کشف اولین شواهد باستان شناسی از جامعه مرموز کاسکا آناتولی

در جریان کاوش‌های انجام‌شده توسط گروه باستان‌شناسی دانشگاه Zonguldak Bülent Ecevit ، آثاری از اواخر عصر برنز که به کاسکا، یک جامعه گمشده آناتولی مرتبط است، در غار اینونو در روستای Alacabük در منطقه Ereğli Zonguldak کشف شد.

مجله اینترنتی باستان شناس : کاسکا – که به نام‌های کاسکان، گاگسا و کاسکیا نیز شناخته می‌شود – مردمی باستانی بودند که در دره‌های دورافتاده آناتولی بین مرز شمالی پادشاهی هیتی و دریای سیاه ساکن بودند. آنها فاقد زبان نوشتاری بودند. این جامعه باستانی فقط از روی گزارش های هیتی ها که آنها را به عنوان کشاورز و کتانی باف نشان می دهد شناخته شده اند.

هیتی ها بارها با این قوم در شمال شرقی امپراتوری خود درگیر شدند. کاسکا از قلمرو کوهستانی و جنگلی انبوه خود در امتداد سواحل جنوبی دریای سیاه استفاده کردند تا بر یکی از مهیب ترین تمدن های جهان پیشی بگیرند. شهرهای مقدس هیتی‌ها، نریک و زالپا، توسط کاسکا، که در حدود 1400 سال قبل از میلاد از خانه‌های کوهستانی خود به پایین مهاجرت کردند، تسخیر شدند. با وجود این واقعیت، اطلاعات کمی در مورد کاسکا وجود دارد.

به گفته حمزه اکمن، دانشیار دانشگاه Bülent Ecevit و مشاور علمی کاوش، یافته‌های لایه سوم غار، که مربوط به اواخر عصر برنز است، ممکن است اولین اثبات باستان‌شناسی این گروه مرموز را ارائه دهد.

اکمن توضیح داد: ” یافته های این لایه، مربوط به دوره 1650 تا 1200 قبل از میلاد، ممکن است با کاسکا، جامعه گمشده آناتولی باستان مرتبط باشد.”

در غار اینونو که گمان می رود قدیمی ترین سکونتگاه غربی دریای سیاه باشد، شواهدی از سکونت مداوم انسان به دست آمده است که قدمت آن به 6500 سال قبل از عصر کالکولیتیک می رسد. آثاری از پنج دوره مختلف استقرار در این غار یافت شد، از جمله مواردی مربوط به هیتی ها، تمدن قدرتمند عصر برنز پسین.

«پادشاهان هیتی باستان، از حاتوشيلي اول تا شوپلولیومای دوم، کاسکاها را به عنوان مهاجمانی که شهرها، معابد و سکونتگاه‌ها را در دوره‌های آسیب‌پذیری هیتی‌ها غارت می‌کردند، ثبت کردند. آنها حتی نریک، یک شهر مذهبی کلیدی را که به خدای طوفان اختصاص داده شده بود، تصرف کردند.

علیرغم بیش از یک قرن تحقیق هیتی‌شناسی، شواهد عینی از سکونت کاسکا مبهم باقی مانده است. کاسکاها همیشه یک سوال اصلی برای محققانی که باستان شناسی هیتی ها را مطالعه می کنند، بوده است. اگرچه وجود آنها به طور مکرر در متون خط میخی ذکر شده است، اما هیچ سکونتگاهی مرتبط با آنها هرگز به طور قطعی شناسایی نشده است .

اکمن خاطرنشان کرد: “موقعیت غار و سبک زندگی که نشان می دهد با توصیفات جغرافیایی قلمروهای کاسکا در متون هیتی مطابقت دارد.” مصنوعات لایه سوم غار شباهت های قابل توجهی با اشیای دوران هیتی دارند، اما در ساختار متفاوت هستند که نشان دهنده یک هویت فرهنگی منحصر به فرد است.

علاوه بر خنجری که مشابه خنجر کشف شده در شهر هیتی‌ها شاپینووا است و مهرهایی که شبیه طرح‌های هیتی است، این تیم سکوهای چوبی را کشف کردند که احتمالاً به‌عنوان انبار یا محل زندگی مورد استفاده قرار می‌گرفتند، و همچنین انواع فلز، خاک رس و مصنوعات استخوانی.

ترکیبی از این مصنوعات سرنخ‌های قانع‌کننده‌ای ارائه می‌دهد که غار اینونو ممکن است اولین مکان باستان‌شناسی مرتبط با این گروه مرموز باشد. این اکتشافات یک پایه حیاتی برای تحقیقات آینده در مورد تاریخچه آنها فراهم می کند.

حفاری در غار اینونو که تحت حفاظت است، ادامه دارد. مطالعات از نظر روشن کردن زندگی این مردم مرموز آناتولی بسیار مهم است.