علی رغم استعداد قابل توجه و اکتشافات بی شمار بشر، اجداد ما از هزاران سال پیش همچنان با نبوغ و پیشرفت های خود شگفتی ساز بوده اند. در حالی که ما موفق به خلق همتایان معاصر برای تعدادی از این اختراعات شده ایم، باید گفت که این دستاوردها تنها در زمان های اخیر محقق شده اند.
مجله اینترنتی باستان شناس : در ادامه به 6 اختراع باستانی فراتر از درک انسان مدرن خواهیم پرداخت.
۱. آتش یونانی: سلاح شیمیایی مرموز
بیزانسی ها در قرون 7 تا 12 در نبردهای دریایی مواد مرموزی را به سوی دشمنان خود پرتاب کردند. این مایع که از طریق لولهها یا سیفونها شلیک میشد، در آب شعله ور می شد و فقط با سرکه، ماسه و ادرار میتوانست آن را خاموش کند. ما هنوز نمی دانیم این سلاح شیمیایی که به آتش یونانی معروف است از چه ساخته شده است. بیزانسیها با حسادت از راز محافظت میکردند و مطمئن میشدند که تنها تعداد معدودی راز را میدانستند و دانش در نهایت به کلی از بین رفت.

2. شیشه انعطاف پذیر: ماده ای بیش از حد گرانبها
سه روایت باستانی از ماده ای به نام شیشه منعطف شیشه ای شناخته شده به اندازه کافی روشن نیست تا مشخص شود که این ماده واقعاً وجود داشته است. داستان اختراع آن اولین بار توسط پترونیوس (63 پس از میلاد) نقل شد.

او در مورد شیشهسازی نوشت که به امپراتور تیبریوس که از 14 تا 37 بعد از میلاد سلطنت کرد، ظرف شیشهای هدیه کرد. سپس شیشهساز از امپراطور درخواست کرد که ظرف را به او برگرداند و به طور غیرمنتظرهای آن را روی زمین انداخت. با کمال تعجب، ظرف شیشه ای شکسته نشد. فقط فرو رفت شیشه ساز ماهر به سرعت آن را با چکش به شکل اولیه خود بازگرداند. با این حال، به دلیل نگرانی در مورد کاهش ارزش فلزات گرانبها، تیبریوس دستور داد تا مخترع را سر ببرند و مطمئن شد که راز شیشه انعطاف پذیر با او از بین می رود.
پلینی بزرگ در سال 79 پس از میلاد نیز این داستان را بازگو کرد. او تصدیق کرد که اگرچه این داستان اغلب به اشتراک گذاشته می شد، اما ممکن است کاملاً دقیق نباشد. چند صد سال بعد، دیو کاسیوس نسخه تغییر یافته ای از داستان را ارائه کرد و شیشه ساز را به نوعی جادوگر تبدیل کرد. به گفته دیو کاسیوس، زمانی که کشتی به زمین پرتاب شد، شکسته شد، اما شیشهساز به طور معجزه آسایی آن را تنها با دستان خالی خود تعمیر کرد.
در سال 2012، کورنینگ، شرکت مشهور تولید شیشه، شیشه انعطاف پذیر انقلابی خود را با نام “Willow Glass” معرفی کرد. این شیشه قابل توجه نه تنها در برابر حرارت مقاوم است، بلکه به اندازه کافی انعطاف پذیر است که می تواند رول شود، و آن را به ویژه در تولید پنل های خورشیدی ارزشمند می کند.
اگر شیشه ساز نگون بخت رومی واقعا شیشه ویتروم را اختراع کرده باشد، به نظر می رسد که هزاران سال از زمان خود جلوتر بوده است.
۳. پادزهر جهانی برای تمام مسمومیت ها
گفته میشود که اصطلاح «پادزهر جهانی» علیه همه سموم، توسط پادشاه میتریدات ششم ( مهرداد ششم ) از پونتوس (که در سالهای 120 تا 63 قبل از میلاد سلطنت کرد) ساخته شد و توسط پزشک شخصی امپراتور نرون تکمیل شد. آدرین مایور، فولکلورشناس و تاریخدان علم در دانشگاه استنفورد، در مقالهای در سال 2008 با عنوان «آتش یونانی، تیرهای سمی و بمبهای عقرب: جنگ بیولوژیکی و شیمیایی در دنیای باستان» توضیح داد که فرمول اصلی گم شده است. اما مورخان قدیم به ما گفتند که از جمله مواد تشکیل دهنده آن تریاک، نوعی افعی و ترکیبی از دوزهای کوچک سموم و پادزهرهای آنها بود.

این ماده با ارزش میتریدیوم شناخته می شد که به نام پادشاه مهرداد ششم نامگذاری شد.
مایور خاطرنشان کرد که سرگئی پوپوف، محقق ارشد سابق سلاح های بیولوژیکی در برنامه عظیم Biopreparat اتحاد جماهیر شوروی که در سال 1992 به ایالات متحده فرار کرد، در تلاش بود تا یک میتریدیوم امروزی بسازد.
۴. اسلحه حرارتی
ریاضی دان یونانی ارشمیدس (۲۱۲ پیش از میلاد)سلاحی با اشعه گرما ساخت که مهارت های “اسطوره شناسان” کانال دیسکاوری را به چالش می کشید.مایور این سلاح را “ردیفی از سپرهای برنزی صیقلی که اشعه خورشید را به کشتی های دشمن منعکس می کنند” توصیف کرد.

اگرچه “Mythbusters” نتوانست این سلاح باستانی را بازتولید کند و آن را یک افسانه اعلام کرد، دانشجویان MIT در سال 2005 موفق شدند. آنها یک قایق را در بندر سانفرانسیسکو با استفاده از این سلاح 2200 ساله سوزاندند.
یک سلاح پرتو حرارتی که در سال 2001 توسط آژانس پروژههای تحقیقاتی پیشرفته دفاعی (دارپا) رونمایی شد، از امواج مایکروویو برای نفوذ به پوست قربانی استفاده میکرد و آن را تا 130 درجه فارنهایت (54.44 درجه سانتیگراد) گرم میکرد و این احساس را ایجاد میکرد که در حال سوختن است.
۵. بتن رومی
سازه های عظیم رومی که هزاران سال دوام آورده اند گواهی بر برتری های بتن رومی بر بتنی است که امروزه مورد استفاده قرار می گیرد و نشانه هایی از تخریب پس از ۵۰ سال را نشان می دهد.

محققان در سال های اخیر تلاش کرده اند تا راز طول عمر این بتن باستانی را کشف کنند. ماده اصلی تشکیل دهنده آن خاکستر آتشفشانی است.
مقاله ای که در سال ۲۰۱۳ توسط مرکز خبری دانشگاه کالیفرنیا – برکلی منتشر شد، اعلام کرد که محققان این دانشگاه برای اولین بار توضیح دادند که ترکیب فوق العاده پایدار کلسیم – آلومینیوم – سیلیکات – هیدرات (C – A – S – H)چگونه این ماده را به هم متصل می کند. فرآیند ساخت آن انتشار کربن دی اکسید کمتری نسبت به فرآیند ساخت بتن مدرن ایجاد می کند. با این حال، برخی از معایب استفاده از آن این است که خشک شدن آن بیشتر طول می کشد، و اگرچه بیشتر طول می کشد، اما از بتن مدرن ضعیف تر است.
6. فولاد دمشق
در قرون وسطی، شمشیرهای ساخته شده از ماده ای به نام فولاد دمشق در خاورمیانه از ماده خامی به نام فولاد Wootz از آسیا تولید می شد. به طرز شگفت انگیزی قوی بود. تا قبل از انقلاب صنعتی بود که فلز تا این حد قوی دوباره ساخته شد.

راز ساخت فولاد دمشق خاورمیانه تنها با بازرسی میکروسکوپهای الکترونی روبشی در آزمایشگاههای مدرن آشکار شده است. اولین بار در حدود 300 سال قبل از میلاد مورد استفاده قرار گرفت و به نظر می رسد دانش به طور غیرقابل توضیحی در اواسط قرن 18 از بین رفته است.
K. Kris Hirst، کارشناس باستانشناسی در مقالهای که برای آموزش درباره آموزش نوشته شده است، توضیح میدهد که نانوتکنولوژی در تولید فولاد دمشق نقش داشته است، به این معنا که در طول تولید فولاد برای ایجاد واکنشهای شیمیایی در سطح کوانتومی موادی اضافه میشود. این یک نوع کیمیاگری بود.
هرست به مطالعهای که توسط پیتر پافلر در دانشگاه درسدن انجام شد و در سال 2006 در مجله نیچر منتشر شد، استناد کرد. پافلر و تیمش فرض کردند که خواص طبیعی مواد منشأ آسیایی (فولاد ووتز)، هنگامی که با مواد اضافه شده در طول هرست توضیح داد: «این فلز ریزساختاری به نام «نانولولههای کاربید»، لولههای بسیار سخت کربنی که روی سطح بیان میشوند و سختی تیغه را ایجاد میکنند، ایجاد کرد.
مواد اضافه شده در طول تولید فولاد دمشق شامل پوست درخت Cassia auriculata، علف شیر، وانادیوم، کروم، منگنز، کبالت، نیکل و برخی عناصر کمیاب بود که احتمالاً آثاری از آنها از معادن هند به دست آمده است.

















ارسال دیدگاه