مدالیون امپراتور کاراکالا ضرب پرگامون در مقبره های رومی در بلغارستان کشف شد. این یافته های ارزشمند اخیراً توسط موزه تاریخ ولیکو تورنوو به نمایش گذاشته شد.
مجله اینترنتی باستان شناس به نقل از آرکئو نیوز : یکی از اکتشافات مهمی که در اواخر سال ۲۰۲۳ انجام شد، مدال کاراکالا، امپراتور روم (۱۹۸ تا ۲۱۷ پس از میلاد)بود که در مقبره های رومی در نزدیکی روستای نوا واربوکا در شهرداری استراژیتسا، واقع در منطقه ولیکو ترنوو بلغارستان یافت شد.
موزه تاریخ منطقه ای Veliko Turnovo به تازگی این یافته های ارزشمند را به نمایش گذاشته است.
مدال کاراکالا، که از برنز ساخته شده بود، در شهر پرگامون در آسیای صغیر، واقع در ترکیه امروزی، ضرب شده است. در یک طرف مدال، صحنه ای از دیدار امپراتور از پرگامون در سال ۲۱۴ را به تصویر می کشد که در آن به دنبال شفا از خدای پزشکی، آسکلپیوس بود.
به گفته این موزه، این مدال ارزش مالی قابل توجهی دارد، اگرچه اندازه آن نشان می دهد که برای تجارت روزمره مورد استفاده قرار نگرفته است. کتیبه های روی مدال به زبان یونانی باستان است.
گورهای رومی در فصل پاییز به طور تصادفی توسط یک راننده تراکتور که در حال شخم زدن مزرعه ای در نزدیکی روستای نوا واربوکا با یک سنگ آهک برخورد کرده بود، کشف شد. اشیای باستانی یافت شده، از جمله جواهرات، سکه ها و ظروف، به نیمه اول قرن سوم میلادی بازمی گردد.

در ماه دسامبر، باستان شناسان کالین چاکاروف و ندکو النسکی به همراه میکائلا تومانوا، متخصص موزه، کارهای میدانی را در این محل انجام دادند.

زوج عاشق در یک قبر
دو بزرگ سال در کنار هم در یک مقبره دفن شدند: مرد بین ۵۰ تا ۶۰ سال و زن بین ۴۵ تا ۴۹ سال. در مقبره ای جداگانه نیز ، بقایای کودکی بین یک تا دو سال کشف شد. موسسه ملی مورفولوژی تجربی، آسیب شناسی و انسان شناسی در آکادمی علوم بلغارستان به رهبری نادژدا آتاناسوا با موفقیت جنسیت و سن این افراد را تعیین کرد.

این گورستان نگاه جالبی به زندگی این افراد از گذشته نشان داد. هم زیستی زن و مرد در یک مقبره مشترک به پیوند عمیقی اشاره دارد، شاید یک زوج عاشق یا حتی اعضای خانواده در کنار هم قرار گرفته باشند. در همین حال، حضور یک کودک خردسال در مقبره ای جداگانه سوالاتی را در مورد رابطه آن ها با بزرگسالان ایجاد می کند. آیا آن ها یک فرزند عزیز، یک خواهر و برادر، یا شاید یک فقدان غم انگیز بودند که منجر به مرگ نابهنگام آن ها شد؟

کار دقیق انجام شده توسط نادژدا آتاناسوا و تیم او در موسسه ملی اخلاق تجربی، آسیب شناسی و انسان شناسی امکان تعیین دقیق جنسیت و سن افراد دفن شده را فراهم کرد. تخصص و فداکاری آن ها اسرار مربوط به این بقایای باستانی را روشن کرد و بینش های ارزشمندی را در مورد زندگی و آداب و رسوم آنها فراهم کرد.
این کشف یادآور اهمیت تحقیقات علمی در کشف اسرار گذشته است. از طریق بررسی دقیق بقایای اسکلتی، می توانیم داستان های کسانی را که پیش از ما آمده اند، کنار هم قرار دهیم و درک عمیق تری از تاریخ مشترک انسانی خود به دست آوریم. کار موسساتی مانند آکادمی علوم بلغارستان و ذهن های درخشان پشت آن، مانند نادژدا آتاناسوا، همچنان مرزهای دانش را به پیش می راند و درک ما از جهان اطرافمان را غنی می کند.
دیوارهای مقبره ها با چیدمان سنگی بسیار زیبا تزیین شده اند و جلوه زیبایی به محیط اطراف بخشیده اند. یکی از مقبره ها دارای یک بالش آجری شکل خاص است که روی زمین قرار دارد. علاوه بر این، یک ظرف سفالی زینتی، که پر از شراب است، بالای یکی از مقبره ها قرار دارد کاربری آن می تواند هدیه ای تشریفاتی باشد.

گوشواره های طلاکاری شده، یک آویز طلایی با یک مهره، و یک مجسمه ساخته شده از فلزات مختلف در گور این زن و مرد کشف شد. علاوه بر این، یک سکه نقره (دیناریوس)که در شهر لائودیسه ضرب شده بود، روی سینه مرد یافت شد.
این یافته ها نشان می دهد که افراد درگذشته مالکان ثروتمندی بودند که املاکی در حوزه قضایی شهر باستانی نیکوپولیس اد ایستروم داشتند.
علاوه بر این، همراه با بقایای کودک هدایای متعددی از جمله یک جفت گوشواره طلایی ظریف، جواهرات مهره شیشه ای کودکان، یک آمفورای سرامیکی که برای شراب طراحی شده بود و دو ظرف شیشه ای وجود داشت. این ظروف زیبای شیشه ای که برای جمع آوری اشک های ریخته شده توسط عزاداران مورد استفاده قرار می گرفتند و بعدها برای روغن های معطر مورد استفاده قرار گرفتند.
اهمیت این مصنوعات نه تنها موقعیت اجتماعی و ثروت آنها را روشن می کند، بلکه بینش های ارزشمندی را در مورد آداب و رسوم فرهنگی آن زمان فراهم می کند.
کاراکالا (به لاتین: Caracalla) یا کاراکالوس نام مصطلح مارکوس اورلیوس سوروس آنتونیوس آگوستوس (به لاتین: Marcus Aurelius Severus Antoninus Augustus) (۴ آوریل ۱۸۸–۸ آوریل ۲۱۷[۱]) امپراتور روم از ۱۹۸ تا ۲۱۷ بود. وی از اعضای سلسله سورانی و پسر بزرگ سپتیمیوس سوروس و جولیا دومنا بود. او که از سال ۱۹۸ با پدرش حاکم مشترک بود، پس از مرگ پدرشان در سال ۲۱۱، با برادرش گتا، که او هم امپراتور از ۲۰۹ بود، به حکومت ادامه داد. اما در پایان همان سال گتا توسط گارد پرتورین، کشته شد، احتمالاً به دستور کاراکالا، پس از آن به عنوان تنها حاکم امپراتوری روم سلطنت کرد. او همچنین شغل اداری و مدیریت را عادی دید و به آن اهمیتی نمیداد و مسئولیت آن را به عهده مادرش، جولیا دومنا قرار داد. همچنین سلطنت کاراکالا شامل بیثباتی داخلی و تهاجمات خارجی مردم آلمان بود.

















ارسال دیدگاه