رمزگشایی از باتری اشکانی : مصنوع باستانی یا شگفتی پزشکی؟

زمانی که پل تی. کیزر مقاله ای را در دهه 1990 منتشر کرد که در آن روایت مرسوم ناآگاهی فناوری و پزشکی باستان به چالش کشیده شد، باورهای دیرینه در مورد دانش فنی و پزشکی باستانی مورد بررسی قرار گرفت. کیزر در مجله مطالعات خاور نزدیک نوشت که باتری‌های باستانی و مارماهی‌های الکتریکی ممکن است برای مقاصد پزشکی، و به طور بالقوه برای تسکین درد یا بیهوشی مورد استفاده قرار گرفته باشند.

مجله اینترنتی باستان شناس : این فرضیه سوالات جالبی را در مورد عملکرد واقعی باتری بغداد، یک مصنوع مرموز از دوران باستان، ایجاد می کند. همانطور که شواهد باستان شناسی و متنی همچنان در حال ظهور است، محققان در حال ارزیابی مجدد درک ما از تمدن های باستانی و قابلیت های آنها در فناوری و پزشکی هستند.

کاربرد «باتری بغداد»

باتری بغداد که گاهی به عنوان باتری اشکانی نیز شناخته می شود، یک ظرف سفالی است که یک استوانه مسی را در خود جای داده است. یک میله آهنی در مرکز این استوانه است – اما با آن تماس ندارد – هر دو استوانه مسی و میله آهنی با اتصالات قیر مانند در جای خود نگه داشته می شوند.

این آثار در حفاری های سال 1936 در روستای قدیمی خجوت رابو در نزدیکی بغداد در عراق کشف شد. قدمت این روستا حدود 2000 سال است و در  دوره اشکانی  که بین سال های 250 قبل از میلاد تا 224 پس از میلاد ساخته شده است. برای برخی تصور می شود که باتری بغداد بینشی در مورد فناوری باستانی بین النهرین ارائه می دهد.

باتری بغداد همچنان یک موضوع بحث برانگیز در محافل باستان شناسی است و دانشگاه های معتبر آن را با شک و تردید بیشتر به عنوان یک مصنوع پیش پا افتاده می نگرند تا یک وسیله الکتریکی باستانی. در حالی که افکار غالب به سمت استفاده‌های متعارف مانند ذخیره‌سازی گرایش دارند، مورخان جایگزین و علاقه‌مندان به اسرار باستانی ماهیت مرموز آن را فریبنده می‌دانند و تئوری‌های گمانه‌زنی در مورد پتانسیل آن به عنوان یک وسیله الکتریکی اولیه یا برای آبکاری الکتریکی ارائه می‌کنند.

کشف پتانسیل باتری بغداد: فرضیه کیزر

به گفته کیزر، اکد و بابل باستان دو نوع پزشک مجزا داشتند. آسيپو مسئول تشخيص بيماري از طريق فال يا مشاهده علائم بود، در حالي كه آسو مسئول تجويز درمانهايي مانند داروها يا طلسمات بود. کیزر پیشنهاد می کند که آسو حتی ممکن است از جریان های الکتریکی برای درمان نواحی آسیب دیده بدن استفاده کرده باشد.

به گفته کیزر، اکد و بابل باستان از دو نوع پزشک استفاده می کردند. آسیپو بیماری بیمار را از طریق فال یا مشاهده علائم تشخیص می داد، در حالی که آسو درمان داروها یا طلسمات را تجویز می کرد. کیزر این نظریه را مطرح می‌کند که آسو ممکن است برای درمان ناحیه آسیب‌دیده، جریان الکتریکی را به بیمار اعمال کرده باشد.

در حالی که یک باتری قادر به تولید ولتاژ کافی برای بی حس کردن پوست نبود، چندین باتری به هم متصل می‌شدند تا ولتاژ کافی تامین شود. به گفته کیزر، «عمل پزشکی بین النهرین شامل تعدادی از عناصری بود که برای دریافت یک دستگاه الکتروتراپی از این نوع مفید بود.»

هنگامی که باتری بغداد،این وسیله الکتریکی باستانی، برای اولین بار کشف شد، اهمیت آن به دلیل تصورات از پیش ساخته شده در مورد قابلیت های تکنولوژیکی تمدن های باستانی، بلافاصله شناسایی نشد. با این حال، با کشف باتری‌های بیشتر در حفاری‌های اشکانی، رمز و راز پیرامون این اثر مرموز عمیق‌تر شد.

منتقدان نظریه باتری بغداد استدلال می کنند که ظرف صرفاً ظرفی برای پاپیروس بوده است، در حالی که برخی دیگر معتقدند که ممکن است برای آبکاری الکتریکی استفاده شده باشد. با این حال، عدم وجود اجسام آبکاری شده باعث ایجاد شک و تردید در مورد این فرضیه می شود.

برخی از محققان به وجود قیر ، درزگیر و بقایای خورنده در داخل کوزه اشاره می‌کنند که نشان می‌دهد زمانی مایع سوزاننده در آن وجود داشت. در زمان های قدیم، مواد اسیدی مانند سرکه یا شراب معمولا مورد استفاده قرار می گرفتند، که آنها را به احتمال زیاد کاندیدای مایع موجود در باتری بغداد می کرد.

شایان ذکر است، سوزن‌های برنزی و آهنی که در کنار باتری‌ها در سلوکیه، شهری باستانی در نزدیکی بغداد یافت شده‌اند، برخی از کارشناسان را بر آن داشته تا حدس بزنند که این باتری‌ها برای طب سوزنی مورد استفاده قرار می‌گرفتند، عملی که در آن زمان در چین رایج بود. علاوه بر این، اعتقاد بر این است که تمدن‌های باستانی مانند مصری ها و رومی‌ها از ماهی‌های برقی برای مقاصد پزشکی، درمان بیماری‌هایی مانند سردرد و نقرس استفاده می‌کردند.

اسکریبونیوس لارگوس ، پزشک برجسته رومی قرن اول پس از میلاد، گزارش جالبی از اقدامات پزشکی باستانی به جای گذاشته است. او در نوشته‌های خود یک درمان غیرمتعارف برای نقرس پا تجویز کرد: قرار دادن یک ماهی اژدر سیاه زنده – که به عنوان پرتو الکتریکی نیز شناخته می‌شود – و به دلیل توانایی‌اش در ایجاد شوک الکتریکی مشهور است، زیر پای فرد مبتلا در حالی که در ساحل ایستاده است. لارگوس توصیه کرد که ماهی باید در جایی قرار گیرد که آب دریا از آن عبور کند و باعث بی حس شدن ناحیه آسیب دیده تا زانو شود.

کیزر پیشنهاد می کند که از آنجایی که ماهی های برقی در خلیج فارس یا رودخانه های بین النهرین یافت نمی شوند، مردم باستان ممکن است باتری بغداد را به عنوان وسیله ای جایگزین برای مهار برق ایجاد کرده باشند. این نظریه دیدگاه جدیدی را در مورد نوآوری های تکنولوژیکی باستان ارائه می دهد.

به چالش کشیدن روایت: مروری بر باتری بغداد

در ادامه این مقاله به روایت دیگری از کارکرد باتری بغداد خواهیم پرداخت. این اثر باستانی بحث ها و گمانه زنی های زیادی را در بین مورخان و باستان شناسان برانگیخته است. با ما همراه باشید تا تاریخچه و اهمیت این کشف قابل توجه را بررسی کنیم.

این نظریه در میان محققان محبوب نیست، زیرا چنین دانش پیشرفته ای با نظریه تکاملی آنها در مورد نوع بشر که ادعا می کند انسان خردمند از انسان میمون بدوی و غیر هوشمند به جای انسان های باهوش، خلاق و مبتکر تکامل یافته است، مطابقت ندارد. رنه نوربرگن در کتاب دهه 1970 خود به نام «اسرار نژادهای گمشده» درباره چنین «مصنوعات خارج از مکان» (OOPARTS) نوشته است. کتاب نوربرگن بسیار بحث برانگیز بود (و هست) و بحث های قابل توجهی را در دانشگاه و فراتر از آن برانگیخت.

یک جستجوی ساده در گوگل آثار بی‌شماری را نشان می‌دهد که به تمدن‌های پیشرفته اشاره می‌کنند. با این حال، از آنجایی که آنها با پارادایم آکادمیک همسو نیستند، اغلب به عنوان مزخرف یا تقلب رد می شوند.

با این حال، زمان در حال تغییر است. با گسترش رسانه های آنلاین و برنامه های تلویزیونی، مردم به طور فزاینده ای کنجکاو و مشتاق پذیرش نظریه های خارج از عرف می شوند. چه نوک پیکان های مسی کشف شده در عمق 400 فوتی (122 متری) زیر زمین در کلرادو باشد یا گلدان نفیس دورچستر، نظریه های دیرینه نیازمند بررسی مجدد هستند. با وجود اینکه مردم در غارها زندگی می کردند، باید پذیرفت که در آن زمان مانند اکنون، مردم باستان با تکنولوژی پیشرفته همزیستی داشته باشند.

شواهد DNA نشان می دهد که بشریت ممکن است در طول زمان ضعیف تر و احتمالاً کم هوش تر شده باشد. دکتر جان سنفورد از دانشگاه کرنل این ایده را با بیان این جمله بیان کرد: “ما جمعیتی رو به کاهش هستیم که در دنیایی رو به زوال زندگی می کنیم.” او معتقد است که انقراض ژنوم انسان به اندازه انقراض ستارگان، موجودات زنده و مرگ کیهان اجتناب ناپذیر است. اگر این نظریه درست باشد، آیا می تواند به این معنا باشد اجداد ما نسبت به انسان امروزی باهوش تر بوده اند؟

در حالی که شواهد فیزیکی هوش انسان های باستان ممکن است به دلیل گذشت زمان کم باشد، مهم است که زمینه ای را که در آن زندگی می کردند در نظر بگیریم. بسیاری از ابزارها و مصنوعات در طول سال ها متلاشی شده اند و اطلاعات محدودی را برای ما باقی می گذارند. این لزوماً نشان دهنده فقدان هوش از جانب انسان خردمند نیست، بلکه چالشی برای دانشگاهیان مدرن برای تفسیر دقیق شواهد است.

باتری بغداد : دستگاه الکترو درمانی

برای درک واقعی بشر باستان، محققان باید زندگی و اعمال روزمره این افراد را در نظر بگیرند. با بررسی اشیایی مانند باتری بغداد در زمینه پزشکی باستان، می‌توانیم هدف واقعی آنها را کشف کنیم. به عنوان مثال، برخی بر این باورند که باتری بغداد ممکن است به عنوان یک وسیله الکترودرمانی استفاده شده باشد، مشابه روشی که تمدن های دیگر از موجودات دریایی الکتریکی برای اهداف پزشکی استفاده می کردند.

به طرز غم انگیزی، جنگ در عراق آسیب قابل توجهی به موزه ملی وارد کرده است که منجر به ناپدید شدن بسیاری از آثار ارزشمند از جمله باتری های بغداد شده است. این باتری ها، به طور بالقوه اولین باتری های شناخته شده در جهان، دارای اهمیت تاریخی زیادی هستند و باید برای نسل های آینده حفظ شوند.

مقاله ای که توسط بی بی سی نیوز در سال 2003 منتشر شد، اهمیت حفاظت از میراث فرهنگی غنی عراق، از جمله آثاری مانند باتری های بغداد را برجسته کرد. ویرانی ناشی از جنگ نه تنها بر مردم و زیرساخت های یک ملت تأثیر می گذارد، بلکه قطعات ارزشمند تاریخ را نیز از بین می برد. بسیار مهم است که ما برای حفاظت از این گنجینه ها تلاش کنیم و اطمینان حاصل کنیم که برای همیشه از دست نمی روند.