معمای اسرار آمیز غول آتاکاما

معروف ترین زمین نگاره در جهان بدون شک خطوط نازکا در ساحل پرو هستند. با این حال، در صحرای آتاکامای شیلی، گروه دیگری از زمین نگاره ها وجود دارد که به همان اندازه چشمگیر هستند.

مجله اینترنتی باستان شناس : اگرچه زمین نگاره های صحرای آتاکاما برای بیشتر افراد ناشناخته است، اما تعداد آنها بسیار بیشتر است، سبک‌های متنوع‌تری دارند و منطقه بسیار بزرگ‌تری را پوشش می‌دهند. یکی از جذاب‌ترین و بحث‌برانگیزترین زمین نگاره های آتاکامان، غول آتاکاما نامیده می‌شود که همچنان بحث‌ها را در مورد معنی و تفسیر واقعی آن برانگیخته است.

زمین نگاره های صحرای آتاکاما

صحرای آتاکاما فلاتی در آمریکای جنوبی، در غرب کوه‌های آند است که در بخش‌هایی از پرو، شیلی، بولیوی و آرژانتین امتداد دارد. این محیط خشن و بایر و خشک ترین بیابان غیر قطبی جهان است. بیشتر بیابان از زمین های سنگی، دریاچه های نمک، شن و ماسه و گدازه های فلسیک تشکیل شده است که به سمت رشته کوه های آند می ریزد. در مقابل این پس‌زمینه است که زمین نگاره باشکوه غول آتاکاما در دامنه تپه‌ای با فضای خالی وسیعی قرار دارد که چند صد متر در هر جهت کشیده شده است.

گفته می‌شود که زمین نگار های صحرای آتاکاما بین سال‌های 600 تا 1500 پس از میلاد ساخته شده‌اند، اگرچه تعیین قدمت دقیق زمین نگاره ها همیشه مشکل‌ساز بوده است، بنابراین نمی‌توان با قطعیت قدمت آنها را تعیین کرد. این ژئوگلیف ها که تعداد آنها به بیش از 5000 عدد می رسد شامل اشکال هندسی، جانورسان و انسان نما می باشد.

معمولاً تصور می شود که سازندگان این زمین نگاره ها از فرهنگ های متوالی ساکن در این منطقه از جمله تیواناکو و اینکا بودند. زمین نگاره های صحرای آتاکاما با یکی از سه تکنیک «استخراجی»، «افزودنی» و «مخلوط» تولید شدند. تکنیک «استخراجی» شامل برداشتن لایه بالایی خاک در دامنه تپه برای ایجاد تصاویر روی سطح است. این رایج‌تر از این دو تکنیک دیگر است. از سوی دیگر، تکنیک “افزودنی” شامل جمع آوری موادی مانند سنگ یا شن و انباشتن آنها بر روی سطح زمین برای تشکیل یک طرح برجسته است. تکنیک «مخلوط» از تکنیک‌های «استخراجی» و «افزودنی» در شکل‌گیری زمین نگاره ها استفاده می‌کند. خوشبختانه این خطوط به دلیل شرایط آب و هوایی صحرای آتاکاما در گذر زمان جان سالم به در برده اند.

نظریه‌هایی در مورد اهمیت نجومی غول آتاکاما

غول آتاکاما یک تپه نگاره انسان‌نما است که بر روی تپه‌ای به نام «سرو یونیتاس» واقع شده است. غول آتاکاما با 119 متر ارتفاع (390.42 فوت) بزرگترین تپه نگاره شناخته شده در جهان است. با سر مربع و پاهای بلند مشخص می شود. چهار خط از بالای سر غول و همچنین در هر طرف سرش دیده می شود.

توضیح و تئوری برای توضیح ویژگی های عجیب این تپه نگاره عظیم وجود ندارد. طبق یکی از تفسیرها، این زمین نگاره نوعی تقویم نجومی بود که حرکت ماه را نشان می داد. با این آگاهی، گفته می شود که روز، چرخه محصول و فصول را می توان محاسبه کرد.

فرضیه دیگری معتقد است که غول آتاکاما نشان دهنده خدایی است که توسط مردم محلی پرستش می شود. ایده های دیگر از بازدید فرازمینی ها گرفته تا مشخص کردن مسیر زیارتی یا حتی بازتاب یک زبان باستانی را شامل می شود.

درک هدف غول آتاکاما مستلزم در نظر گرفتن نقش آن در چشم انداز و ارتباط آن با سایر زمین نگاره ها در بیابان است. . این امکان وجود دارد که این خطوط برای کسانی که آنها را خلق کرده اند دارای اهمیت نمادین یا آیینی باشند. با این حال، برخی معتقدند که آنها ممکن است در کنار کارکردهای تشریفاتی خود یک هدف عملی نیز داشته باشند.

ممکن است این نوع تپه یا زمین نگاره ها بعنوان محلی برای فرود ایزدان در فرهنگ های مختلف در نظر گرفته شده باشد.

زمین نگاره ها به عنوان نشانگر در شبکه حمل و نقل آمریکای جنوبی

برخی از محققان معتقدند که زمین نگاره های یافت شده در صحرای آتاکاما نقش مهمی در شبکه حمل‌ونقلی که تمدن‌های بزرگ آمریکای جنوبی را به هم متصل می‌کند، بازی کرده‌اند. کاروان‌های لاما برای پیوند این تمدن‌ها ضروری بودند و ژئوگلیف‌های صحرای آتاکاما احتمالاً اطلاعات مهمی را برای بقای این کاروان‌ها در یکی از خشک‌ترین بیابان‌های جهان ارائه می‌کردند.

از آنجا که کاروان های لاما برای ارتباط تمدن های آمریکای جنوبی مهم بودند، زمین نگاره های صحرای آتاکاما ممکن است اطلاعات حیاتی برای بقای این کاروان ها در خشک ترین بیابان جهان داشته باشند. بنابراین، زمین نگاره ها ممکن است نشان داده باشند که در کجا می توان دشت های نمکی، منابع آب و علوفه حیوانات را یافت. در واقع، بسیاری از ژئوگلیف ها نشان دهنده کاروان های لاما هستند و این کاروان ها توسط وقایع نگاران اسپانیایی نیز گزارش شده است. با این حال، هیچ تجهیزات کاروانی در خود بیابان یافت نشده است، بنابراین تفسیر ژئوگلیف ها قابل بحث است.

اگرچه عملکرد زمین نگاره های صحرای آتاکاما هنوز یک راز باقی مانده است، اما غیرقابل انکار است که آنها تأثیر زیادی بر چشم‌انداز و مردمی که در این منطقه زندگی می‌کنند، داشته و احتمالاً هنوز هم دارند. امید است که ژئوگلیف ها برای نسل های آینده حفظ شوند و تحقیقات بیشتر روزی اسرار آنها را آشکار کند.