کاوش در گنجینه محتوا

چه چیزی درباره ایران باستان می‌خواهید بدانید؟

میان مقاله‌ها، خبرها، ویدیوها و پرونده‌های تاریخی جستجو کنید.

پیشنهادهای جستجو:

قدیمی‌ترین شواهد حضور خویشاوندان انسان در اروپا به دو میلیون سال پیش بازمی‌گردد!

تبلیغ
قدیمی‌ترین شواهد حضور خویشاوندان انسان در اروپا به دو میلیون سال پیش بازمی‌گردد!
نتایج جدیدی که اخیرا در ژورنال Nature منتشر شد نشان می‌دهد که هومینین‌ها ممکن است حدود ۲ میلیون سال پیش به منطقه رومانی رسیده باشند، اما پس از آن تا صدها هزار سال بعد، هیچ ردپایی از بازگشت آن‌ها یافت نشده است!

نتایج جدیدی که اخیرا در ژورنال Nature منتشر شد نشان می‌دهد که هومینین‌ها ممکن است حدود ۲ میلیون سال پیش به منطقه رومانی رسیده باشند، اما پس از آن تا صدها هزار سال بعد، هیچ ردپایی از بازگشت آن‌ها یافت نشده است!

مجله اینترنتی باستان شناس :بقایای کشف‌شده در رومانی نشان می‌دهد که هومینین‌های ابتدایی احتمالا حدود ۱/۹۵ میلیون سال پیش به اروپا رسیده‌اند. با این حال، این یافته یک مورد قطعی نیست و ممکن است با چالش‌های زیادی مواجه شود. این استخوان‌ها متعلق به خویشاوندان انسان نیستند، بلکه به طعمه‌های احتمالی تعلق دارند که به نظر می‌رسد با ابزارهای سنگی منحصر به فرد هومینین‌ها بریده شده‌اند.

پرسش درباره زمان خروج هومو ساپینس از آفریقا و رسیدن به سایر مناطق جهان از مباحث مهم دیرینه‌شناسی‌ست، که شاید باعث کم‌توجهی به مهاجرت‌های پیشین اعضای دیگر جنس هومو، به‌ویژه هومو ارکتوس شده است. هومو ارکتوس مدت‌ها پیش از هومو ساپینس به آسیا رسیده بود و مانند هومو ساپینس توانسته بود خود را با شرایط جدید سازگار کند.

قدیمی‌ترین شواهد مربوط به جنس هومو در اروپا تاکنون از سایت دمانیسی در گرجستان به دست آمده که به حدود ۱/۸ میلیون سال پیش بازمی‌گردد. شواهد این سایت شامل استخوان‌ها، دندان‌ها، ابزارهای سنگی می‌باشد.

این سایت باستانی در رومانی، منطقه‌ای حائز اهمیت بوده که دارای ۵ هزار نمونه فسیلی از ۳۱ گونه متعلق به بازه‌ی زمانی ۲/۲ تا ۱/۳ میلیون سال پیش است. از این میان، ۲۰ نمونه دارای نشانه‌های احتمالی برش بوده که نشان‌دهنده استفاده از ابزار برای قطعه‌قطعه کردن لاشه هستند و ۸ مورد نیز دارای آثار قطعی برش می‌باشند.

در صورت تایید این نتایج، این کشف جدید، رومانی را به عنوان یک موقعیت حیاتی برای درک گسترش اجداد اولیه انسان‌ها معرفی می‌کند.

این یافته‌ با داده‌های بیواستراتیگرافی و تکنیک‌های دقیق تاریخ‌گذاری U-Pb تا‌یید شده‌اند که سن سایت را با دقت چشمگیری تعیین کرده‌اند. همچنین، محققین از آنالیز ایزوتوپ جهت بازسازی محیطی که این هومینین‌های ابتدایی در آن زمان در این منطقه تجربه کرده‌اند، استفاده کردند. بر اساس نتایج، این منطقه نوسانات فصلی دما را تجربه می‌کرده، مشابه با وضعیت امروز، اما احتمالا با بارندگی بیشتر.

درنهایت، اکنون می‌توان دید که انسان‌های اولیه در این زمان، در حال کاوش و سکونت در محیط‌های متنوع در سراسر اوراسیا بودند و تطبیق‌پذیری‌ای نشان می‌دهند که بعدها نقش حیاتی در بقا و گسترش آن‌ها ایفا خواهد کرد.

🖋 سحر مرتضی نژاد

یک نکته برای میراث ایران آگاهی، حفاظت علمی و آینده گردشگری فرهنگی

پیشنهاد مطالعه

تازه‌ها

پربازدیدترین‌ها

ارسال دیدگاه