کاوش در گنجینه محتوا

چه چیزی درباره ایران باستان می‌خواهید بدانید؟

میان مقاله‌ها، خبرها، ویدیوها و پرونده‌های تاریخی جستجو کنید.

پیشنهادهای جستجو:

شمشیر افسانه ای شارلمانی

تبلیغ
شمشیر افسانه ای شارلمانی
شمشیر جویز که در حال حاضر در موزه لوور نگهداری می شود، به عنوان یکی از مشهورترین شمشیرهای تاریخ شناخته می شود.

مجله اینترنتی باستان شناس : سوابق تاریخی منشأ آن را به شارلمانی کبیر، پادشاه فرانک ها بازمی گرداند. اما اگر واقعاً این شمشیر متعلق به فرمانروای افسانه‌ای بود که بیش از 1200 سال پیش سلطنت می کرد، شمشیر جویز نقش مهمی در بسیاری از مراسم تاج‌گذاری داشت. و داستانها و افسانه های زیادی را به او نسبت می دادند.

ماجرای شمشیر جادویی جویز و شارلمانی

طیق افسانه ها در سال 802 میلادی آهنگر مشهور گالاس سه سال زمان را صرف ساختن شمشیر جویز یا ژویوس کرده است، نامی که احساس شادی و پیروزی را در قلب کسانی که آن را می شنوند برمی انگیزد. اعتقاد بر این بود که این سلاح باشکوه دارای قدرت جادویی فراتر از درک است.

گفته می شد که آنقدر درخشنده بود که می توانست از خورشید بیشتر بتابد و دشمنان صاحبش را در جنگ کور کند و هر فردی که شمشیر افسانه ای را به کار می گرفت نمی توانست مسموم شود.

امپراتور بزرگ شارلمانی، پس از بازگشت پیروزمندانه از فتوحات خود در اسپانیا، در منطقه‌ای که شایعه می‌شد شمشیر در آنجاست، اردو زد. در آنجا بود که او شمشیر افسانه ای جویز را به دست آورد.

شمشیر Joyeuse (موزه لوور/CC BY-SA 3.0)

شارلمانی (به فرانسوی: Charlemagne)، شارل یکم فرانسه یا کارل بزرگ یا کارلوس مانیوس (به لاتین: Carolus Magnus) (احتمالاً زاده ۲ آوریل ۷۴۲ میلادی – درگذشته ۲۸ ژانویه ۸۱۴ میلادی )، پسر پپن دوم و یکی از اعضای دودمان کارولنژی، از سال ۷۶۸ پادشاه فرانک‌ها، از سال ۷۷۴ پادشاه لومباردها و از سال ۸۰۰ امپراتور رومیان بود.

شارلمانی موفق شد اکثریت اروپای غربی و مرکزی را متحد کند و اولین امپراتور شناخته شده‌ای بود که پس از سقوط امپراتوری روم غربی در حدود سه قرن قبل، در اروپای غربی حکومت کرد. ایالت گسترده فرانک که شارلمانی تأسیس کرد، امپراتوری کارولنژی بود که اولین مرحله در تاریخ امپراتوری مقدس روم به حساب می‌آید. او توسط آنتی پاپ پاسکال سوم قدیس شد – عملی که بعداً باطل تلقی شد – و اکنون برخی او را در کلیسای کاتولیک به‌عنوان بئاتیفیه می‌دانند (که گامی در مسیر تقدس است). بعد از شارلمانی اروپا وارد دوره حکومت‌های محلی و فئودالیته شد.

شارلمانی خود را قیم مسیحیت غرب می‌دانست و با باور به «مأموریتی از جانب خدا»، قدم‌های مستحکمی برای سازمان‌دهی، هدایت و اداره آن برداشت. او کلیسای امپراتوری را به ۲۱ اسقف‌نشین اعظم تقسیم کرد. شارلمانی، شوراهای کلیسا را بر آن داشت مسائل عقیدتی را بر مبنای دیدگاه او حل‌وفصل کنند و یک نظام مذهبی رومی-فرانکی پایا ابداع نمود. کلیسای امپراتوری مسئول آموزش فرهنگی و تشکل‌بخشی به مردم بر مبنای احکام تقنینی و اداری شارلمانی شد.

تاجگذاری شارلمانی توسط رافائل، حدود ۱۵۱۵ میلادی

سرود رولان یکی از نخستین آثار ادبی فرانسه مربوط به قرن یازدهم ، شعری حماسی بر اساس نبرد رونسوو در سال 778، شارلمانی را توصیف می‌کند .

[شارلمانی] کت سفید ظریف و کلاه خود را با سنگ‌های طلایی پوشیده بود. جویز را در کنارش آویزان کرده ، و هرگز شمشیری مثل آن وجود نداشت. رنگ آن روزی سی بار تغییر می کرد.»

یک روز، در طول نبرد، گویا شارلمانی گویا ژویوز را گم می کند و برای هر کسی که بتواند آن را پیدا کند، وعده پاداش داد. پس از چندین بار تلاش، یکی از سربازانش آن را برای او آورد و شارلمانی به قول خود عمل کرد و گفت:

“در اینجا ملکی ساخته خواهد شد که تو ارباب آن خواهی بود، و فرزندانت نام شمشیر شگفت انگیز من را خواهند گرفت: جویز.”

گفته می شود که شارلمانی شمشیر خود را در زمین فرو کرد تا نقطه ای را که شهر در آن ساخته می شد نشان دهد. طبق داستان، این شهر خاستگاه فرانسوی جویوز در اردش است که در آن نقطه بنا شده و به افتخار شمشیر نامگذاری شده است.

شهر Joyeuse در Ardèche، فرانسه

هیچ گزارش تاریخی وجود ندارد که بگوید پس از مرگ شارلمانی چه اتفاقی برای شمشیر جویوز افتاد. با این حال، در سال 1270 پس از میلاد، در مراسم تاجگذاری پادشاه فرانسه فیلیپ جسور، که در کلیسای جامع ریمز فرانسه و بسیاری از پادشاهان پس از آن برگزار شد، از شمشیری به نام Joyeuse استفاده شد. این شمشیر در صومعه نزدیک در سن دنیس، محل دفن پادشاهان فرانسوی، نگهداری می‌شد، جایی که حداقل تا سال 1505 تحت حمایت راهبان بود.

ژویوز در 5 دسامبر 1793 پس از انقلاب فرانسه به موزه لوور منتقل شد. آخرین بار توسط یک پادشاه فرانسوی در سال 1824 با تاجگذاری چارلز X استفاده شد و تنها شمشیر شناخته شده ای است که به عنوان شمشیر تاجگذاری پادشاهان فرانسه عمل کرده است.

شاه لوئی چهاردهم با ژویس اثر هیاسنت ریگا، 1701.

امروزه، Joyeuse به عنوان ترکیبی از قطعات مختلف که در طول قرن ها به عنوان شمشیر تاج گذاری اضافه شده است، حفظ شده است. تیغه مشخصه Oakeshot Style XII است که دارای تیغه ای پهن، مسطح و یکنواخت است. قدمت شمشیر به قرن 10 و 11، و دسته آن به نیمه دوم قرن 12 و دستگیره آن به قرن 13 برمی گردد.

دسته شمشیر زمانی دارای نماد گل زنبق بود اما برای تاجگذاری ناپلئون اول در سال 1804 برداشته شد. دو اژدها سطح مقطع را تشکیل می دهند و چشمان آنها از لاجورد است. غلاف، که اصلاح شده است، دارای غلاف مخملی دوزی شده با نماد گل زنبق است و برای تاجگذاری چارلز X در سال 1824 به آن اضافه شد. قرن 10 و 11. دو گارد متقاطع، به شکل پیکره های اژدهای بالدار اضافه شده، می توانند به قرن دوازدهم مربوط شوند. اعتقاد بر این است که دوک طلایی که با طرح توری الماسی پوشیده شده است متعلق به قرن سیزدهم یا چهاردهم است.

شمشیر Joyeuse در موزه لوور

شمشیر Joyeuse امروزه به عنوان شاهدی بر هنرهای تزئینی استثنایی است که در طول قرن ها استفاده شده است. حضور در تاجگذاری پادشاهان فرانسه در طول صدها سال تنها میراث آن را به عنوان نماد قدرت و اقتدار تقویت کرده است. از نظر بصری خیره کننده است و امروزه، Joyeuse در بین شمشیرهای تاریخی همچون نگینی می درخشد.

یک نکته برای میراث ایران آگاهی، حفاظت علمی و آینده گردشگری فرهنگی

پیشنهاد مطالعه

تازه‌ها

پربازدیدترین‌ها

ارسال دیدگاه