غار شانهدر، واقع در رشتهکوههای زاگرس(کردستان عراق) برای صدها هزار سال میزبان محبوب نئاندرتالها بوده است. شواهد حاصله از این غار، باورهای ما را در مورد نئاندرتالها، دگرگون ساخته است.
مجله اینترنتی باستان شناس : این باورها، دیگر محدود به حدس و گمان نیست، بلکه شواهد قطعی بهدست آمده از بقایای اسکلتیست که در این غار کشف شدهاند!
شانیدر ۶، ۷، ۸، ۹

شانیدر ۶، یک زن بالغ بود که احتمالا بین ۲۰ تا ۳۰ سال سن داشت. بقایای او عمدتا شامل قطعاتی از اندامهای دست یا پا بود که همراه با شانیدر ۸ و شانیدر ۹، در زیر شانیدر ۴ شناسایی شد.
شانیدر ۷ و ۹ نوزاد بودند. شانیدر ۷، در زمان مرگ حدود ۶ تا ۹ ماه سن داشت. شانیدر ۹ نیز ۶ تا ۱۲ ماهه بود و فقط تعداد کمی از مهرههای بالایی ستون فقرات او شناسایی شده است.
شانیدر ۱۰

شانیدر ۱۰ شامل بقایای ناقصی از پای یک کودک حدود ۱ تا ۲ ساله بوده است. این استخوانها شامل بخشهایی از استخوان ساق پا (درشتنی و نازکنی) و چند استخوان کف و مچ پا میباشند. بر روی استخوان درشتنی یک خط عرضی مشاهده میشود که نشاندهنده یک دوره استرس مانند بیماری در سهماهه پایانی سال اول زندگی بوده است. نکته جالب دیگر اینکه ضخامت و استحکام این استخوانها کاملا شبیه به نوزادان امروزی در همین سن بوده است.
شانیدر Z: نگاهی به گذشتههای دور!

کشف شانیدر Z در سال ۲۰۱۸ یک اتفاق غیرمنتظره و شگفتانگیز بود. این بقایا مربوط به فردیست که حدود ۷۵ هزار سال پیش زندگی میکرده و در میانه تا اواخر دهه ۴۰ زندگیاش فوت کرده است. شانیدر Z قدی حدود ۱۵۰ سانتیمتر داشته و نحوه دفنش نشانههایی از آیینهای خاص آن زمان را نشان میدهد؛ به طوری که دست و بازوی چپ او زیر سرش قرار داده شده و یک سنگ نیز بهعنوان بالش پشت سرش گذاشته شده بود!
با این حال، پس از دفن، بقایای او بهشدت آسیب دیدند و بیش از ۲۰۰ قطعه از استخوان جمجمه پراکنده شده بودند. باستانشناسان پس از سالها پاکسازی و بازسازی دقیق، توانستند نهتنها جمجمه Z را کنار هم قرار دهند، بلکه تصویری از چهره او را نیز بازسازی کنند!
درنهایت، اکتشافات غار شانهدر و شواهدی مانند مراسم دفن، مراقبت از افراد زخمی و شاید رفتارهای نمادین در این غار، تصورات قدیمی درباره نئاندرتالها بهعنوان موجوداتی ابتدایی و ساده را به چالش میکشد. این یافتهها نشان میدهند که نئاندرتالها موجوداتی با احساس، روابط اجتماعی قوی و فرهنگی شبیه به ما بودهاند.
آنها یادآوری میکنند که نئاندرتالها صرفا «دیگری» جدا از ما نبودند، بلکه شاخهای نزدیک از درخت دگرگشتی ما بودند که بسیاری از ویژگیهای انسانی را با ما شریک بودند. غار شانهدر همچون پلیست که ما را به این شاخهی نزدیک از خانواده دگرگشتیمان متصل میکند، شاخهای که خیلی زود از میان رفت….
پایان
🖋 سحر مرتضی نژاد

















ارسال دیدگاه