یکی از ماندگارترین افسانه ها در طول تاریخ بشر،افسانه غول ها است. در سراسر تمدنها و فرهنگهای مختلف در سراسر جهان، افسانههایی درباره غولهای باستانی وجود دارد – موجوداتی با اندازه و قدرت بسیار زیاد که تصور میشود مسئول ساختن مکانهای تاریخی متعددی بودهاند.
مجله اینترنتی باستان شناس : برای نسلها، محققان و مورخان تلاش کردند تا این افسانهها را به واقعیت تبدیل کنند و شواهدی مبنی بر وجود غولها پیدا کنند. تلاش آنها در هاله ای از معما است. داستان هایی از حفاری اسکلت های غول پیکر و افسانه های شفاهی بسیاری وجود دارد که به وجود آنها اشاره می کند. اما همه آنها به نحوی “به طرز مرموزی” ناپدید می شوند یا “نادیده گرفته” می شوند. پس حقیقت چیست؟ آیا واقعا غول ها در دنیای باستان زندگی می کردند؟
تحقیق درباره غول ها
در طول هزاران سال، تصور این موجودات عظیم الجثه با قدرت و قامت عظیم، جوامع را مجذوب خود کرده بود. بسیاری از مردم از گوشه و کنار جهان فولکلور و افسانه هایی با محوریت این موجودات داشتند و حتی متون مذهبی تا حد زیادی از آن ها یاد کرده اند. این شیفتگی گسترده باعث تحقیقات علمی در مورد منشأ این افسانه ها شده است: آیا این افسانه ها فقط تمثیل هستند یا ریشه در تاریخ دارند؟ برای پاسخ به این سؤال، محققان باید در میان انبوهی از متون باستانی، اسطورهها و افسانهها، و یافتههای باستانشناسی فراوانی که همگی به وجود غولها اشاره دارند، کنکاش کنند.
شاید بهترین گزینه برای شروع جستجو، بررسی متون باستانی و گزارش های مذهبی باشد. بسیاری از آن ها به طور خاص از غول ها به عنوان بخشی واقعی از تاریخ مشترک ما یاد می کنند. یکی از معروف ترین این اشاره ها از انجیل عبری است که از موجوداتی به نام نفیلیم یاد می کند. . قسمتی از کتاب مقدس “کتاب پیدایش” آنها را به شرح زیر توصیف می کند:
“در زمان های قدیم غول هایی به نام نفیلیم وجود داشتند که در زمین پرسه می زدند. گفته می شود که این موجودات نیرومند زمانی به دنیا آمدند که پسران خدا به زمین فرود آمدند و از زنان فانی فرزندانی به دنیا آوردند. این فرزندان به چهره های افسانه ای تبدیل شدند. مانند مردان قدرتمند قدیمی .»
-پیدایش، 6:4
این آیه، همراه با ارجاعات دیگری مانند مواردی که در کتاب خنوخ – یک متن آخرالزمانی عبری – ترکیب شده است، نشان می دهد که موجوداتی با اندازه و قدرت قابل توجهی زمانی روی زمین راه می رفتند. این کتاب همه چیز را حتی فراتر می برد و آنها را فرزندان فرشتگان خاصی توصیف می کند که به زمین فرود آمدند و با زنان انسان یکی شدند. فرزندان حاصل موجوداتی با قد و قوت عظیم بودند که وجودشان منجر به فساد و خشونت در سراسر جهان شد. این وضعیت در نهایت باعث سیل الهی کتاب مقدس شد – راهی برای پاکسازی زمین و شروع دوباره.
افسانه غول ها در تمدن های باستانی
این داستان ممکن است یک افسانه صرف به نظر برسد، اما از نزدیک اسطوره ای از تمدنی کاملاً متفاوت – بین النهرین – را منعکس می کند. این تمدن کهن «حماسه گیلگمش» را که یکی از قدیمیترین آثار ادبی باقیمانده در جهان بهشمار میرود، از خود به جای گذاشت. خود گیلگمش به عنوان یک غول با قدرت خارقالعاده به تصویر کشیده میشود، که باعث میشود برخی در مورد ارتباط احتمالی با نژادی از موجودات بزرگ گمشده در تاریخ گمانهزنی کنند.
به طور مشابه، مهابهاراتا و سایر متون مقدس هندو نیز از موجوداتی غولپیکر که نقش مهمی در نبردهای کیهانی ایفا کردند نام می برد. اعتقاد بر این بود که این غولها دارای نیروی مافوق بشری هستند و اغلب به عنوان نگهبانان اسرار یا گنجینههای قدرتمند به تصویر کشیده میشوند.

با این حال، توجه به این نکته بسیار مهم است که افسانه غول ها محدود به یک فرهنگ واحد نیست؛ بلکه یک موضوع جهانی است. برای مثال، در اساطیر مشهور یونانی، تایتان ها وجود داشتند.غول هایی که پیش از ورود خدایان “عادی” المپ بر زمین حکومت می کردند. آن ها به دلیل اندازه بزرگ و قدرت زیاد، دشمنان سختی برای سرنگونی بودند. با این وجود، خدایان در نهایت آن ها را شکست دادند و به وجود آن ها در یک نبرد آب و هوایی به نام تیتانوماچی پایان دادند.

داستان بسیار مشابهی در اساطیر نورس وجود دارد که از جوتانار، نژادی از غول ها که در جوتان هایم ساکن بودند، سخن می گوید. همانند تایتان ها، آن ها نیز درگیر یک درگیری تلخ با خدایان انسانی آسگارد بودند. اما افسانه ها می گویند که همه آن ها شرور نبودند و بسیاری از آن ها اتحاد تشکیل دادند و حتی با خدایان ازدواج کردند.
در میان مردم سلتیک داستان هایی از فوموریان ها وجود دارد، نژاد باستانی غول ها که دشمنان بدنام اولین مهاجران ایرلند بودند. در اسطورههای گسترده ایرلندی، این غولها در نهایت توسط Tuatha de Danann، نژاد پیشرفتهتری از موجودات – خدایان ایرلندیهای پیش از مسیحیت، شکست خوردند.

وجود سازه های مگالیتیک مانند نیوگرانج و استون هنج به گمانه زنی ها در مورد اینکه آیا چنین موجودات غول پیکری می توانسته اند در ساخت آنها نقش داشته باشند، دامن زده است.
دور از سرزمینهای نورس و سلتها، در میان سرخپوستان بومی آمریکا، افسانه غول ها نسل به نسل روایت می شود. قبیله بومی آمریکایی پایوت دارای تاریخ شفاهی غنی است که از موجوداتی بنام Si-Te-Cah می گوید، نژادی از غول های مو قرمز که زمانی در ایالت نوادا فعلی ساکن بودند. طبق افسانه ها ، اولین بومیان منطقه درگیر جنگ شدیدی با این غولهای آدمخوار شدند که منجر به نابودی غول ها شد. تعداد آن ها دائما کاهش می یافت و در نهایت قبیله پایوت آخرین غول را در غاری به دام انداخت و آن را به آتش کشید.
این داستان با کشف غار لاولاک در اوایل قرن بیستم، جایی که ظاهرا بقایای اسکلتی غول پیکر در آن پیدا شده بود، جذابیت بیشتری پیدا کرد و باعث شد برخی باور کنند که این افسانه در واقع بر پایه حقیقت بنا شده است. با این حال، بقایای آن که تحت مراقبت موزه اسمیتسونین بود به طرز مرموزی”ناپدید” شدند.
تاریخچه پنهان غول ها
یافته های باستان شناسی اغلب زمانی هیجان انگیز می شوند که غول ها مورد بحث قرار می گیرند. در طول قرن های ۱۹ و ۲۰، گزارش های متعددی از کشف بقایای اسکلتی عظیم در نقاط مختلف جهان ثبت شد. به عنوان مثال، در ایالات متحده، روزنامه هایی مانند نیویورک تایمز مقاله هایی منتشر کردند که ادعا می کردند اسکلت های غول پیکر در طول حفاری ها در مکان هایی مانند ویسکانسین، اوهایو و منطقه آپالاچیان پیدا شده اند. برخی گزارش ها به اسکلت هایی با ارتفاع ۷ تا ۱۲ فوت (۲.۱ تا ۳.۶ متر)اشاره کرده اند . در واقع، صدها مورد از این یافته ها در آمریکا وجود داشت که بسیاری از آن ها با عکس مستند شده بودند. با این حال، تقریبا همه آن ها بی اعتبار شدند و گفته می شود که بسیاری از آن ها توسط موزه اسمیتسونین نابود شدند، جایی که بسیاری از آن ها به پایان رسیدند. چرا؟ هیچ کس واقعا نمی داند.
در واقع اسمیتسونین در مرکز آنچه “تئوری های توطئه” نامیده می شد قرار داشت که ادعا می کرد فعالانه یافته های مربوط به غول ها را سرکوب می کند تا با دیدگاه های رایج تاریخ بشر هم خوانی داشته باشد. با این حال، این موسسه بارها این ادعاها را رد کرده و مدعی شده که تاکنون هیچ بقایای تایید شده ای از انسان تبارهای غول پیکر کشف نشده است. و در نتیجه، شک و تردید در محافل دانشگاهی غالب شد. باستان شناسان مدرن معمولا این ادعاها را به اشتباهات ساده ای چون ، استخوان های حیوانات ناشناخته و فسیل های باستانی، شایعات و اغراق های ساده نسبت می دهند.
یکی از مهمترین یافتههای باستانشناسی که اغلب به غولها نسبت داده می شود، در شهر باستانی بعلبک، واقع در لبنان امروزی، یافت شد. تعدادی از بزرگترین بلوکهای سنگی که تا به حال در ساختوساز مورد استفاده قرار گرفتهاند، کشف شد که سنگینترین آنها (معروف به «سنگ زن باردار») بیش از 1000 تن وزن داشت. مورخان مدرن این سنگهای بزرگ را به مهارت و تواناییهای پیشرفته امپراتوری روم نسبت میدهند، اما کسانی هم هستند که استدلال میکنند که آنها شواهدی از نژاد باستانی غولها هستند. در واقع، آنها بیان میکنند که تنها غولها توانایی تراش و جابه جایی چنین سنگهای غول پیکری را داشته اند.

غول ها یا اشتباهات غول پیکر
برخی از محققان معتقدند که افسانه های باستانی موجودات غول پیکر به جای توصیف تحت اللفظی، صرفاً استعاره و اغراق بوده است. آنها پیشنهاد می کنند که تمدن های باستانی، بدون آگاهی از ساختارهای مگالیتیک باستانی یا از دست دادن فناوری های خاص، آنها را به غول های افسانه ای نسبت می دهند. در اسطوره های باستانی، این غول ها اغلب نماد هرج و مرج، قدرت یا خط بین نظم و بی نظمی هستند. شکست آنها توسط خدایان یا قهرمانان انسانی معمولاً نمادی از پیروزی تمدن بر طبیعت یا بربریت، و گذار از روش های قدیمی به یک جامعه متمدن تر است.
انسان شناسان بر این باورند که افسانه باستانی غول ها می تواند به فسیل های بزرگ مرتبط باشد. وقتی تمدنهای باستانی به استخوانهای ماموت یا بقایای موجودات ماقبل تاریخ برخورد میکردند، اغلب آنها را با استخوانهای انسان اشتباه میگرفتند، البته در مقیاس بسیار بزرگتر.
آنها که دانش لازم برای شناسایی دقیق این فسیل ها را نداشتند، نژاد مردان غول پیکر را تصور می کردند.این نظریه در نوشتههای مورخ مشهور یونان باستان، هرودوت، تأیید میشود که در «کتاب» خود خاطرنشان می کند که مصریان استخوانهای غول پیکر را به عنوان مدرکی از وجود نژاد غولها میدانستند.
علاوه بر این، تفاسیر روان شناختی افسانه غول ها را بیان ترس ها و امیال انسان می دانند. ایده یک موجود غول پیکر، زندگی، قدرت، ترس و ناشناخته ها را در بر می گیرد. این ویژگی ها ممکن است در سنت های شفاهی به عنوان داستان های هشدارآمیز یا به عنوان توضیحاتی برای پدیده های طبیعی که درک آن ها برای مردم باستان دشوار بود، گنجانده شده باشند. یک مثال خوب، اساطیر آزتک ها است. آن ها از کوئینامتزین یاد می کنند، غول هایی که قبل از آنها در جهان زندگی می کردند ، به گفته آزتک ها، این غول ها بودند تئوتیئواکان مهم ترین شهر آزتک ها را ساختند. اما از آنجا که غول ها خدایان را پرستش نمی کردند، همه آن ها در نهایت شکست خوردند.
غول ها واقعیت یا افسانه
اسرار، اسطوره ها و چیزهای غیرقابل توضیح – اینها همه چیزهایی هستند که مفهوم غول ها را در تاریخ باستان احاطه کرده اند. اینکه آیا غولها واقعاً روی زمین پرسه میزدند یا نه، سؤالی است که تا به امروز بیپاسخ مانده است. متون باستانی، افسانه های ملل ،شواهد باستان شناسی و گمانه زنی نشان از سنت غنی ای دارد که قاره ها و قرن ها را در بر می گیرد. با این حال، شواهد فیزیکی قطعی وجود ندارد و جایی برای شک و تردید باقی می گذارد. در رأس همه اینها، کسانی هستند که ظاهراً تمام تلاش خود را به کار می گیرند تا این افسانه ها را نادیده بگیرند و کسانی که به انها معتقدند را تئوری پردازان توطئه بنامند
رازها، افسانهها و پدیدههای غیرقابل توضیح – اینها عناصر معمایی هستند که مفهوم غولها را در تاریخ باستان پوشش میدهند. این سوال که آیا غولها واقعاً در زمین پرسه میزدند، یک راز باقی مانده است که تا به امروز ادامه دارد. متون باستانی، فولکلور فرهنگی، وشواهد باستان شناسی به سنت کهنی اشاره دارند که از قاره ها و دوره ها فراتر رفته است. با این حال، فقدان شواهد فیزیکی قطعی فضایی را برای تردید و باور فراهم میکند.
با وجود این، داستان های غول ها – چه نمادین و چه تحت اللفظی – به عنوان نمادهای ماندگار رمز الودی هستند که بخش زیادی از تاریخ باستان را در بر می گیرند. آنها بر قدرت ماندگار انتقال سنتهای شفاهی از نسلها تأکید میکنند.
حتی اگر این افسانه ها زائیده تخیل ، روایتهای تمثیلی، یا خاطرات ضعیف دوران فراموششده باشند، موضوعی قابل بحث و هیجان انگیز است.در نهایت، آنها ما را وادار میکنند تا به ناشناخته ها بپردازیم، جایی که رازهایی که بشریت هنوز برای آن آماده نشده ، میتواند پنهان باشد.

















ارسال دیدگاه