مجله اینترنتی باستان شناس : دکتر محمد اسماعیل خالد، دبیر کل شورای عالی آثار باستانی، این یافته ها را “یک افزوده بزرگ به تاریخ منطقه” توصیف کرد و بر منحصر به فرد بودن آنها در منطقه البهناسا تاکید کرد.
از جمله مهمترین اکتشافات در این کاوش می توان به 13 زبان طلایی مرتبط با مومیایی ها – اولین مورد برای این منطقه – و میخ های طلایی اشاره کرد که نمادی از آمادگی برای زندگی پس از مرگ است. این آثار، همراه با کتیبه ها و آداب و رسوم دقیق تدفین، بینش ارزشمندی را در مورد اعتقادات مذهبی بطلمیوسی ارائه می دهد.



این تیم مجموعه ای از مقبره ها با کتیبه های رنگارنگ و صحنه های آیینی را کشف کردند. یکی از مقبرهها که از طریق یک چاه سنگی مستطیل شکل قابل دسترسی است، دارای یک تالار مرکزی با سه اتاق بود. به گفته دکتر استر پونز ملادو، سرپرست هیات اسپانیایی، این اتاقها حاوی دهها مومیایی بودند که بهدقت چیده شدهاند و آیین تدفین عمومی را نشان می دهند. مقبره دیگری به اتاقک هایی با تزئینات مشابه منتهی می شد که یکی از آنها متعلق به فردی به نام “ون نفر” بود.
این مقبره به خاطر نقاشیهای دیواری پیچیدهاش که ون نفر و خانوادهاش را در حال ارائه هدایایی به خدایان مانند آنوبیس، اوزیریس، آتوم، هوروس و توث به تصویر میکشد، متمایز است. سقف الهه Nut را به نمایش میگذارد که توسط ستارهها و قایقهای مقدسی که خدایان مانند خپری و را را حمل میکنند، در کنار پسزمینه آبی خیرهکننده احاطه شده است. یک مومیایی در داخل اتاق با یک لایه ظریف از طلا پوشانده شده بود که نماد محافظت الهی بود. این مقبره همچنین چهار تابوت سنگ آهکی را در خود جای داده بود.
دکتر حسن ابراهیم عامر، مدیر حفاری و استاد دانشگاه قاهره، کشف یک اسکراب به شکل قلب را ، که یک یافته نادر در باستان شناسی مصر است، برجسته کرد. در کنار آن، 29 طلسم کشف شد، از جمله طلسم های ستون djed، اسکاراب های هوروس، توث و ایزیس و طلسم های ترکیبی از خدایان مصری.
این مصنوعات، که سرشار از نمادگرایی هستند، بر همگرایی اعمال مذهبی بطلمیوسی تأکید میکنند. این هیات همچنین مجسمه های سفالی، از جمله یکی از خدایان هارپوکرات را از زیر خاک بیرون آورد.
باستان شناسان در کاوش های گذشته Al Bahnasa که از لحاظ تاریخی با نام اوکسیرینخوس شناخته میشود، مقبرههایی از دورههای Saite، یونانی-رومی، و رومی، و همچنین یک بازیلیکای بیزانسی و یک معبد اختصاص داده شده به اوزیریس را کشف کرده اند. علاوه بر اکتشافات بطلمیوسی، این تیم کار را در صومعه قبطی سنت سیریاکوس، یک کلیسای مسیحی که قدمت آن به قرن های 5 تا 7 میلادی باز می گردد، از سر گرفت.
یافته های البهناسا بر پیچیدگی و غنای آیین تدفین مصر باستان تاکید دارد. همانطور که دکتر خالد خاطرنشان کرد، “این کشف دریچه ای منحصر به فرد به اعمال فرهنگی و معنوی دوره بطلمیوسی ارائه می دهد.”
زبانهای طلایی گاهی با مومیاییهای مصری در دوره یونانی-رومی (۳۳۲ قبل از میلاد تا ۳۹۵ پس از میلاد) دفن میشدند. مصریان باستان زبان های طلایی را در مومیایی ها قرار می دادند تا بتوانند در زندگی پس از مرگ با خدایان صحبت کنند. آنها معتقد بودند که گوشت خدایان از طلا ساخته شده است.














ارسال دیدگاه