یافتههای جدید پژوهشگران و باستانشناسان در بررسی گورپشتههای (کورگانهای) باستانی آشکار کرده است که سکاها، عشایر جنگجوی استپهای اوراسیا، اسبهای قربانیشده در مراسم تدفین شاهان و بزرگان خود را بر اساس معیارهای بسیار دقیق، از جمله سن، جنسیت و حتی ویژگیهای ظاهری خاص انتخاب میکردند. این کشف، پنجرهای جدید رو به باورهای مذهبی و ساختار اجتماعی این تمدن اسرارآمیز میگشاید.
پادشاهان استپ و همسفران ابدی آنها

سکاها به عنوان یکی از قدرتمندترین و چابکترین اقوام عشایری در تاریخ باستان شناخته میشوند که از سدههای نهم پیش از میلاد تا قرنهای نخستین میلادی بر پهنه وسیعی از استپهای اوراسیا فرمانروایی میکردند. مهارت افسانهای آنها در اسبسواری و تیراندازی، ساختار نظامی و فرهنگی آنها را کاملاً وابسته به اسبها کرده بود؛ پیوندی چنان عمیق که حتی پس از مرگ نیز گسسته نمیشد.
رازهای نهفته در گورپشتههای باستانی (کورگانها)

در فرهنگ سکایی، مرگ پایان زندگی نبود، بلکه آغازی برای سفری طولانی به جهان دیگر به شمار میرفت. پادشاهان و نخبگان سکایی در مقابر بزرگی به نام «کورگان» همراه با ثروت فراوان، اسلحه و البته اسبهای محبوبشان دفن میشدند. بررسیهای ژنتیکی و آنالیزهای جدید استخوانشناسی روی بقایای اسبهای کشفشده در این کورگانها نشان میدهد که این حیوانات به صورت تصادفی انتخاب نشده بودند.
«پژوهشهای اخیر نشان میدهند سکاها ترجیح میدادند اسبهای نر بالغ، نیرومند و با رنگهای خاص را برای همراهی شاهان خود در دنیای پس از مرگ انتخاب کنند که نشاندهنده جایگاه اجتماعی متوفی و اهمیت نمادین رنگ حیوان در مناسک مذهبی بوده است.»
معیارهای گزینش اسب برای دنیای پس از مرگ
طبق آخرین دادههای علمی، باستانشناسان دریافتهاند که اسبهای دفن شده اغلب در سنین اوج قدرت بدنی خود (بین ۵ تا ۱۰ سال) بودهاند. علاوه بر این، بررسی DNA باستانی نشان داده است که تنوع نژادی و رنگ پوست اسبها در مراسمهای مختلف تفاوت داشته است؛ امری که حاکی از آن است که هر تیره یا قبیله سکایی، بهترین و زیباترین اسبهای خود را به عنوان هدیه و نشان وفاداری به مقبره پادشاه اهدا میکرده است.
نتیجهگیری و اهمیت کشف
این یافتهها نظریههای پیشین مبنی بر قربانی کردن تصادفی حیوانات در مراسم سنتی را کاملاً رد میکند. انتخاب هوشمندانه اسبها ثابت میکند که مذهب سکایی دارای پیچیدگیهای ساختاری فراوانی بوده و اسب، نه تنها یک ابزار جنگی یا وسیله نقلیه، بلکه یک موجود مقدس و واسطهای بین دنیای زندگان و مردگان در اساطیر اوراسیا بوده است.

















ارسال دیدگاه