کاوش در گنجینه محتوا

چه چیزی درباره ایران باستان می‌خواهید بدانید؟

میان مقاله‌ها، خبرها، ویدیوها و پرونده‌های تاریخی جستجو کنید.

پیشنهادهای جستجو:

گنجینه نقره ای وایکینگ ها در نروژ کشف شد + تصاویر

تبلیغ
گنجینه نقره ای وایکینگ ها در نروژ کشف شد + تصاویر
باستان شناسان دانشگاه استاوانگر گنجینه ای شگفت انگیز از وایکینگ ها را در کوهی در اردال واقع در استان هیوملند کشف کرده اند.

باستان شناسان دانشگاه استاوانگر گنجینه ای شگفت انگیز از وایکینگ ها را در کوهی در اردال واقع در استان هیوملند کشف کرده اند.

مجله اینترنتی باستان شناس : این گنجینه که برای بیش از 1000 سال دفن شده، از چهار دستبند نقره با طراحی خاص تشکیل شده است که قدمت آن به قرن نهم بازمی گردد. این کشف بیانگر علاقه وایکینگ ها به نقره را می دهد که در فرهنگ آنها بسیار ارزشمند بود. این گنج که کاملاً دست نخورده و در مکان اصلی خود پیدا شده ، نشان دهنده یک یافته نادر و قابل توجه در زمینه باستان شناسی وایکینگ ها است.

کشف ثروت پنهان وایکینگ ها

کشف اعلام شده توسط دانشگاه استاوانگر در جریان حفاری در مزرعه تارن سیگو اشمیت انجام شد که قصد داشت جاده جدیدی را در میان املاک خود بسازد. ماری کروگستاد ساموئلسن و اولا تنگسال لیگر، باستان شناسان میدانی، برای انجام یک بررسی با بودجه آژانس ملی آثار باستانی فراخوانده شدند.

لایگر در حالی که حدود ۲۰ سانتی متر (۸ اینچ)در زمین حفاری می کرد، در ابتدا دستبندها را با سیم های مسی قدیمی اشتباه گرفت که یک یافته رایج در مزارع کشاورزی است. تیم به محض اینکه متوجه شد آن ها نقره ای هستند، به سرعت اهمیت آن ها را درک کرد.

لایگر اظهار داشت: «وقتی متوجه شدم چندین شی نزدیک به هم قرار گرفته‌اند، با تعجب متوجه شدم که آنها از مس ساخته نشده‌اند، بلکه از نقره ساخته شده‌اند. این درک باعث ایجاد هیجان در من شد.

اشعه ایکس نشان می دهد که چهار دستبند دارای اشکال و تزئینات متفاوتی هستند. (موزه باستان شناسی، دانشگاه استاوانگر)

زندگی در مزرعه وایکینگ ها

به گفته فولکر دموت، باستان شناس ارشد، مکانی که گنج در آن یافت شد، زمانی یک مزرعه بزرگ وایکینگ ها ، شامل ساختمان های متعدد برای انسان ها و حیوانات بود. عملیات حفاری بقایای دیگ‌های سنگ صابون، پرچ‌ها، تیغه‌های چاقو و سنگ‌های تیزکننده را نشان داد که همگی به یک سکونتگاه شلوغ اشاره داشتند. دستبندهای نقره در زیر خانه‌ای کوچک برای بردگان دفن می‌شدند، بخشی حیاتی اما اغلب نادیده گرفته شده از جامعه وایکینگ‌ها .

این گنجینه نقره ای دست نخورده فرصتی غیرعادی برای باستان شناسان فراهم می کند تا فرهنگ مادی وایکینگ ها را در بافت اصلی آن مطالعه کنند. دموت توضیح داد: “این یک یافته منحصر به فرد است زیرا ما به ندرت چنین اشیایی را دقیقاً در جایی که قرار داده شده اند می یابیم.” بیشتر نقره‌های دوره وایکینگ‌ها در زمین‌های شخم‌زده کشف می‌شوند، جایی که اجسام از مکان‌های اصلی خود جابجا شده‌اند. در نتیجه، این یافته می تواند بینش تازه ای از زندگی عصر وایکینگ ها و پویایی های اجتماعی ارائه دهد.

باستان شناسان میدانی، اولا تنگسدال لیگر (سمت چپ) و تئو الی گیل بل.گنجینه نقره ای به صورت بلوک بیرون آورده شد و برای بررسی بیشتر به موزه منتقل شد. (ولکر دموت، موزه باستان شناسی/ دانشگاه استاوانگر )

فرار از خطر؟

در حالی که علت دقیق پنهان کردن این گنجینه ناشناخته باقی مانده است، باستان شناسان معتقدند که این گنج در زمان ناآرامی در قرن نهم پنهان شده است. مزرعه ای که گنج در آن پیدا شد در مقطعی سوزانده شده بود و با دوره ای پرتلاطم در تاریخ وایکینگ ها مطابقت داشت. دموت حدس می‌زند که ساکنان مزرعه مجبور به فرار شده‌اند و تصمیم گرفته‌اند اشیای قیمتی خود را در دامنه کوه پنهان کنند تا بعداً برگردند.

قابل توجه است که نقره در عصر وایکینگ ها منبع کمیاب در نروژ بود. هیچ معدن نقره ای در کار نبود، بنابراین فلز گرانبها باید از خارج از کشور، یا از طریق تجارت، هدایا، یا حملات وایکینگ ها به دست می آمد. دستبندهای نقره یادآور اشیای مشابهی هستند که در سال 1769 در هیوملند کشف شدند و این گمانه زنی را به وجود آورد که ممکن است بین این دو کشف ارتباط وجود داشته باشد. با این حال، برای تأیید این موضوع به تحقیقات بیشتری نیاز است.

نگاهی اجمالی به جامعه وایکینگ ها

قطعه زمین حاوی دستبندها برای تجزیه و تحلیل بیشتر به موزه باستان شناسی در استاوانگر منتقل شده است. محافظان در حال حاضر از اشعه ایکس برای بررسی انبار استفاده می کنند و نمونه برداری از خاک را برای تعیین اینکه آیا دستبندها در ابتدا در پارچه پیچیده شده بودند انجام می دهند.

مدیر موزه اوله مدسن هیجان خود را از این کشف ابراز کرد:

این یک یافته کاملاً خارق‌العاده است که به ما دانش کاملاً منحصربه‌فردی در مورد یکی از مرکزی‌ترین دوران نروژ، یعنی عصر وایکینگ‌ها می‌دهد.»

موزه باستان شناسی قصد دارد به محض اتمام کار حفاظتی، گنج را به نمایش بگذارد.

این کشف نه تنها به درک ما از فرهنگ وایکینگ ها می افزاید، بلکه اهمیت حفظ مکان های باستان شناسی برای نسل های آینده را نیز برجسته می کند.

یک نکته برای میراث ایران آگاهی، حفاظت علمی و آینده گردشگری فرهنگی

پیشنهاد مطالعه

تازه‌ها

پربازدیدترین‌ها

ارسال دیدگاه