کاوش در گنجینه محتوا

چه چیزی درباره ایران باستان می‌خواهید بدانید؟

میان مقاله‌ها، خبرها، ویدیوها و پرونده‌های تاریخی جستجو کنید.

پیشنهادهای جستجو:

گوشت، غذای محبوبی برای استرالوپیتکوس های سه میلیون ساله محسوب نمی شد!

گوشت، غذای محبوبی برای استرالوپیتکوس های سه میلیون ساله محسوب نمی شد!
گنجاندن گوشت در رژیم غذایی، همواره نقطه عطف مهمی در دگرگشت انسان محسوب می‌شده؛ چرا که همواره به عنوان کاتالیزوری بالقوه برای پیشرفت‌هایی مانند افزایش سایز مغز در نظر گرفته می‌شود.

گنجاندن گوشت در رژیم غذایی، همواره نقطه عطف مهمی در دگرگشت انسان محسوب می‌شده؛ چرا که همواره به عنوان کاتالیزوری بالقوه برای پیشرفت‌هایی مانند افزایش سایز مغز در نظر گرفته می‌شود. اما تعیین این‌که مصرف گوشت از چه زمانی وارد رژیم غذایی هومینین‌ها شد و چه کسی این کار را آغاز کرد، همواره چالش برانگیز بوده است.

مجله اینترنتی باستان شناس : بررسی‌های جدید برای “اولین‌بار” نشان می‌دهند که استرالوپیتکوس، از مهم‌ترین هومینین‌های باستانی که دارای ترکیبی از صفات میمون‌مانند و در عین حال انسان‌مانند بوده، متکی بر رژیم غذایی گیاهخواری بود که یا اصلا گوشت مصرف نمی‌کرد و یا این مقدار بسیار کم بوده است.

این نتایج با بررسی سطح ایزوتوپ نیتروژن موجود در مینای دندان ۷ استرالوپیتکوس به‌دست آمده که در حدود ۳/۷ تا ۳/۲ میلیون سال پیش در افریقای جنوبی می‌زیستند.

در دگرگشت انسان، گوشت نقش مهمی در افزایش حجم جمجمه و متعاقبا توسعه‌ی مغز بزرگ‌تر داشته است. اما اکنون یافته‌های جدید، این فرضیه را که گوشت برای استرالوپیتکوس‌ها نیز منبع مهمی محسوب می‌شده، به چالش می‌کشد!

استرالوپیتکوس‌ها، از حدود ۴/۲ تا ۱/۹ میلیون سال پیش در بخش‌هایی از جنوب و شرق افریقا ساکن بودند. آن‌ها احتمالا برای تامین غذای خود، به جست‌و‌جوی میوه‌ها، برگ درختان و برخی گیاهان گلدار می‌پرداختند.

از معروف‌ترین اعضای استرالوپیتکوس‌ها، می‌توان به لوسی اشاره کرد. در حدود ۳/۲ میلیون سال پیش، با صورتی میمون‌مانند، حجم‌مغزی برابر با یک سوم گونه‌ی ما، بازوهایی کشیده و بلند و انگشتانی منحنی که همچنان برای بالا رفتن از درختان مناسب بودند، بر روی دو پا می‌ایستاد و راه می‌رفت.

استرالوپیتکوس‌ها، با مغزی کوچک‌تر از مغز ما و کمی بزرگ‌تر از شامپانزه‌های مدرن، اطلاعات مهمی از دگرگشت دوپایی و استفاده اولیه از ابزارها را در خود پنهان کرده‌اند.

این نکته که استرالوپیتکوس با مغزی کوچک‌تر از ما، گوشت مصرف نمی‌کرد با این فرضیه که تغییر رژیم غذایی در بزرگ‌تر شدن مغز نقش داشته، مطابقت دارد. چرا که اگر این گونه، مقدار قابل توجهی گوشت مصرف می‌کرد، این‌طور نتیجه می‌گرفتیم که افزایش بعدی حجم جمجمه در سایر گونه‌های هومینین، به دلیل شروع مصرف گوشت نبوده است.

اولین شواهد مبنی بر مصرف احتمالی گوشت در میان انسان‌ریخت‌ها، شامل بقایای استخوانی همراه با آثار برش در اتیوپی‌ست که در حدود ۳/۴ میلیون سال قدمت دارد. حال، این‌که این بقایا برای مصرف گوشت قصابی شده‌اند یا خیر، هنوز مشخص نیست…!

🖋 سحر مرتضی نژاد

نظر شما درباره این مقاله

مجله اینترنتی باستان شناس
دیدگاه باستان‌یار تحلیل هوشمند مقاله
اسپانسر: آیوبیت
یک نکته برای میراث ایران آگاهی، حفاظت علمی و آینده گردشگری فرهنگی

هم‌اکنون دیگران می‌خوانند

زنده

پربازدیدترین‌ها

ارسال دیدگاه