کاوش در گنجینه محتوا

چه چیزی درباره ایران باستان می‌خواهید بدانید؟

میان مقاله‌ها، خبرها، ویدیوها و پرونده‌های تاریخی جستجو کنید.

پیشنهادهای جستجو:

معابد مصری و نظم آفرینش: تجسم ابدیت در زمان

تبلیغ
معابد مصری و نظم آفرینش: تجسم ابدیت در زمان
معابد مصر باستان یکی از ماندگارترین تجلیات دین و کیهان شناسی را در تاریخ جهان نشان می دهد که برای نزدیک به سه هزار سال به عنوان سنگ بنای فرهنگ فراعنه بوده است.

معابد مصر باستان یکی از ماندگارترین تجلیات دین و کیهان شناسی را در تاریخ جهان نشان می دهد که برای نزدیک به سه هزار سال به عنوان سنگ بنای فرهنگ فراعنه بوده است.

مجله اینترنتی باستان شناس : در طول هزاره ها، معابد و ایدئولوژی مرتبط با آنها در دوره های آشفتگی داخلی مانند ناآرامی های مدنی دوره اول متوسط (2181-2055 قبل از میلاد) و اصلاحات مذهبی سیاسی در دوره آمارنا (1322-1353 قبل از میلاد) دوام آوردند.علیرغم مواجهه با چالش ها، معابد حتی در زمان اشغال خارجی نیز شکوفا شدند. به عنوان مثال، در دوره متأخر (664-332 قبل از میلاد)، مصر دو بار توسط امپراتوری هخامنشی اداره می شد. با این حال، فرمانروایان ایرانی که به سنت‌های مصری احترام زیادی می‌گذاشتند، اجازه دادند که معابد به فعالیت خود ادامه دهند.

در سال 332 قبل از میلاد، با فتح اسکندر مقدونی، حکومت ایران بر مصر به پایان رسید. تحت سلسله بطلمیوسی بعدی، ساخت و استفاده از معابد سنتی ادامه یافت، البته با ادغام عناصر و سبک‌های فرهنگی یونانی در راستای سنت‌گرایی یونانی-مصری آن دوران. بطلمیوسیان که عنوان و نماد فرعون را به خود گرفتند، از معابد و کاهنان مصر حمایت کردند.

در دوران اشغال مصر توسط رومیان، که در سال 30 قبل از میلاد پس از شکست اکتاویان بر کلئوپاترا هفتم آغاز شد، فرهنگ معابد مصری توانست زنده بماند. در سالهای اولیه دوره امپراتوری روم، ساخت معابد ادامه یافت و کاهنان مصری به دلیل دانش خود در سراسر امپراتوری بسیار مورد احترام بودند. عارفان و فیلسوفان شهرهای مختلف از جمله اسکندریه و تبس به دنبال آموختن از این اساتید بودند.

با این حال، بحران قرن سوم باعث انحطاط معابد شد و منجر به وضعیتی نابسامان و سلب حق کشیشی شد. ظهور مسیحیت به عنوان دین امپراتوری، زوال فرهنگ معابد مصر را تسریع کرد. فرامین امپراتوری و اقدامات مخرب کشیشان و اسقف های خشمگین به سقوط نهایی این سنت باستانی کمک کرد.

نترو، فرعون و معات

میراث ماندگار فرهنگ معابد مصر، که هزاران سال را در بر می گیرد، به ویژه با توجه به اینکه معابد برای تجسم اصول ابدی در دنیای فیزیکی طراحی شده اند، مناسب است.

علیرغم اینکه “خدایان” مصری – معروف به نترو – در اسطوره ها و هنر به شکل انسان و حیوان به تصویر کشیده شده اند، در واقع اصول یا آرمان های متافیزیکی را نشان می دهند که از آغاز خلقت به عنوان عناصر محسوس و نامحسوس تشکیل دهنده کل جهان هستی هستند. این موجودات متافیزیکی در ابتدا از خالق برتر ساکن در قلمرو زمانی و اولیه راهبه متولد شدند.

هیچ دو معبد مصر باستان شبیه هم نیستند، اما همه آنها بر اساس باورهای مذهبی و فرهنگی بنا شده اند که در معماری، مکان ها و تزئینات آنها منعکس شده است.

معابد مصری و اساطیر

اساطیر مصر باستان لحظه ای را بازگو می کند که اولین سرزمین از نون پدیدار شد، آب های تاریک و بی پایانی که وجود ندارند. شاهینی که نماد خدای خورشید است و ارتباط نزدیکی با پادشاه دارد، یا یک پرنده بنو، شبیه ققنوس و به نمایندگی از خدای خالق آتوم، بر روی تپه فرود آمد و آفرینش جهان را شعله ور ساخت. این اقدامات در هسته ایمان مصر باستان به خدایان خود و طبیعت الهی پادشاه قرار دارد. قدیمی‌ترین فضاهای مقدس، که قدمت آن به هزاره پنجم قبل از میلاد برمی‌گردد، این مفاهیم و تصاویر را به نمایش می‌گذارد که پیش از دوره فراعنه آنطور که ما می‌شناسیم.

در حفاری‌ها، پی‌ها، نهشته‌ها، سازه‌ها و آثاری مشابه نمونه‌های بعدی، تا قرن چهارم پس از میلاد، در زمان حکومت رومیان بر مصر، کشف شد. در حالی که عناصر معماری معبد، سبک های هنری و شیوه های سلطنتی در طول زمان تکامل یافتند، برخی از باورها و مفاهیم در قلب فرهنگ مصر تزلزل ناپذیر باقی ماندند.

نخن : اولین مرکز قدرت مصر باستان

لوح نارمر منبع: Wikimedia Commons

یکی از مشهورترین آثار باستانی مصر ، لوح نارمر است. در حالی که قبلاً اعتقاد بر این بود که اتحاد شمال و جنوب مصر را به تصویر می‌کشد، تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که پیدایش دولت فرآیند پیچیده‌تری بوده است که به عنوان یک رویداد واحد رخ نداده است. با این وجود، مکان کشف لوح یک مکان مهم در تاریخ مصر باقی مانده است.  هیراکونپولیس، که به عنوان نخن باستان نیز شناخته می شود، جایی است که برخی از اولین شواهد مربوط به ارتباط بین دولت و مذهب را می توان یافت، که قدمت آن به حدود 3100 قبل از میلاد می رسد. این شهر به عنوان یک مرکز مذهبی مهم برای خدای شاهین، هوروس، خدمت می کرد و اهمیت مذهب را در توسعه اولیه حکومت مصر برجسته می کرد.

هیراکونپولیس ، در اواخر قرن نوزدهم میلادی توسط جیمز کویبل (1867-1935) و فردریک دبلیو گرین (1869-1949) کاوش شد. کارهای پیشگامانه آنها چشم انداز آیینی وسیعی را در امتداد رودخانه نیل کشف کرد که شامل سکونتگاه ها و مناطق تشریفاتی در اطراف یک مجموعه معبد باشکوه است.

در میان گنجینه‌های کشف‌شده، آثار باستانی قابل‌توجهی مانند مجسمه طلایی نفیس شاهین، مجسمه مسی یک پادشاه، نماد « سر گرز عقرب» و لوح معروف نارمر وجود داشت. این مصنوعات، که در یک فضای مقدس به وضوح تعریف شده یافت می شوند، شواهد قانع کننده ای از هیراکونپولیس و معبد آن به عنوان نقطه کانونی نخبگان حاکم ارائه کردند.

امروز، کاوش‌های مداوم در این مکان توسط تیم اختصاصی هیئت اعزامی Hierakonpolis انجام می‌شود و اسرار این تمدن باستانی را بیشتر آشکار می‌کند.

سقاره: اولین مجموعه هرمی

ساختمان هرم پله ای. منبع: Wikimedia Commons

اهرام فقط بناهای تاریخی نیستند، بلکه در واقع بخشی از مجموعه های بسیار بزرگتر هستند که شامل سازه های معابد می شوند. سقاره به عنوان سکویی برای افزایش نمایش قدرت و اعتبار، و همچنین نوآوری در نحوه احترام به کیش مردگان پادشاه عمل کرد – همه اینها با حفظ مضامین اساطیری و مذهبی اساسی که در هیراکونپولیس ایجاد شده بود.

هرم پله ای که در حدود 2650 سال قبل از میلاد ساخته شد، اولین ساختمان سنگی جهان بود که توسط معمار ارشد شاه جوسر، ایمهوتپ طراحی شد. این دستاورد پیشگامانه میراث ابدی ایمهوتپ را تضمین کرد، با تصویر خدایی اش که قرن ها بعد همچنان به عنوان حامی صنعتگران، معماران، جادوگران و غیره مورد احترام قرار می گیرد.

مقبره های نخبگان باستانی مصر از مصطباهای اولیه تکامل یافته اند که سازه های بزرگی شبیه مکعب بودند. قسمت بالای مستبا دارای اتاق‌های ذخیره‌سازی، نمایش‌هایی که زندگی متوفی را به تصویر می‌کشد، و کلیسای آرامگاهی برای بازدیدکنندگان برای هدایایی بود. در زیر زمین، اتاق دفن مهر و موم شده بود و قرار نبود قابل دسترسی باشد. برخی از مستاباها در مقیاس بزرگ بودند و دارای اتاق های متعددی بودند که با نقش برجسته های پیچیده تزئین شده بودند.

از طرح مستبا، هرم پله ای پدیدار شد، که مشخصه آن لایه های انباشته آن است که به سمت بهشت می رسید. این سبک معماری نماد این باور بود که پادشاه پس از مرگ به ستارگان صعود خواهد کرد. این هرم توسط یک دیوار مرزی محصور شده بود و فضای مقدسی جدا از دنیای بیرون ایجاد می کرد. زیارتگاه ها و مناطق تشریفاتی در داخل هرم به پادشاه اجازه می داد تا قدرت خود را بر مصر به نمایش بگذارد و آمادگی خود را برای حکومت نشان دهد.

سرگرز عقرب. منبع: Wikimedia Commons

سر گرز عقرب کشف شده در هیراکونپولیس بینشی در مورد آیین های باستانی ارائه می دهد و این تصور را تقویت می کند که تلاقی هنر و قدرت در تمدن های اولیه به خوبی تعریف شده است. پس از سلطنت جوسر، این مجموعه مکانی برای برگزاری مراسم مفصل برای بزرگداشت پادشاه خدایی شده و تبار او باقی ماند که به آغاز زمان بازمی‌گردد و قصد داشت تا ابد ادامه یابد.

برچسب‌ها: #ابدیت #معابد مصر
یک نکته برای میراث ایران آگاهی، حفاظت علمی و آینده گردشگری فرهنگی

پیشنهاد مطالعه

تازه‌ها

پربازدیدترین‌ها

ارسال دیدگاه