مجله اینترنتی باستان شناس : بنا بر اعلام دکتر حمیدرضا ولیپور، سرپرست هیأت کاوش تپه چشمه علی ری، این تدفین در معماری دوره سوم سیلک در این تپه 7 هزار ساله کشف شده است. بر مبنای شواهد و سفالهای فازهای معماری، این تدفین و اسکلت آن احتمالا به دورهای مربوط باشد که به آن دوره سیلک ۳ (۴۳۰۰ سال پیش از میلاد) گفته میشود.

دکتر حامد وحدتی نسب، دارای مدرک دکترای انسانشناسی پیش از تاریخ از دانشگاه ایالتی آریزونا و پسادکترا از دانشگاه آلبرتای کانادا در باستانشناسی مولکولی است.
نخستین کاوشهای باستانشناختی در ری (مشخصاً در تپه چشمهعلی) به سال ۱۹۱۲ میلادی توسط ژاک دمورگان فرانسوی، سرپرست حفریات فرانسویان در شوش انجام شد که نخستین نمونه از فعالیتهای باستانشناختی فلات مرکزی ایران بوده و سابقه این فعالیتها را به بیش از یک قرن پیش میرساند.

اما کاوشها توسط دمورگان رها شد و حفاران غیرمجاز به ترکتازی خویش مشغول ماندند. فردریش زاره، باستانشناس آلمانی از اینکه فرانسویان علیرغم داشتن انحصار کاوشهای باستانشناختی در ایران، ری را در چنگال تخریب و استثمار دلالان محلی رها کرده بودند شکایتمند بود و این دلالان را دزدانی میدانست که باستانشناسی اسلامی را نمایندگی میکردند (Sarre, ۱۹۱۳: ۴۶، نقل از Watson, ۲۰۰۷: ۹).

سرپرست هیأت کاوش باستانشناسی چشمه علی ری همچنین گفت: در فصلهای بعدی، تداوم این کاوشها میتواند به آگاهی درباره فضاهای معماری این روستا بیفزاید.














ارسال دیدگاه