بین النهرین به طور گسترده به عنوان زادگاه یکی از اولین تمدنهای بشری شناخته میشود که نقشی اساسی در شکلدهی تاریخ جهان ایفا میکند. از طریق کشف دستور العمل های آشپزی باستانی حک شده بر روی لوح های گلی، ما بینشی در مورد ترجیحات غذایی و طعم های این تمدن باستانی به دست آورده ایم.
مجله اینترنتی باستان شناس : یک تیم بین رشتهای در حال حاضر مشغول کار اساسی بازآفرینی این غذاهای تاریخی هستند و فرصتی بینظیر برای تجربه طعمهای دوران گذشته برای اولین بار در نزدیک به 4000 سال ارائه میدهند.
بین النهرین در عراق کنونی و بخش هایی از سوریه، ایران و ترکیه قرار داشت و اغلب از آن به عنوان مهد تمدن یاد می شود. بابلیها در اواسط قرن دوم قبل از میلاد بر این منطقه تسلط یافتند و مانند سایر فرهنگهای بینالنهرین باسواد بودند و اسناد دقیقی را روی لوحهای گلی ثبت کردند. در میان این لوح ها، قدیمیترین کتابهای آشپزی شناخته شده در جهان وجود دارد.
آشپزی بابلی
چهار لوح گلی حاوی دستور العمل های آشپزی بین النهرین وجود دارد، آنها در مجموعه بابلی ییل در موزه ییل پیبادی در نیوهون کانکتیکات نگهداری می شوند. رادیو عمومی ملی به نقل از گویکو بارجاموویچ از دانشگاه هاروارد میگوید: «سه مورد از لوحها به دوره بابلی قدیم، حداکثر تا 1730 قبل از میلاد برمیگردد». چهارمی مربوط به دوره نو بابلی است که مربوط به حدود 750 سال قبل از میلاد است. آنها در آغاز قرن بیستم کشف شدند.
زمانی تصور می شد که این متون ماهیت پزشکی دارند.اما در دهه 1940 بود که محققی به نام مری هاسی پیشنهاد کرد که آنها دستور آشپزی هستند، اما نظریه او در آن زمان تا حد زیادی نادیده گرفته شد.
در دهه 1980، محقق فرانسوی ژان بوترو نشان داد که این لوح ها دستورالعملی در مورد نحوه تهیه غذا هستند. او اولین کسی بود که از دستور پخت غذا درست کرد. با این حال، آزمایشهای او موفقیتآمیز نبود، زیرا او به تنهایی کار میکرد و همه دستورالعملهای موجود در لوحها رمزگشایی نشدند.

آشپزی 4 هزار ساله
طبق گزارش فصلنامه لافام، یکی از لوح ها شامل مجموعهای از بیست و پنج دستور پخت خورش یا آبگوشت با دستورالعملهای مختصر است. دو لوح دیگر از دوره بابلی قدیم دستور العمل های کمتری دارند اما دستورالعمل های دقیق تری ارائه می دهند. متأسفانه هر سه لوح مربوط به این دوره آسیب دیده اند و ما را به تعجب وا می دارد که چرا این دستور العمل ها جمع آوری شده اند. با این حال، متنی به خط میخی به نام «آشپزخانه جهنمی» نشان میدهد که بابلیها منوهای غذایی داشتند و مهمانیهای مفصلی برگزار میکردند.
گویکو بارجاموویچ، آشوریشناس و متخصص خط میخی، تیمی میان رشتهای را گرد هم آورده است تا این دستور پختهای باستانی را در آشپزخانه احیا کنند. با پیشرفتهایی در رمزگشایی خط میخی، این تیم به خوبی مجهز شده است تا وعدههای غذایی بابلیهای باستان را بازسازی کند. این تیم شامل یک مورخ غذا، یک زیست شناس غذا، یک سرآشپز و یک مورخ فرهنگی است.
پیوندهایی با غذاهای مدرن
دستورالعملهای باستانی کشف شده بر روی لوحهای 4000 ساله، نگاهی اجمالی به شیوههای آشپزی فرهنگ بابلی ارائه میدهد. این دستور العمل ها نه تنها ارزش استفاده از مواد فصلی را بیان می کند، بلکه علاقه شدیدی به هنر ترکیب و ارائه اجزای مختلف به روشی هماهنگ نشان می دهد.
دستور العمل های رمزگشایی شده از لوح های 4000 ساله بی شباهت به غذاهای طعم دار با چاشنی ها و ادویه جات در غذاهای عراقی نیست.با توجه به فصلنامه لافام، اعتقاد بر این است که خورشهای عراقی معاصر از نوادگان مستقیم نسخههای بابلی باستانی هستند که در لوحهای آشپزی شرح داده شده است.
علیرغم بینشهای ارزشمند ارائهشده توسط این دستور العملهای باستانی، بازآفرینی آنها چالش مهمی را ایجاد میکند. . طبیعت در حال تکامل ذائقه، زیبایی شناسی و تکنیک های آشپزی در طول زمان، همراه با عدم وجود مقادیر دقیق مواد در دستور العمل های اصلی، این فرآیند را پیچیده می کند. برای مقابله با این چالش، یک تیم بینرشتهای در تلاش خود برای تکرار وعدههای غذایی بابلی رویکردی آزمایشی را در پیش گرفتند.
در حالی که این تیم از فرآیندهای شیمیایی بیانتها درگیر در پخت و پز سود میبردند، ابهامات در مورد اصالت غذاهای بازسازیشده آنها وجود دارد. همانطور که NPR به نقل از بارجاموویچ، “جنبه های خاصی از مزاج انسان وجود دارد که از نظر بیولوژیکی بدون تغییر باقی می مانند.” با این حال، متخصصان اذعان میکنند که دستیابی به تطابق دقیق با وعدههای غذایی تهیه شده در حدود 4000 سال پیش، یک هدف دست نیافتنی است.

غذای تهیه شده از دستور پخت بابل باستان
تیم بین رشته ای با موفقیت سه وعده غذایی را بر اساس دستورالعمل های موجود در یک لوح قدیمی بابلی بازسازی کرده است. در میان غذاهای تهیه شده یک خورش گیاهی خوش طعم بود. علاوه بر این، دستور العملی برای آبگوشت گاو کشف شد که شبیه خورشی بود که جامعه یهودیان در بغداد قبل از اخراج از آن استفاده می کردند. جالب اینجاست که بابلیها آبجو را در آشپزی خود استفاده میکردند، عملی که یادآور بسیاری از سنتهای آشپزی اروپای شمالی است.
یکی از دستور العملهای جالبی که کشف شد مربوط به آبگوشت ایلامی بود که به نام منطقهای در ایران امروزی نامگذاری شده است. این دستور نشان می دهد که غذاهای بابلی تحت تأثیر انواع مختلفی از تأثیرات فرهنگی بوده است. گنجاندن یک ماده منحصربهفرد، در آبگوشت بره، تنوع طعمها در آشپزی بابلی باستان را بیشتر نشان میدهد.
پس از آمادهسازی ظروف، تیم از خلاقیتهای آنها نمونهبرداری کردند. بارجاموویچ خاطرنشان کرد که غذا به طرز شگفت آوری آشنا بود و هر گونه تصور عجیب و غریب را از بین می برد. سرآشپزهای حرفه ای به این دستور العمل های قدیمی علاقه نشان داده اند که نشان دهنده پتانسیل آنها برای سازگاری مدرن است. یافتههای این تیم در فصلی از کتاب «From Ancient Mesopotamia Speaks: Highlights of the Yale Babylonian Collection» مستند شده است، که بر روی شیوههای آشپزی بابلیان باستان تاکید دارد.

















ارسال دیدگاه