کشف گور ۴۲۰۰ ساله یک “زامبی” در آلمان

به نظر می رسد همیشه چیز جدیدی در باستان شناسی وجود دارد. در یک تحول غیرمنتظره، باستان شناسانی که در شرق آلمان کاوش می کردند، گور 4200 ساله ای را حفاری کردند که حاوی اسکلت مردی بود که ظاهراً تصور می شد در خطر تبدیل شدن به “زامبی” قرار دارد.

مجله اینترنتی باستان شناس : باستان شناسان به این نتیجه رسیدند این فرد در زمان مرگ 40 تا 60 ساله بوده، و با تخته سنگ سنگینی که روی پاهایش گذاشته بودند دفن شده است. این تخته سنگ تقریباً یک متر طول، 50 سانتی‌متر عرض و 10 سانتی‌متر ضخامت داشت و هدف آن جلوگیری از بیرون آمدن فرد از قبر بوده است. زامبی‌ها به ( از گور برخاسته ) نیز معروفند.

مقبره مشکوک این زامبی در نزدیکی روستای اوپین که در جنوب غربی برلین در ایالت زاکسن-آنهالت قرار دارد، پیدا شد.

در حالی که داستان‌های مربوط به زامبی‌ها و خون‌آشام‌ها به‌ویژه در اروپای قرون وسطی رایج بود، اطلاعات زیادی در مورد نفوذ عمیق این مفهوم در اسطوره‌های مردمان عصر برنز وجود ندارد. کشف گور این زامبی در شرق آلمان نشان می‌دهد که مردم منطقه از هزاره سوم قبل از میلاد از افسانه‌ زامبی ها آگاه بوده‌اند که نشان می‌دهد قدمت آن‌ حتی به ماقبل تاریخ می‌رسد.

مرده متحرک 4 هزار ساله

سوزان فریدریش، باستان شناس و مدیر پروژه، در مصاحبه ای با شبکه پخش عمومی MDR آلمان گفت : “ما می دانیم که حتی در عصر حجر، مردم از مردگان متحرک می ترسیدند.” در آن زمان، مردم بر این باور بودند که برخی از مردگان از گور برمی خیزند.

از گور برخاسته یا زامبی افسانه ثابتی در اساطیر مختلف باستانی از جمله اساطیر سلتیک و نورس بود. این افسانه در یونان باستان نیز وجود داشت. متون بسیاری نشان می‌دهد که رومی‌ها به مردگان متحرک اعتقاد داشتند ، و برای مقابله با آنها ، با قرار دادن بلوک‌های سنگی در دهان، از زنده شدن آنها و خوردن گوشت مردگان دیگر جلوگیری می کردند.

در قرون وسطی، چنین باورهایی بسیار گسترده بود، زیرا ادعا می شد که جادوگران مرده، افراد تسخیر شده، کسانی که خودکشی کرده بودند، و افرادی که توسط خون آشام ها گاز گرفته شده بودند از قبر خود برمی خیزند تا به صف مردگان متحرک بپیوندند. در 1600 میلادی شیوع جنبش ضد مردگان متحرک (و ضد خون آشام) در لهستان وجود داشت،برای این منظور اقدامات احتیاطی اغلب در هنگام دفن برای به دام انداختن افراد مشکوک به زامبی یا خون آشام در قبرهایشان انجام می شد.

گذاشتن سنگ بزرگ روی بدن یکی از راه‌های جلوگیری از برخاستن مردگان شیطانی بود. اما این تنها راه حل نبود.

فریدریش گفت: “قبرهایی وجود دارد که جسد روی شکم خوابیده است.” و با یک نیزه سوراخ شده، و به نوعی در زمین ثابت شده اند.”

به نظر می رسد این مفهوم که زامبی ها را فقط با از بین بردن سر یا مغز آنها می توان نابود کرد، اقتباسی معاصر از فرهنگ عامه باستانی است. روش مشابهی در روم باستان وجود داشت، جایی که اعتقاد بر این بود که تکه تکه کردن اجساد قبل از دفن راهی برای محافظت در برابر نفرین زامبی است.

زامبی در فرهنگ بل بیکر ( پیاله ناقوسی )

تدفین تازه کشف شده عصر برنز با فرهنگ بل بیکر عصر برنز مرتبط است. این فرهنگ به عنوان یک گروه منحصر به فرد در حدود 4800 سال پیش ظهور کرد و متعاقباً در سراسر اروپا گسترش یافت و از اسکاندیناوی در شمال به بریتانیا در غرب و شمال غرب آفریقا در جنوب رسید.

نام فرهنگ بل بیکر یا پیاله ناقوسی به نوعی ظروف نوشیدنی اشاره دارد که در مکان‌های باستان‌شناسی مرتبط با این فرهنگ کشف شده است. به دلیل نداشتن سیستم نوشتاری، نام اصلی این افراد ناشناخته باقی مانده است.

مردم بل بیکر شیوه های تدفین متمایزی داشتند که نشان دهنده اعتقاد به زندگی پس از مرگ بود. آنها غالباً متوفی خود را با اشیا مختلفی دفن می کردند که احتمالاً قصد داشتند سعادت و خوشبختی را در جهان پس از مرگ به عزیزانشان هدیه کنند.

تا به حال، شواهدی مبنی بر علاقه یا اعتقاد به زامبی ها یا مردگان متحرک در میان اعضای این فرهنگ عصر برنز کشف نشده بود. با این حال، مردمان فرهنگ پیاله ناقوسی که در این دوره زمانی در شرق آلمان ساکن بودند، نه تنها از این افسانه آگاه بودند، بلکه آن را جدی می گرفتند.

با پیشرفت حفاری‌ها در مسیر خط برق زیرزمینی، باستان‌شناسان فعالانه در جستجوی تدفین‌های باستانی دیگر فرهنگ بل بیکر خواهند بود که ممکن است در نزدیکی گور تازه کشف‌شده قرار داشته باشند. اگر 4200 سال پیش موجی از تلاش انتقام جویانه سرزمین های شرق آلمان را فراگرفته باشد، این امکان وجود دارد که گور زامبی های بیشتری کشف شود.