مجله اینترنتی باستانشناس | باستانشناسان در این فصل از کاوشها موفق شدهاند با تلفیق روشهای سنتی حفاری و فناوریهای پیشرفته ژئوفیزیک، به شواهدی جدید از معماری مدفون، یک پایهستون متعلق به دوره هخامنشی و سامانههای مدیریت آب تاریخی دست پیدا کنند؛ یافتههایی که میتواند گام بزرگی در راستای بازسازی سیمای کهن و سازمان فضایی این شهر باستانی باشد.
دکتر یعقوب محمدیفر، استاد گروه باستانشناسی دانشگاه بوعلیسینا و سرپرست این فصل از کاوشها، در گفتگو با رسانهها اعلام کرد که در این دوره، عملیات گسترده ژئوالکتریک و ژئورادار (GPR) در بخشهای مختلف محوطه به اجرا درآمده است. این فناوریها به باستانشناسان اجازه میدهد بدون انجام خاکبرداریهای گسترده و تخریبی، لایههای زیرسطحی را اسکن کرده و به آنومالیها (ناهنجاریهای زمینی) که نشاندهنده بقایای دیوارهای مدفون و فضاهای معماری کهن است، دست یابند.
به گفته محمدیفر، همزمان با این بررسیهای ژئوفیزیکی، عملیات نقشهبرداری دقیق با استفاده از دستگاههای توتال استیشن و سامانههای GPS برای مستندسازی ترانشهها و ایجاد یک بانک اطلاعات مکانی جامع انجام شده است. ترکیب این دادههای دیجیتال با کاوشهای میدانی، هوشمندی و هدفمندی بیشتری به جانمایی ترانشههای جدید بخشیده است.
کشف پایهستون هخامنشی و لایههای تاریخی متعدد تنها در دو هفته نخست این فصل از کاوش، ترانشههای گشودهشده در بخشهای مختلف محوطه (بهویژه در محدوده جنوب شرقی) به نتایج درخشانی ختم شدهاند. شاخصترین یافته این فصل تا به اینجا، کشف یک پایهستون هخامنشی است که بار دیگر حضور و اهمیت معماری این دوره را در هگمتانه تایید میکند. علاوه بر این، باستانشناسان به ساختارهای هدایت آب متعلق به قرون میانی اسلامی و همچنین بقایای معماری دورههای قاجار و اوایل پهلوی دست یافتهاند که نشاندهنده تداوم استقرار و پویایی حیات شهری در این منطقه طی سدههای متمادی است.
کاوشها در محوطه جهانی هگمتانه همچنان ادامه دارد و انتظار میرود با پیشرفت کار و تحلیل دقیقتر دادههای ژئوفیزیکی، ابعاد تازهتری از کالبد معماری و سازمان فضایی یکی از باشکوهترین شهرهای جهان باستان آشکار شود.

















ارسال دیدگاه