیف، یکی از ایزدبانوهای باروری ازدواج کردهاست، ولی با ماده غولی به نام یارسانکسا (به معنی قمه آهنی) نیز رابطه داشت که حاصل آن دو پسر به نامهای ماگنی و مودی، و دختری به نام ثراد است. تیالفی، قاصد خدایان، همدم و خدمتگزار ثور است.
در طول ماجراجوییهای افسانهای او، قدرت مافوق بشری ثور نقشی اساسی داشت. مگینگیورد کمربند قدرت ثور است که با بستن آن قدرتش دوبرابر میشد و به او اجازه می داد تا میولینر، پتک عظیم خود را که فقط او می توانست بلند کند، به دست بگیرد. قدرت ثور علاوه بر کمربند و پتک شامل دستکشهای او با نام یارنگریپر ،می شد که او را به موجودی بی رقیب با قدرت مافوق بشری تبدیل می کرد.
فقدان علم و گسترش افسانه قدرتهای ماوراء طبیعی خدایان باستان
اساطیر و پانتئون های باستانی – در سراسر جهان – مملو از موجودات و خدایان گوناگون ، با داستان های عجیب و غریب و قدرت های ماوراء طبیعی بودند. در برخی از فرهنگها، خدای جداگانهای وجود داشت که تقریباً با هر چیزی مرتبط بود و پانتئونها را بهطور باورنکردنی شلوغ میکرد. مصریان باستان در حدود 1400 خدا داشتند.
علت پیدایش این افسانه ها جستجوی انسانی برای یافتن توضیحی نیمه منطقی برای چیزهایی بود که نمی فهمیدند. پادشاهان و دهقانان، فرعون ها و بردگان – همه به آسمان ها و زیارتگاه ها و معابد خود نگاه می کردند و از خدایان کمک می گرفتند.
در دوران باستان، بدون وجود علم و دانش هایی چون، پزشکی، یا فناوریهای مدرن، بسیاری از اسرار زندگی حل نشده باقی میماند. طبیعی بود که رعد و برق به خشم خدایان نسبت داده شود، و اعتقاد بر این بود که خورشید در یک قایق الهی در آسمان سفر می کند.
این باورها ذاتاً بدوی یا منفی نبودند. در زمان باستان مردم در هماهنگی با جهان طبیعی زندگی میکردند.قدرت های فراطبیعی خدایان و الهه های آنها اغلب در نقطه ای بین زندگی و مرگ وجود داشته است.
اگر کسی میخواست زراعت و محصول فراوان داشته باشد، باید قربانی مناسبی برای خدای خورشید، باروری و کشاورزی میکرد. از سوی دیگر، اگر کسی می خواست در نبرد پیروز شود، باید هدایا و قربانی هایی را به خدای جنگ پیشکش کند. وضعیت جهان هزاران سال، قبل از ظهور ادیان توحیدی مانند اسلام و مسیحیت، یا حتی قبل از ورود علم و توضیحات منطقی برای جهانی که در آن زندگی می کنیم، چنین بود.

















ارسال دیدگاه