کشف ارابه های جنگی ۴ هزار ساله برای اولین بار در هند

باستان شناسان هندی برای اولین بار ارابه های جنگی 4000 ساله را در مقبره ای سلطنتی در ایالت شمالی اوتار پرادش کشف کردند.

مجله اینترنتی باستان شناس : در جولای 2018، باستان شناسان هندی ارابه‌های جنگی، شمشیرها و کلاهخودهایی با قدمت بیش از 4000 سال را در سینائولی در ایالت اوتار پرادش کشف کرد .

محققان اخیراً قدمت این کشف را که شامل تدفین‌های سلطنتی همراه با ارابه‌ها، سلاح‌ها و مصنوعات آیینی است، به حدود 4000 سال قبل از زمان کنونی یا 2000 سال قبل از میلاد می‌دانند.

به گفته محققان، اولین باری است که ارابه در شبه قاره هند کشف می شود. آنها دریافته‌اند زمانی که مردمان بین النهرین در 2000 سال قبل از میلاد از ارابه‌ها، شمشیرها و کلاهخودها در جنگ استفاده می‌کردند، از سلاح‌های مشابهی در این منطقه استفاده می‌شد.

محوطه باستان‌شناسی سینائولی از سال 2005 مورد کاوش‌های باستان‌شناسی قرار گرفته است و وجود گورستانی با بیش از 120 تدفین را آشکار کرده است که برخی از آنها متعلق به افراد والا، احتمالاً جنگجو یا حاکم بوده‌اند.

بارزترین جنبه حفاری، کشف سه ارابه جنگی کامل بود. باستان شناسان همچنین یک مشعل، یک شمشیر ، تابوت های تزئین شده، کلاهخود، و انواع چشمگیری از اشیای مسی پیدا کردند .

مطالعات نشان داده است که آثار باستانی سینائولی با فرهنگ سفال‌های رنگارنگ اُخرایی (OCP) مرتبط است که بین سال‌های 2000 تا 1500 قبل از میلاد در منطقه‌ای که رودخانه‌های یامونا و گنگ به هم نزدیک می‌شدند، شکوفا شد. این دوره تقریباً با مرحله پایانی تمدن دره سند مطابقت دارد .

سینائولی اولین مکان باستان شناسی در شبه قاره هند است که شواهدی از ارابه ها، مقبره های سلطنتی و ارابه ها با عناصر جنگی در طول فرهنگ OCP / Copper در گانگا – یامونا دواب ارائه می دهد و نشان می دهد که سینائولی ها در فعالیت های جنگی شرکت داشته اند.

کشف ارابه های جنگی برای اولین بار در شبه قاره هند قابل توجه است. زیرا این فرهنگ را با دیگر تمدن های معاصر که استفاده از ارابه در آن ها شناخته شده است، مانند بین النهرین و یونان برابر می کند.

جالب است بدانید که بیشتر مصنوعات چوبی با غلاف ها، پوشش ها و سیم های مسی پوشانده شده بودند که نزدیک به ۴۰۰۰ سال از تجزیه آن ها جلوگیری می کرد. آثار باستانی کشف شده از این فرهنگ نشان دهنده درجه بالای مهارت آن ها در صنعت چوب و مس است.

نقوش هندسی مسی، مانند مثلث هایی که بر روی چرخ ها قرار گرفته اند، ارابه های کشف شده در سینائولی را زینت می دهند و نشان دهنده این موضوع است که این ارابه ها هم به عنوان نمایش عملی و هم نماد قدرت و اعتبار عمل می کنند.

یکی دیگر از اکتشافات مهم در این مکان، یک تدفین سلطنتی است که حاوی یک تابوت چوبی است که با مجسمه های مسی تزئین شده است، که همگی کلاهخود دوشاخ و برگ های انجیر مقدس (Ficus religiosa) بر سر دارند.

دو ارابه کامل، دو عصای تزیینی مسی، یک تازیانه زینتی، مهره های طلا و استاتیت و قطعات سفالی متعدد در همین مقبره کشف شد. همه اینها نشان می دهد که یک فرد عالی رتبه – احتمالاً یک سردار یا فرمانده نظامی – در این مقبره دفن شده است.

محققان در مقاله خود نوشتند که شواهد قبلی از تابوت های چوبی از شبه قاره هند در هاراپا، محل تمدن سند در پاکستان کنونی ثبت شده است.

تاریخ‌گذاری رادیوکربنی بقایای چوبی تابوت‌ها و ارابه‌ها، همراه با بقایای آلی کشف‌شده در ظروف تدفین، از این تاریخ‌گذاری پشتیبانی می‌کند که فرهنگ سینائولی را در منطقه طی یک مرحله انتقالی بین عصر مس و برنز قرار می‌دهد.

فرهنگ سفال رنگی اُخرایی (OCP) یک فرهنگ عصر برنز در دشت هند-گنگ است که “به طور کلی به سال های 2000 تا 1500 قبل از میلاد برمی گردد”، که از شرق پنجاب تا شمال شرقی راجستان و غرب اوتار پرادش گسترش می یابد . آثار باستانی این فرهنگ هم با فرهنگ هاراپا متأخر و هم با فرهنگ ودایی شباهت هایی را نشان می دهد. باستان شناس آکینوری اوسوگی آن را تداوم باستان شناسی سبک هاراپان بارای قبلی می داند. در حالی که به گفته پارپولا ، یافتن ارابه ها در این فرهنگ ممکن است نشان دهنده مهاجرت هند و ایرانیان به شبه قاره هند باشد. تماس با هاراپان متأخر OCP آخرین مرحله از عصر برنز شمال هند را نشان داد و فرهنگ ظروف خاکستری رنگ آمیزی شده و سپس ظروف صیقلی مشکی شمالی جایگزین آن شد .