آیا ممکن است که تابوت عهد یا گنجی را که در طومارهای دریای مرده ذکر شده است را کشف کنیم؟
تعداد زیادی از گنجینه های گرانبها در طول تاریخ از بین رفته اند. این اشیا اغلب به دلیل سرقت یا در شرایط مرموز در زمان جنگ یا غارت ، زمانی که نمی توان از آنها محافظت کرد یا زمانی که نیروهای نظامی تصمیم می گیرند آن گنجینه ها را به عنوان غنیمت بگیرند، ناپدید می شوند. گاهی اوقات گنج ها پیدا می شوند، اما بسیاری از آنها هنوز مفقود هستند.
در اینجا گنجینه های گمشده ای وجود دارد که هرگز پیدا نشده اند. تعداد کمی از این آثار در حال حاضر به احتمال زیاد نابود شده اند، اما ممکن است برخی هنوز وجود داشته باشند و روزی بازیابی شوند.
گنج دزدیده شده آزتک ها

امپراتوری آزتک در مکزیک در اوایل قرن شانزدهم در حال رونق بود، اما فرمانروای آن، مونتزوما، زمانی که هرنان کورتس و فاتحان اسپانیایی اش در سال 1519 وارد شدند، با سقوط روبرو شد. آنها مونتزوما را فرمانروای دست نشانده خود قرار دادند و او در سال 1520 در شرایط نامشخصی درگذشت. در مواجهه با شورش آزتکها، کورتس و نیروهایش سعی کردند در 30 ژوئن 1520 با حجم عظیمی از طلای آزتک، از پایتخت آزتکها یعنی تنوچتیتلان فرار کنند. اما یکی از کشتیهای آنها در کانال خشک شدهای که به دریاچه تککوکو میرفت غرق شد و منجر به مرگ بسیاری از اسپانیاییها و از دست رفتن مقداری از طلا شد.
آن شب برای اسپانیایی ها به «La Noche Triste» یا «شب اندوه» معروف شد. اسپانیایی ها چند ماه بعد بازگشتند تا طلاهای از دست رفته را پس بگیرند، اما آنها تنها بخشی از آن را پس گرفتند. برخی از این طلا اخیراً هنگامی که یک کارگر ساختمانی یک شمش طلای چند صد ساله را در مکزیکوسیتی کشف کرد – جایی که پایتخت آزتک ها و آب های اطراف آن قرار داشت – پیدا شد، اما بسیاری از طلا هنوز مفقود است.
اتاق کهربایی

اتاق کهربایی ، شاهکار خیره کننده ای است که در قرن هجدهم در کاخ کاترین در تسارسکوئه سلو در نزدیکی سن پترزبورگ ساخته شد. پانل های اتاق که با موزاییک های طلاکاری شده، آینه ها و حکاکی های پیچیده تزئین شده بودند، از حدود ۱۰۰۰ پوند (۴۵۰ کیلوگرم)کهربا ساخته شده بودند.
تسارسکوی سلو در سال ۱۹۴۱ در جریان جنگ جهانی دوم به دست آلمانها افتاد. تابلوها و آثار هنری ارزشمند اتاق امبر از هم جدا شدند و به آلمان برده شدند، جایی که از آن زمان تاکنون دیده نشده اند. بیم آن می رود که آن ها نابود شده باشند.
امروزه، بازدیدکنندگان کاخ کاترین می توانند بازسازی پر زحمت اتاق آمبر را ببینند، ادای احترام به شاهکار از دست رفته ای که زمانی تالارهای کاخ را زینت می داد.
تابوت سنگی منکورع

هرم فرعون مصری منکورع کوچکترین هرم از اهرام سه گانه ای است که حدود 4500 سال پیش در جیزه ساخته شد. در دهه 1830، افسر نظامی انگلیسی هاوارد وایس اهرام جیزه را کاوش کرد و در برخی مواقع با استفاده از تکنیک های مخرب (استفاده او از مواد منفجره بدنام ترین آنها) راه خود را از میان سازه ها باز کرد.
وایس اکتشافات زیادی در جیزه انجام داد، از جمله یک تابوتسفید مزین که در هرم منکورع یافت شد. وایس سعی کرد در سال 1838 تابوت را با کشتی تجاری بئاتریس به انگلستان بفرستد، اما کشتی در طول سفر غرق شد و تابوت پر زرق و برق را با خود به پایین برد. اگر بئاتریس پیدا شود، ممکن است بتوان تابوت باستانی را بازیابی کرد.
تابوت عهد

طبق نوشته های کتاب مقدس یهودیان ، تابوت عهد یک صندوق مقدس بود که در آن لوح هایی با 10 فرمان حک شده بود. این شی مورد احترام در زمان باستان در معبدی در اورشلیم نگهداری می شد که اعتقاد بر این است که توسط حضرت سلیمان ساخته شده است. این مکان مقدس که از آن به عنوان اولین معبد یاد می شود، اهمیت بسیار زیادی برای یهودیان داشت. به طرز غم انگیزی، در سال 587 قبل از میلاد، معبد زمانی که شهر توسط ارتش بابل تحت حکومت پادشاه نبوکدنصر دوم فتح و غارت و ویران شد.
سرنوشت صندوق عهد همچنان یک راز باقی مانده است و محل نگهداری آن باعث گمانه زنی ها و دسیسه های بی پایان می شود. ناپدید شدن آن مورخان و باستان شناسان را متحیر کرده است، زیرا اهمیت آن در تاریخ و سنت دینی یهودیان بی نظیر است. رمز و راز پیرامون تابوت همچنان دانشمندان و علاقه مندان را مجذوب خود می کند، زیرا آنها به دنبال سرنخ هایی برای کشف سرنوشت مرموز آن هستند.
شمشیر هونجو ماسامون

هونجو ماسامون شمشیری افسانه ای است که گمان می رود توسط گورو نیودو ماسامون، شمشیرساز مشهوری که از سال ۱۲۶۴ تا ۱۳۴۳ زندگی می کرد، ساخته شده باشد. به عنوان یکی از بزرگ ترین شمشیرسازان تاریخ ژاپن، آثار ماسامون به خاطر مهارت و تیزی استثنایی خود بسیار مورد توجه هستند.
هونجو ماسامونه که به نام یکی از مالکان محترم آن یعنی هونجو شیگناگا نامگذاری شده بود، پس از نبردی سخت در قرن شانزدهم، سرانجام به مالکیت توکوگاوا ایه یاسو درآمد. ایه یاسو، جنگجوی قدرتمندی که در یک سری درگیری ها در طول قرن شانزدهم پیروز شد، به اولین شوگون ژاپن تبدیل شد.
این شمشیر تا پایان جنگ جهانی دوم که در زمان اشغال ژاپن به مقامات آمریکایی واگذار شد، برای چندین نسل در خانواده توکوگاوا باقی ماند. آمریکایی ها که نگران استفاده احتمالی از چنین سلاح هایی علیه خود بودند، شمشیر را در اختیار گرفتند. با این حال، هونجو ماسامون پس از آن به طرز مرموزی ناپدید شد.
گمانه زنی ها در مورد سرنوشت شمشیر زیاد است. برخی بر این باورند که سربازان آمریکایی ممکن است آن را به همراه دیگر سلاح های دستگیر شده ژاپنی نابود کرده باشند، در حالی که برخی دیگر بر این باورند که ممکن است این سلاح به آمریکا برده شده باشد. امکان بازیابی این شمشیر تاریخی و مورد احترام همچنان مورخان و علاقه مندان را به وجد می آورد.
کتابخانه گمشده تزارهای مسکو
کتابخانه تزارهای مسکو ظاهرا شامل مجموعه عظیمی از متون یونان باستان و همچنین متونی است که به زبان های مختلف دیگر نوشته شده اند. حاکمان دوک نشین بزرگ مسکو تا سال ۱۵۱۸ این کتابخانه را ساختند و در قرن شانزدهم شاهزاده آندره کوربسکی درباره ملاقاتی بین فیلسوف ماکسیموس (۱۵۵۶ – ۱۴۷۵)و شاهزاده بزرگ مسکو واسیلی سوم (۱۵۳۳ – ۱۴۷۹)نوشت که در آن شاهزاده بزرگ تعداد زیادی از کتاب های یونانی را به ماکسیموس نشان داد.
ادعاهایی وجود دارد که ایوان چهارم، معروف به ایوان مخوف، که از سال ۱۵۳۰ تا ۱۵۸۴ می زیست، به نحوی متون کتاب مقدس را پنهان می کرد. در طول قرن ها تلاش های زیادی برای یافتن این “کتابخانه پنهان” صورت گرفته است، اما تاکنون جستجوگران دست خالی بیرون آمده اند. پاتریشیا کندی گریمستد، مورخ، در کتاب خود با عنوان “آرشیو در روسیه: راهنمای فهرست نویسی و کتاب شناسی برای نگهداری در مسکو و سن پترزبورگ” نوشت: صرف نظر از اینکه این کتابخانه مخفی وجود داشته باشد یا نه، تعدادی از متون باستانی که به زبان های یونانی و دیگر زبان ها نوشته شده اند، در آرشیوهای مسکو و سن پترزبورگ قرار دارند.
جواهرات سلطنتی ایرلند

جواهرات سلطنتی ایرلند که در سال ۱۹۰۷ از قلعه دوبلین به سرقت رفت، مجموعه ای منحصر به فرد بود که شامل یک تاج سنتی نمی شد. در عوض، آن ها شامل یک ستاره جواهر نشان از فرقه سنت پاتریک، یک سنجاق سینه الماسی و پنج یقه طلایی از همان فرقه بودند. همان طور که توماس اوریوردان، مورخ و مدیر پروژه کالج دانشگاهی کورک در مقاله ای که در سال ۲۰۰۱ در مجله تاریخ ایرلند منتشر شد، اشاره کرد، این موارد جزو اموال سلطنتی محسوب می شدند.
محفل سنت پاتریک در سال ۱۷۸۳ برای احترام به افرادی در مقامات عالی رتبه در ایرلند و همتایان ایرلندی، معروف به همراهان شوالیه ها، که از دولت آن زمان حمایت می کردند، تاسیس شد. اوریوردان توضیح داد که بریتانیا در زمان ایجاد این جواهرات سلطنتی، کنترل ایرلند را در دست داشت. این جواهر با استفاده از ۳۹۴ سنگ از مجموعه ملکه شارلوته و نشان بث ساخته شده است. ملکه شارلوت، همسر شاه جرج سوم، این جواهرات را که شامل روپیه از یک امپراتور مغول و احتمالا سنگ های گران بها از یک سلطان ترک بود، تهیه کرد.
این جواهرات در کتابخانه ای با تدابیر امنیتی ناکافی نگهداری می شدند که منجر به سرقت می شد. هویت دزد و سرنوشت جواهرات تا به امروز یک راز باقی مانده است. افراد مختلفی، از جمله فرانسیس شاکلتون، برادر کاشف مشهور ارنست شاکلتون، مظنون به دست داشتن در این ماجرا بوده اند، اما هیچ مدرک محکمی تاکنون ارائه نشده است.
اشعار گمشده سافو

سافو شاعر غنایی یونانی که در قرن هفتم قبل از میلاد می زیست، شکسپیر عصر خود بود. یونانیان باستان به او بسیار احترام می گذاشتند و او را یکی از بهترین شاعران می دانستند. متاسفانه تعداد کمی از اشعار او هنوز باقی مانده است. با این حال، در سال ۲۰۱۴، بخش هایی از دو شعر هرگز دیده نشده سافو توسط درک اوبینک، پاپیولوژیست دانشگاه آکسفورد آشکار شد. یکی از شعرها در مورد برادرانش صحبت می کند، در حالی که شعر دیگر از عشق ناخواسته می گوید.
منشا آن ها مشخص نیست. در سال ۲۰۲۱ بریل مقاله ای که توسط اوبنک نوشته شده بود را پس گرفت که منشا آن را شرح می داد و در حال حاضر مشخص نیست که دقیقا از کجا آمده اند.
گنج اسقف مرده

در سال ۱۳۵۷، یک کشتی به نام سائو ویسنته از لیسبون در پرتغال به آوینیون در فرانسه رفت و گنجینه های به دست آمده توسط تیبود دو کاستیلون، اسقف لیسبون را که به تازگی مرده بود، حمل کرد. این گنجینه ها شامل طلا، نقره، انگشتر، فرش، جواهرات، ظروف ظریف و حتی محراب های قابل حمل بودند. سائو ویسنته در حالی که در نزدیکی شهر کارتاگنا در اسپانیای امروزی در حال حرکت بود، مورد حمله دو کشتی دزدان دریایی به شدت مسلح قرار گرفت که خدمه آن گنجینه را تصرف کردند.
یک کشتی دزدان دریایی به فرماندهی مردی به نام آنتونیو بوتافو که بعدا پس از غرق شدن دستگیر شد. با این حال، به نظر می رسد که کشتی دزدان دریایی دیگر به فرماندهی مارتین یانس، ناپدید شده و اتفاقی که برای یانس، خدمه دزدان دریایی و گنج دزدیده شده افتاد، یک راز باقی مانده است.
قضات عادل

تابلو “قضات عادل” بخشی از محراب گنت، اثر هنری قرن پانزدهمی است که توسط هوبرت و یان ون آیک در کلیسای جامع سنت باوو در گنت، بلژیک نقاشی شده است.این اثر هنری تعدادی شخصیت را نشان می دهد که هویت آنها نامشخص است، سوار بر اسب. فیلیپ خوب، که در زمان ساخت محراب دوک بورگوندی بود، احتمالاً یکی از شخصیتها است.
این تابلو در سال 1934 به سرقت رفت و هرگز پیدا نشد. نوآ چارنی، مورخ هنر، در مقالهای که در سال 2013 در گاردین منتشر شد، نوشت، با وجود گذشت زمان، نکات جدید همچنان وارد میشود و پرونده – که اکنون بیش از 2000 صفحه است – هنوز فعال است. قبل از سرقت در سال 1934، تلاشهای متعدد دیگری برای سرقت هیئت قضات عدالت و سایر بخشهای محراب گنت صورت گرفت.
الماس فلورنتین

الماس زرد ۱۳۷ قیراطی که احتمالا از هند بدست آمده باشد تا پایان قرن پانزدهم به اروپا راه پیدا می کند. اینکه چگونه و چه زمانی به اروپا رسید جای بحث دارد. یکی از داستان ها این است که چارلز بولد که از سال ۱۴۶۷ تا ۱۴۷۷ دوک بورگونی بود، الماس را از الماس بزرگتری بریده بود و چنان شیفته الماس فلورنتین بود که حتی آن را باخود به جنگ برد و ظاهرا بخاطر آن نیز کشته شد.
پس از جنگ جهانی اول آخرین امپراتور اتریش – مجارستان، شارل سوم، با آن به سوئیس گریخت و آن را در گاوصندوق بانک گذاشت و به یک وکیل اتریشی به نام برونو اشتاینر سپرد که قرار بود به خانواده سلطنتی مخلوع در فروش آن و دیگر جواهرات سلطنتی کمک کند. مشخص نیست که در آینده چه اتفاقی خواهد افتاد. یک گزارش خبری منتشر شده در سال ۱۹۲۴ نشان داد که اشتاینر به اتهام کلاهبرداری دستگیر و تبرئه شده است. این احتمال وجود دارد که الماس فلورنتین دوباره تراش خورده باشد و اکنون مجموعه ای از الماس های کوچک تر باشد.
نقاشی دیواری گمشده داوینچی

در سال ۱۵۰۵، لئوناردو داوینچی نقاشی دیواری کشید که پیروزی ۱۴۴۰ لیگ ایتالیا (به رهبری فلورانس)بر میلان در نبرد آنژیاری را به تصویر می کشید. این نقاشی دیواری که در پالاتزو وچیو (شهرداری فلورانس)خلق شده بود، در سال ۱۵۶۳، زمانی که سالن توسط نقاش و معمار جورجو واساری بازسازی شد، ناپدید شد.
در سال ۲۰۱۲، گروهی از کارشناسان هنری اعلام کردند شواهدی را کشف کرده اند که نشان می دهد این نقاشی دیواری تخریب نشده است و واساری به سادگی نقاشی دیواری خود را روی اثر داوینچی کشیده است. این تیم سال ها روی این دیوارنگاره آزمایش های علمی انجام داده بود و برخی از مطالعات خود از جمله مطالعه رادار را که در سال ۲۰۰۵ در مجله NDT & E International منتشر شد، منتشر کرده بود.
با این حال، نتایج این تحقیق هرگز تایید نشد و این تحقیق در اواخر همان سال به تعویق افتاد. در سال ۲۰۲۰، تیم دیگری از محققان ادعا کردند که داوینچی هرگز نقاشی دیواری را برای شروع نقاشی نکرده است، اگرچه این ادعا نیز مورد مناقشه است. در نهایت اینکه چه بر سر نقاشی دیواری آمد و آیا حتی وجود داشت یا خیر، موضوع بحث است.
منورا از معبد دوم

بین سال های ۶۶ تا ۷۴ میلادی، شورشیان یهودی علیه ارتش روم جنگیدند تا خود را از کنترل امپراتوری روم آزاد کنند. در سال ۷۰ میلادی، هنگامی که اورشلیم توسط یک نیروی رومی به رهبری تیتوس، ژنرالی که بعدها امپراتور روم شد، تسخیر شد، شورشیان ضربه سختی خوردند. معبد دوم که در آن زمان مهم ترین مکان مذهبی برای یهودیان بود، تخریب شد و ارتش روم گنجینه های خود را به روم باستان بازگرداند. این گنجینه ها شامل منوره معبد – یک جایگاه چراغ با شش شاخه – بود.
طاق تیتوس، که در نزدیکی کولوسئوم در رم واقع شده است، شامل صحنه ای است که منوره را در حال حمل به رم نشان می دهد؛ در این صحنه، منوره به عنوان یک شی عظیم، تقریبا به بزرگی سربازانی که آن را حمل می کنند، ظاهر می شود. سرنوشت منوره پس از ورود به رم مشخص نیست.
گنجینه طومار مسی

یکی از جالبترین طومارهای دریای مرده که در غارهای قمران در کرانه باختری یافت میشود، طومار مسی است، متنی که بر روی ورقهای از مس حک شده و مکان گنج پنهان را نشان میدهد. این اثر منحصر به فرد در حال حاضر در موزه ای در اردن نگهداری می شود. بحث بین محققان حول این موضوع است که آیا گنجی که در طومار توضیح داده شده واقعی است یا صرفاً یک افسانه است.
محتویات طومار مس که در حوالی سال 70 پس از میلاد، در دوران پرآشوبی که ارتش روم در حال سرکوب شورشهای یهودیان بود و قبلاً اورشلیم را فتح کرده بود و معبد دوم را ویران کرده بود، نوشته شده است. برخی از کارشناسان بر این باورند که گنجینه های ذکر شده در طومار می تواند ثروت واقعی باشد که قبل از تخریب معبد پنهان شده است. از سوی دیگر، کسانی هستند که استدلال میکنند که گنجینه عظیمی که در طومار مس به تفصیل آمده است آنقدر بزرگ است که چیزی جز یک افسانه نیست.
رمز و راز پیرامون طومار مس همچنان محققان و مورخان را مجذوب خود می کند و دوره پرفراز و نشیب تاریخ را که در آن نوشته شده است روشن می کند.
آثار هنری دزدیده شده موزه ایزابلا استوارت گاردنر

در 18 مارس 1990، دو دزد با لباس افسران پلیس وارد موزه ایزابلا استوارت گاردنر در بوستون، ماساچوست شدند و 13 اثر هنری به ارزش حدود 500 میلیون دلار را به سرقت بردند. آنها شامل سه اثر از رامبراند نقاش هلندی و پنج اثر از هنرمند فرانسوی ادگار دگا بود. هویت سارقان هنوز مشخص نیست و آثار هنری هرگز کشف نشده است. این احتمال وجود دارد که دزدانی که آثار هنری را دزدیده اند اکنون مرده باشند و نقاشی ها به شدت آسیب دیده یا از بین رفته باشند. علیرغم ارزش بالای این هنر، همانطور که شناخته شده است، فروش آن دشوار خواهد بود و هر خریدار به راحتی می تواند تشخیص دهد که این هنر به سرقت رفته است و در نهایت خود با اتهامات جنایی روبرو خواهد شد.

















ارسال دیدگاه