کاوش در گنجینه محتوا

چه چیزی درباره ایران باستان می‌خواهید بدانید؟

میان مقاله‌ها، خبرها، ویدیوها و پرونده‌های تاریخی جستجو کنید.

پیشنهادهای جستجو:

یک ترفند مهم ثابت می کند که نئاندرتال ها در واقع بسیار باهوش بوده اند

تبلیغ
یک ترفند مهم ثابت می کند که نئاندرتال ها در واقع بسیار باهوش بوده اند

یک مطالعه جدید نشان می دهد که عموزاده های پیش از تاریخ ما ، 40000 سال پیش از چسب ترکیبی برای ساخت ابزار سنگی استفاده می کردند.

مجله اینترنتی باستان شناس : تجزیه و تحلیل جدید ابزارهای نئاندرتال نشان داده است که این ابزارها توسط یک چسب ترکیبی در کنار هم نگه داشته شده اند که نشان می دهد آن ها باهوش تر از آن چیزی بوده اند که دانشمندان قبلا تصور می کردند.

یک تیم تحقیقاتی به سرپرستی دانشمندان دانشگاه توبینگن در آلمان، یافته های قبلی لو موستیه، یک محوطه باستان شناسی در فرانسه را که در اوایل قرن بیستم کشف شده بود، دوباره بررسی کردند.

ابزار سنگی Le Moustier – که توسط نئاندرتال‌ها در دوره پارینه سنگی میانه موسترین بین 120000 تا 40000 سال پیش مورد استفاده قرار می‌گرفت – در مجموعه موزه ماقبل تاریخ و تاریخ اولیه برلین نگهداری می‌شود و قبلاً به طور دقیق مورد بررسی قرار نگرفته بود.
دکتر Ewa Dutkiewicz، از موزه‌های ملی در برلین، گفت: «اقلام از دهه 1960 به صورت جداگانه بسته‌بندی شده و دست نخورده بودند.

در نتیجه، بقایای چسبنده مواد آلی به خوبی حفظ شدند. با در نظر گرفتن زمینه کلی یافته ها، فرض می کنیم که این ماده چسبنده توسط نئاندرتال ها ساخته شده است.”

نئاندرتال ها یک تیغه سنگی را به دسته سنگ ریزه چسباندند تا یک چاقوی تیز بسازند.

این تیم آثاری از مخلوط گل اخری و قیر را بر روی چندین ابزار سنگی مانند خراش ها، پولک ها و تیغه ها کشف کردند.

اخرا یک رنگدانه طبیعی موجود در خاک است که ترکیبی از اکسید آهن و رس و ماسه است و قیر جزء آسفالت است و می تواند از نفت خام تولید شود، اما به طور طبیعی در خاک نیز وجود دارد.

قیر مایع و رنگدانه خاکی اخرا قبل از مخلوط کردن (تصویر: پاتریک اشمیت/SWNS)

این تیم تحقیقاتی خاطرنشان کرد که در آن منطقه خاص، خاک اخرا و قیر باید از مکان های دور جمع آوری می شد که به معنای تلاش، برنامه ریزی و رویکرد هدفمند بود.

محققان سپس این مواد را در تست های کششی – که برای تعیین مقاومت استفاده می شود – و سایر اندازه گیری ها مورد بررسی قرار دادند.

محققان دریافتند که این مخلوط دارای سطح چسبندگی عالی برای نگه داشتن ابزار سنگی بدون چسبیدن به دست است و آن را به یک ماده ایده آل برای دسته تبدیل می کند.علاوه بر این، تجزیه و تحلیل دقیق میکروسکوپی از الگوهای سایش در این ابزار سنگی نشان داد که چسب‌های موجود بر روی ابزارهای Le Moustier واقعاً به این روش استفاده شده‌اند.

آثار چسب نئاندرتال بر روی ابزاری که در دوران پارینه سنگی میانی مورد استفاده قرار می گرفت.

استفاده از چسب‌های حاوی اجزای مختلف، مانند صمغ درخت و خاک اخرا ، قبلاً توسط انسان‌های مدرن اولیه، هومو ساپینس، در آفریقا استفاده می‌شد، اما نئاندرتال‌های اولیه در اروپا از آن استفاده نمی‌کردند.

به گفته دانشیار رادو آیویتا از دانشگاه نیویورک، ابزارهای به خوبی حفظ شده کشف شده، راه حلی فنی را به نمایش می گذارند که شبیه به ابزارهایی است که توسط انسان های اولیه مدرن در آفریقا ساخته شده بود، اما با پیچش منحصر به فرد نئاندرتال در تولید دستگیره های ابزار دستی.

محققان که یافته‌های آنها در مجله Science Advances منتشر شده است، معتقدند که این کشف برخی از قانع‌کننده‌ترین شواهد مادی از تکامل فرهنگی و توانایی‌های شناختی انسان‌های اولیه را ارائه می‌دهد.

پروفسور پاتریک اشمیت از دانشگاه توبینگن اضافه کرد که چسب‌های ترکیبی یکی از اولین عبارات فرآیندهای شناختی مدرن محسوب می‌شوند که امروزه نیز مرتبط هستند.

او همچنین توضیح داد که این مطالعه نشان می‌دهد که انسان‌های خردمند اولیه در آفریقا و نئاندرتال‌ها در اروپا الگوهای فکری مشابهی داشتند و فناوری‌های چسبنده آنها نقش مهمی در درک ما از تکامل انسان بازی می‌کردند.

یک نکته برای میراث ایران آگاهی، حفاظت علمی و آینده گردشگری فرهنگی

پیشنهاد مطالعه

تازه‌ها

پربازدیدترین‌ها

ارسال دیدگاه