یک جستجوگر فلز در آلمان گنجینه ای در حدود 3000 سکه مربوط به دوران رومی را در مکانی غیرعادی – در شمال خطوط دفاعی امپراتوری – کشف کرده است.
مجله اینترنتی باستان شناس : یک جستجوگر گنج در آلمان گنجینه کمیاب سکه های دوران روم باستان را در خارج از مرزهای باستانی امپراتوری روم و دور از سکونتگاه های قوم ژرمن کشف کرده است. کارشناسان نمی دانند چگونه و چرا این گنجینه در این مکان دفن شده است.
جستجوگر گنج که دارای مجوز بود بلافاصله این یافته ها را به باستان شناسان دولتی در شهر کوبلنتس، شهری در کنار رودخانه راین گزارش کرد. حفاری های بعدی حدود 2940 سکه و همچنین بیش از 200 قطعه نقره نازک تزئین شده با طرح های هندسی را کشف کرد که در یک کوزه سفالی شکسته پنهان شده بین دو صخره مدفون شده بودند.
تیمو لانگ، رئیس دفتر شعبه کوبلز باستان شناسی دولتی در راینلاند – پالاتینات که بر این حفاری نظارت داشت، در ایمیلی به لایو ساینس گفت: ” بیشتر سکه ها به اصطلاح آنتونینیانوس هستند که سکه های نقره رسمی در امپراتوری روم در قرن سوم [ میلادی ] بودند اما بیشتر آن ها از برنز با روکش نقره نازک تشکیل شده بودند.”
به دلیل وضعیت نامناسب نگهداری سکه ها، تاکنون تنها 100 سکه شناسایی شده است که اکثر آنها تصویر یک امپراتور رومی یا گالی را در یک طرف و تصاویر دیگری را در پشت آن نشان می دهند، مانند خدایان هرکول و مارس.
قدیمیترین سکهها گوردیان سوم امپراتور روم (حکومت 238 تا 244 پس از میلاد) و سکه های جدیدتر، امپراتور گالی، ویکتورینوس (حدود 269 تا 271 پس از میلاد) را نشان میدهد. باستان شناسان مطمئن نیستند که قطعات نقره قبلا چه بوده است، اما شکل کوزه سفالی با فرهنگ سفالگری رومی قرن سوم پس از میلاد مطابقت دارد.
لانگ گفت: قدمت این سکه ها بین سال های ۲۴۱ و ۲۴۳ میلادی تا ۲۶۹ و ۲۷۱ میلادی است، بنابراین احتمالا این سکه ها در اوایل دهه ۲۷۰ میلادی دفن شده اند.

این کشف در نزدیکی شهر هرشباخ در رشته کوه وستروالد و در فاصله ۱۱ مایلی (۱۸ کیلومتری)از جزایر آلمانی علیا انجام شد، خط دفاعی که مرز امپراتوری روم با مردم ژرمن را مشخص می کرد. در حالی که سکه های رومی قرن سوم اغلب در داخل مرزهای امپراتوری کشف می شوند، پیدا کردن چنین گنجینه بزرگی در خارج از سرزمین های سابق امپراتوری بسیار نادر است.
لانگ توضیح داد: ” معمولا گنجینه سکه در خارج از امپراتوری روم شامل چند ده یا شاید چند صد سکه است.” او افزود که تنها یک مجموعه از خارج از امپراتوری را می شناسد که سکه های بیشتری از این دوره دارد – سکه های یافت شده در لهستان.
لانگ توضیح داد: باستان شناسان مشخص کردند که برخی از سکه های کشف شده از رم هستند، اما بیشتر آن ها در کلن ضرب شدند که در آن زمان بخشی از امپراطوری گالیک بود – منطقه ای شامل فرانسه امروزی، بلژیک، اسپانیا و بخش هایی از آلمان و ایتالیا که در زمان بی ثباتی سیاسی از حدود ۲۶۰ تا ۲۷۴ میلادی از امپراتوری روم جدا شدند. با این حال، منطقه ای که این گنجینه در آن کشف شد، بخشی از امپراتوری گالیک نبود.


بقایای کوزه سفالی که حاوی گنجینه سکه بود. (اعتبار تصویر: GDKE RLP, Landesarchäologie Koblenz)
پس سکه ها چگونه وارد قلمرو دشمن شدند؟ احتمالات مختلفی وجود دارد. یکی از احتمالات این است که امپراتوری گالیک به منظور جلوگیری از حمله به قلمرو خود یا تحریک حمله به امپراتوری روم به نخبگان آلمانی رشوه داده است. با این حال اینکه چرا این سکه ها در کوه های وستروالد، جایی که هیچ سکونتگاه شناخته شده آلمانی وجود نداشت، پنهان شده اند، همچنان یک راز باقی مانده است.
تیم لانگ امیدوار است که قطعات نقره ای را با یک اسکنر توموگرافی کامپیوتری (CT)تجزیه و تحلیل کند تا شکل اصلی آن ها را به صورت دیجیتالی بازسازی کند. باستان شناسان همچنین قصد دارند با دیگر محققان برای شناسایی بقیه سکه ها هم کاری کنند.














ارسال دیدگاه