نماد ستون مقدس جد/Djed چیست؟

هیروگلیف در رمزگشایی فرهنگ مصر باستان بسیار مهم است. از جمله نمادهای هیروگلیفی که اغلب با آن مواجه می‌شویم، نماد جد(djed ) است.

مجله اینترنتی باستان شناس : این نماد که شبیه ستونی با سه یا چند میله متقاطع است، نظریه های متعددی را در مورد معنی و اهمیت آن برای مصریان باستان ایجاد کرده است که آن را به طور گسترده در نوشته های خود گنجانده اند.

تفسیرهای جایگزین و نمادهای باروری

نماد جد (Djed ) با میله عمودی یا ظاهر ستون مانند آن مشخص می شود. به طور معمول، دارای چهار میله افقی در بالا است که توسط یک سری خطوط عمودی از هم جدا شده اند. علاوه بر این، چهار نوار درون میله وجود دارد که در زیر اولین میله افقی قرار گرفته اند. گاهی اوقات، نماد Djed با یک سرستون در بالا نشان داده می شود.

جد Djed به طور گسترده ای به عنوان نمادی از خدای اوزیریس، به ویژه ستون فقرات او، در اساطیر مصر باستان در نظر گرفته می شود. ایزد جهان زیرزمینی و زندگی پس از مرگ در اساطیر مصر باستان است ، او قربانی نقشه فریبکارانه ای شد که توسط ست، ایزد صحراها و طوفان در اساطیر مصر طراحی شده بود. ست با فریب دادن اوزیریس او را به داخل تابوتی می کشد، اما قبل از رها شدن تابوت در رود نیل، اوزیریس بلافاصله خفه شد. به طور معجزه آسایی، تابوت در بیبلوس سوریه به ساحل رسید ، جایی که درخت مقدسی به سرعت در اطراف آن جوانه زد و تابوت را در تنه محکم اش فرا گرفت.

پادشاه آن سرزمین که از وجود تابوت بی خبر بود، از رشد سریع این درخت به وحشت افتاد و دستور داد آن را قطع کنند تا به ستونی در کاخش تبدیل شود. در تمام این مدت، ایزیس همسر اوزیریس در جستجوی او بود. او متوجه شد که جسد او داخل ستون قرار دارد. او با شاه و ملکه پیوند دوستی برقرار کرد و وقتی آن ها او را مورد لطف خود قرار دادند ، او ستون را درخواست کرد. ایزیس به محض دریافت ستون، جسد اوزیریس را برداشت و ستون را تقدیس کرد. از آن زمان به بعد به آن ستون جد گفته می شود.

به گفته برخی دیگر، جد یک ستون باروری است که از نی، درخت یا شاخ و برگ ساخته شده که اطراف آن را احاطه کرده است. از آنجا که مصر سرزمینی بی درخت بود، جد می تواند نشان دهنده اهمیت درختانی باشد که از سوریه وارد می شدند. که با داستان اوزیریس ارتباط دارد، جایی که جسد او در تنه یک درخت محصور شده بود. گزارش های دیگر، جد را با سوکر خدای شاهین گورستان ممفیس، و پتاح خدای حامی شهر ممفیس، مرتبط می دانند. پتاح گاهی اوقات به عنوان “جد نجیب” نامیده می شود . نماد جد گاهی به عنوان ستونی در حمایت از آسمان در نظر گرفته می شود. در یک قصر، ستون‌ها ممکن است پنجره‌ای را احاطه کنند و وقتی از زاویه درست به آن نگاه کنیم، به نظر می‌رسد که ستون‌ها آسمان را نگه می‌دارند.

نماد جد در مراسمی به نام “برافراشتن جد” استفاده می شد . هدف از این مراسم نشان دادن پیروزی اوزیریس بر ست بود. در طول مراسم، فرعون با کمک کاهنان از طناب برای بالا بردن ستون جد استفاده می کرد. این زمان مصادف بود با آغاز سال جدید سال کشاورزی و شروع کشت مزارع.

این تنها بخشی از تعطیلات ۱۷ روزه جشنواره هایی بود که به اوزیریس اختصاص داشت. به طور کلی، برگزاری مراسم تاج گذاری، هم نشان دهنده رستاخیز اوزیریس و هم نشان دهنده قدرت و پایداری پادشاه بود.

جد به عنوان یک طلسم نیز استفاده شده است، این نماد در نزدیکی ستون فقرات اجساد مومیایی شده قرار داده می شد، و تصویر آن بر روی تابوت مردگان نقاشی می شد. این طلسم برای اجازه دادن به متوفی برای زندگی ابدی و تضمین رستاخیز آنها در نظر گرفته شده بود.

کتاب مصری مردگان حاوی طلسمی است که هنگام قرار دادن طلسم روی مومیایی گفته می‌شود، به این امید که به متوفی این امکان را بدهد که بنشیند و دوباره از ستون فقرات خود استفاده کند. علاوه بر این، اغلب در کتیبه های هیروگلیف و حتی به عنوان بخشی از سازه های معماری دیده می شد. استفاده فراگیر از آن این تصور را ایجاد می کند که این نماد در نظام های اعتقادی مصر باستان بسیار مهم و مقدس بوده است.

نماد (جد) djed تجسم مضامین کلیدی رستاخیز، ثبات و باروری در باورهای مصر باستان است . ارتباط آن با اوزیریس و آیین هایی مانند “برافراشتن جد” نشان دهنده اهمیت فرهنگی این نماد است. جد به عنوان نمادی مقدس و طلسمی محافظ، احترام مصریان به زندگی و حیات پس از مرگ را به نمایش می گذارد. کاربرد پر تکرار آن در هیروگلیف و معماری اهمیت پایدار آن را در تمدن مصر باستان را برجسته می کند.