تلاش مصریان باستان برای درمان سرطان مغز

مصریان باستان به دلیل پیشرفت های چشمگیر خود در پزشکی مشهور بودند که آنها را بسیار جلوتر از زمان خود قرار می داد. مطالعه اخیر منتشر شده در مجله Frontiers in Medicine بر تخصص و دستاوردهای آنها در این زمینه تأکید دارد. این مطالعه شواهدی را ارائه می دهد که نشان می دهد پزشکان مصری تلاش کرده اند سرطان فردی را که بیش از 4000 سال پیش در مصر زندگی می کرد، درمان کنند.

مجله اینترنتی باستان شناس : تیمی از محققان پزشکی از آلمان، اسپانیا و بریتانیا مطالعه ای را بر روی دو جمجمه از مجموعه داکورث در دانشگاه کمبریج انجام دادند تا شیوع سرطان در مصر باستان و نحوه درمان آن را بررسی کنند.یکی از جمجمه ها ضایعه قابل توجهی را نشان داد که نشان دهنده آسیب بافتی وسیع است که احتمالاً ناشی از تومور مغزی مرتبط با نئوپلاسم است. با این حال، چیزی که محققان را شگفت زده کرد، وجود آثار بریدگی در اطراف ضایعه بود که نشان دهنده استفاده از ابزار فلزی لبه‌های تیز است – احتمالاً یک ابزار پزشکی.این کشف، شیوه‌های پزشکی مصر باستان را روشن می‌کند. و سوالاتی در مورد نحوه برخورد آنها با درمان سرطان ایجاد می کند. تحقیقات و تجزیه و تحلیل بیشتر این یافته ها می تواند بینش های ارزشمندی در مورد تاریخ پزشکی و درک بیماری ها در تمدن های باستانی ارائه دهد.

این کشف واقعاً غیرمنتظره بود. در حالی که به خوبی مستند شده است که مصریان هزاران سال پیش توانستند با موفقیت بسیاری از بیماری ها را درمان کنند، اما هیچ مدرکی در سوابق باستان شناسی مبنی بر انجام هر گونه درمان تهاجمی سرطان در دوران باستان وجود نداشت.طبق گفته ها پروفسور ادگارد کاماروس، یکی از نویسندگان این مطالعه، دیرینه‌آسیب‌شناس در دانشگاه سانتیاگو د کامپوستلا، این یافته بینش منحصربه‌فردی را در مورد اینکه چگونه پزشکی مصر باستان ممکن است بیش از 4000 سال پیش به سرطان نزدیک شده باشد، ارائه می‌کند. پروفسور کاماروس در یک بیانیه مطبوعاتی که جزئیات اکتشافات تیمش را شرح می دهد، اظهار داشت: “این کشف دیدگاه جدیدی را در مورد تاریخ پزشکی ارائه می دهد.”این یافته پیشگامانه، شیوه های پزشکی پیشرفته مصریان باستان و چالش ها را روشن می کند. درک ما از توانایی های آنها در درمان بیماری های پیچیده مانند سرطان.

مطالعه آثار شگفت‌انگیز مهارت پزشکان در مصر باستان

در این مطالعه جدید، محققان به دنبال اطلاعاتی در مورد چگونگی برخورد متخصصان پزشکی در مصر باستان با سرطان و تا حدودی با سایر شرایطی بودند که ممکن است بر جمجمه نیز تأثیر بگذارد.

تاتیانا توندینی، محقق دانشگاه توبینگن و نویسنده اصلی مطالعه اخیر، توضیح داد: «ما به دنبال کشف اهمیت تاریخی سرطان، شیوع آن در دوران باستان، و نحوه برخورد جوامع باستانی با این بیماری بودیم.برای دستیابی به این هدف، محققان اجازه بررسی دو جمجمه با علائم قابل مشاهده سرطان را که از محوطه های باستان‌شناسی در مصر کشف شده بودند، به دست آوردند. یک جمجمه متعلق به مردی 30 تا 35 ساله بود که بین 2687 تا 2345 قبل از میلاد زندگی می کرد، در حالی که جمجمه دیگر متعلق به یک زن مسن تر از 50 سال بود که بین سال های 663 تا 343 قبل از میلاد زندگی می کرد.”

جمجمه مرد ضایعه بزرگی داشت که نشان دهنده وجود تومور مغزی در پایان عمر او بود. علاوه بر این، تقریباً 30 ضایعه متاستاز کوچکتر در سایر نقاط اطراف جمجمه او یافت شد که نشان می‌دهد وضعیت او در واقع سرطانی بوده و در حال گسترش است (تومورهای مرتبط با نئوپلاسم اغلب خوش‌خیم هستند).

محققان از اینکه فرصتی برای تحلیل واکنش کارشناسان پزشکی مصری به شروع و پیشرفت چنین وضعیتی داشتند، خوشحال بودند. همانطور که پیداست، آنها به گونه ای واکنش نشان دادند که غیرمنتظره ترین بود.

توندینی گفت: «وقتی برای اولین بار بریدگی‌ها را زیر میکروسکوپ مشاهده کردیم، نمی‌توانستیم آنچه در مقابل ما بود را باور کنیم.

او در اینجا به کشف بریدگی‌هایی اشاره می‌کند که قبلاً در بقایای اسکلت مصر باستان که نشانه‌های سرطان را نشان می‌دادند، دیده نشده بود. شکی نبود که آنها را عمداً و در ارتباط با ضایعات بزرگ و کوچک روی جمجمه در آنجا قرار داده بودند.

پروفسور آلبرت ایسیدرو، انکولوژیست جراحی، یکی از نویسندگان این مطالعه گفت: «به نظر می رسد مصریان باستان نوعی مداخله جراحی مربوط به حضور سلول های سرطانی را انجام می دادند که ثابت می کرد طب مصر باستان نیز در حال انجام درمان های تجربی یا اکتشافات پزشکی در رابطه با سرطان بوده است. در بیمارستان دانشگاه قلب در اسپانیا که در پزشکی مصر باستان تخصص دارد.