کشفی شگفت انگیز در سوئد! باستان شناسان قرار بود درباره یک سکونتگاه از عصر حجر در خارج از واربرگ تحقیق کنند. اما کار به جایی رسید که آن ها به گورستانی عظیم از عصر وایکینگ برخوردند. بقایای ۱۳۹ گور با استخوان های حیوانات و انسان، جواهرات، ظروف سفالی، آتشدان ها و حتی گور کشتی پیدا شد.
مجله اینترنتی باستان شناس : پترا نوردین، مدیر پروژه آرکیولوگنا (باستان شناسان)در موزه های تاریخی ایالتی می گوید: ” ما تنها حدود شش درصد از این گورستان را حفاری کرده ایم.”
تغییر سریع در تمرکز
بر روی کاغذ، به نظر می رسید که این یک بررسی اولیه عادی از یک سکونتگاه عصر حجر باشد، زمانی که باستان شناسان در ماه مه ۲۰۱۷ شروع به بررسی این محوطه در تواکر کردند.شهرداری لوله های آب جدید و یک دوربرگردان را برنامه ریزی کرد، و سایت به صورت مرحله ای حفاری می شد. اما معلوم شد که این منطقه راز بزرگتری را پنهان کرده است.
حتی در سال اول، پترا نوردین متوجه شد که وقتی شروع به یافتن بقایای دفنهای عصر وایکینگها کردند، این کار بزرگتر از آن چیزی است که تصور میکرد:
” «ما پنج قبر با بقایای استخوان و لایههای سوختگی پیدا کرده بودیم. استخوان ها از سگ و انسان بود. سپس متوجه شدیم که اینجا یک گورستان بزرگ وایکینگ ها است که باید روی آن تمرکز کنیم.»”

موقعیت قبرستان
محل دفن از نظر استراتژیک بر روی یک خط الراس صاف در امتداد دو مسیر مهم حمل و نقل قرار گرفته است. در شرق Tvååkersån (اوتران سابق) جریان دارد که در گالتاباک می ریزد. جاده قدیمی روستایی (järnbärarvägen) از Spannarp به Gamla Köpstad نیز بر روی محل دفن می گذرد. نام روستا – Tvååker – و نامهایی مانند Järnmölle، Järnvirke، Gamla köpstad، Vare، Galtabäck و Utteros همگی در منابع تاریخی اولیه ذکر شدهاند.
پترا نوردین وضعیت این یافته را توضیح می دهد:
«مشکل این است که زمین برای زراعت و ایجاد مراتع شخم زده و تسطیح شده است، بنابراین تمام روبناها ناپدید شده اند و گورها تکه تکه شده اند. ما مجبور شدیم همه چیز را از پایین تفسیر کنیم، زیرا محیط بسیار آشفته شده بود. اما ما بررسی کردهایم که آتشسوزیها کجا هستند و، در میان چیزهای دیگر، چیزی را پیدا کردیم که در حقیقت یک گور کشتی 50 متری روی خط الراس قرار داشت.
او میافزاید: «ما اغلب سگها را درچاله های کوچک گرد و افرادی را در چاله های مستطیلی پیدا میکردیم. سگ همدم بود و انسان را همراهی می کرد.»
باستان شناسان در مجموع بقایای سه کشتی و یک تپه کشتی مانند را کشف کردند. این احتمال وجود دارد که بخش قابل توجهی از محل دفن در حال حاضر تحت ساخت و سازهای مدرن مدفون شده باشد، زیرا تنها تقریباً شش درصد از منطقه تاکنون حفاری شده است.

گنجینه های وایکینگ ها
بیشتر اشیا یافت شده به شدت تحت تاثیر آتش بودند. در میان این یافته ها، سنجاق سینه و گیره، سفال و همچنین گیره یک سکه نقره عربی دیده می شد. قدمت آن به سال های ۷۹۵ تا ۸۰۶ میلادی می رسد که به خوبی با قدیمی ترین گورهای این محل مطابقت دارد.

استخوانهایی مانند پرندگان، سگ، گاو، خوک و حتی انسانها در این مکان کشف شده است. روش اصلی تدفین در این دوران سوزاندن مرده بود.
بعد از سوزاندن متوفی، بقایای حیوانات نسوخته اغلب قبل از مهر و موم شدن قبرها در بالا قرار می گرفت. به گفته پترا نوردین، گاوها بیشترین حیواناتی بودند که در این مکانهای دفن یافت میشدند، که نشان میدهد ممکن است به عنوان قربانی غذا استفاده شده باشد.
اما مردمی که اینجا دفن شده بودند کجا زندگی می کردند؟ این چیزی است که هنوز برای باستان شناسان سوال است.
احتمالا روستایی در ناحیه توواکر وجود داشته که در دوران وایکینگ های قدیم به شدت گسترش یافته است. بنابراین این گورستان به قطعه مهمی از پازل مطالعات عصر آهن در این منطقه تبدیل می شود. پترا نوردین می گوید که این هنوز یک راز است که روستا کجا بوده است، اما نظریه هایی وجود دارد.
گمانهزنیهایی در مورد وجود یک منطقه تجاری دوره وایکینگ در Gamla Köpstad، واقع در جنوب واربرگ، یا احتمالاً در بندر گالتاباک وجود دارد. مکان دقیق روستا، چه در دهانه Tvååker باشد یا در نزدیکی محل گورستان، نامشخص است. با این حال، چشم انداز کشف اطلاعات بیشتر در آینده واقعاً جذاب است.

















ارسال دیدگاه