افسانه کوه‌های بزرگ اسموکی : از آدم کوتوله ها تا دریاچه شفابخش آتاگاهی

کوه‌های بزرگ اسموکی دارای تاریخ غنی فرهنگی و طبیعی فراتر از یک پارک ملی است. این کوه ها از ویرجینیا تا شمال جورجیا در امتداد مرز تنسی/کارولینای شمالی، غرق در افسانه ها و باورهای محلی هستند و چندین جنگل ملی مهم را در بر می گیرند.

مجله اینترنتی باستان شناس : در حالی که پارک ملی کوه های بزرگ اسموکی یک جاذبه شناخته شده است، رشته کوه بسیار بیشتر ارائه می دهد. این شامل چهار منطقه بیابانی گسترده است: جنگل های ملی نانتهالا، پیسگاه، چروکی و چتاهوچی. این مناطق حفاظت شده مناطق وسیعی از بیابان را برای اکتشاف و حفاظت فراهم می کند.

پارک ملی کوه‌های اسموکی بزرگ جاذبه‌ای مشهور است، اما این رشته کوه بسیار فراتر از چیزی است که نشان می دهد. این منطقه شامل چهار منطقه بیابانی گسترده است: جنگل‌های ملی نانتهالا، پیسگاه، چروکی و چتاهوچی.

یکی از جنبه‌های جذاب افسانه‌های کوهای اسموکی، ارتباط آن با نونهی، آدم کوتوله های افسانه‌ای است. مه آلود بودن مشخصه این کوهها است. این منطقه را کوه‌های بزرگ اسموکی به معنای دودی نامیده‌اند. دلیل این نام‌گذاری، پوششی از مه غلیظی است که روی این پارک قرار دارد.، یک پدیده طبیعی که بازدیدکنندگان و ساکنان را مجذوب خود کرده است. این ویژگی منحصر به فرد، همراه با اهمیت کوه ها برای مردم چروکی، نقش مهمی در شکل دادن به هویت منطقه ایفا می کند.

افسانه آتش زیرزمینی نونهی

فرهنگ چروکی سرشار از افسانه های جذاب است، از جمله افسانه های نونهی Nunnehi (Nunne’hi)، گروهی از موجودات ماوراء طبیعی که به عنوان ارواح طبیعت یا خدا طبقه بندی نمی شوند، اعتقاد بر این است که این موجودات دارای جاودانگی هستند. اصطلاح “Nunne’hi” واژه “نون” به معنای ” افرادی که در هر جایی زندگی می کنند” است که احتمالا به دلیل سکونت گزارش شده آن ها در مکان های غیرمعمول مانند زیر زمین، درون کوه ها و زیر نهرها است.

در فرهنگ چروکی، نونهی ها اغلب “جاودانه” یا “فناناپذیر” نامیده می شوند. حضور آنها در درجه اول با مناطقی در کارولینای شمالی، تنسی و جورجیا مرتبط بود، مناطقی که از لحاظ تاریخی به ملت چروکی متصل بودند.

توجه به این نکته مهم است که نونهی ها از دیگر موجودات ماوراء طبیعی متمایز در نظر گرفته می شدند. آنها به عنوان کوتوله شناخته می شدند و اعتقاد بر این بود که نقش محافظتی برای مردم چروکی ایفا می کنند. این جنبه محافظتی عنصر مهمی از اساطیر آنها بود و اهمیت نونهی ها را در باورها و داستان های فرهنگی چروکی ها برجسته می کرد.

در فرهنگ چروکی، کوه‌های دودی بزرگ به عنوان Shaconage نامیده می‌شد که به معنای “کوه‌های دود آبی” است. این نام جوهره عرفانی مهی را که اغلب قله ها را در بر می گیرد، به تصویر می کشد و فضایی اثیری و مسحورکننده ایجاد می کند. مردم چروکی برای این کوه های باشکوه احترام عمیقی قائل بودند و آنها را به عنوان بخشی مقدس و الهام بخش از چشم انداز طبیعی خود می شناختند.

مردم چروکی افسانه زیبایی دارند که دود آبی مشاهده شده بر فراز کوه ها را توضیح می دهد. این داستان قدیمی نشان می دهد که چگونه اولین ساکنان کوه های اسموکی از دیدن دود آبی مات و مبهوت شدند.

طبق افسانه، چروکی ها دود غلیظی را در سراسر کوهستان مشاهده کردند. آنها به این نتیجه رسیدند که دود باید از منبع آتش خارج شود، اما نتوانستند محل دقیق آن را مشخص کنند. تحقیقات مداوم آنها منجر به کشف جالبی شد که علاقه آنها را برانگیخت: وجود چندین منبع آتش.

آنها متوجه شدند که این آتش ها از خانه های زیرزمینی ، کوتوله های نونهی سرچشمه گرفته است. وقتی دو نژاد با هم مواجه شدند، بدون درگیری و با احترام متقابل و در همزیستی هماهنگ زندگی کردند.

بسیاری بر این باورند که نونهی‌ها همچنان در کوه‌های دودی ساکن هستند و به صلاحدید خود ظاهر می‌شوند. قبل از ورود چروکی ها به این منطقه تپه های زیادی ساخته دست بشر در آنجا وجود داشت.

مردم چروکی به این باور رسیدند که موجودات خاصی به نام نونهی در تپه‌های باستانی پراکنده در سرتاسر سرزمینشان ساکن هستند. تصور می‌شد که این موجودات در اعماق تپه‌ها زندگی می‌کنند، در حالی که دیگران در خانه‌های زیرزمینی در دره‌های دور افتاده زندگی می‌کنند، گاهی اوقات حتی در زیر منابع آب جاری.

یکی از ویژگی‌های متمایز خانه‌های نونهی وجود یک شومینه بود. دود ناشی از این آتش‌ها به آسمان بلند می‌شود و توسط باد از کوه‌ها عبور می‌کند و پدیده‌ای منحصر به فرد به نام دود آبی را ایجاد می‌کند. اعتقاد بر این بود که این منظره اثیری نشانه حضور و ارتباط نونهی ها با جهان طبیعی است.

دریاچه شفابخش برای حیوانات و خانه خرگوش بزرگ

افسانه ای دیگر از یک دریاچه شفابخش به نام آتاگاهی صحبت می کند که به معنای “مکان گال” است.گفته می شود خرس های زخمی برای التیام جراحات خود به دنبال این دریاچه می گردند.

یکی دیگر از مکان های مهم در فرهنگ چروکی، گرگوری بالد است که در زبان چروکی با نام Tsistu’yi شناخته می شود. این منطقه که در نزدیکی خط ایالت کارولینای شمالی – تنسی در بخش جنوب غربی پارک واقع شده بود، قلمرو خرگوش بزرگ محسوب می شد که بر قبیله خرگوش ها حکمرانی می کرد. جالب اینکه گفته می شود خرگوش ها و خرس ها هر دو در گرگوری بالد زندگی می کنند.

کوه بالد اهمیت ویژه ای برای جمعیت خرس ها داشت. این مکان یکی از چهار مکان خاصی بود که خرس ها قبل از ورود به خواب زمستانی برای ماه های زمستان در آن مراسم رقص خود را انجام می دادند. کوه های بزرگ اسموکی از دیرباز محل راز و افسانه برای چروکی ها بوده است.

این افسانه ها ارتباط عمیق بین مردم چروکی، حیات وحش محلی و چشم انداز کوه های بزرگ اسموکی را برجسته می کنند.