گیاهان نشاسته ای غذای اصلی جمعیت شکارچی-گردآورنده

نتایج جدید بار دیگر رژیم غذایی 《پالئو》 را در جمعیت شکارچی-گردآورنده به چالش کشید؛ این‌بار به ۷۸۰ هزار سال پیش برمی‌گردیم!

مجله اینترنتی باستان شناس : طی مطالعاتی که اخیرا در امتداد سواحل اردن، صورت گرفت، به درک جدیدی از رژیم غذایی انسان‌های باستانی می‌رسیم که تصورات پیشین در مورد عادات غذایی پیش از تاریخ را به چالش می‌کشد!
این نتایج نشان می‌دهند که جمعیت شکارچی-گردآورنده، به شدت به منابع گیاهی به ویژه گیاهان نشاسته‌ای به عنوان منبع اصلی انرژی، متکی بودند.

با بررسی ابزارهای سنگی شناسایی شده در این منطقه که حدود ۷۸۰ هزار سال قدمت دارند، حدود ۶۵۰ دانه‌‌ی نشاسته شناسایی شد که نشان می‌دهد برخلاف تصورات رایج، رژیم هومینین‌های اولیه، تنها بر پروتئین حیوانی متمرکز نبود، بلکه شامل طیف متنوعی از غذاهای گیاهی از جمله بلوط، غلات و حبوبات بود.

بدین ترتیب، نتایج جدید با این دیدگاه که رژیم غذایی انسان‌های باستانی عمدتا بر اساس رژیم محبوب 《پالئو》 بود، در تناقض است. بخش وسیعی از این دیدگاه به دلیل کشف شواهد فراوان از بقایای حیوانی موجود در سایت‌های باستانی‌ست. این در حالی‌ست که بقایای گیاهی به ندرت حفظ می‌شوند. با این حال، کشف دانه‌های نشاسته بر روی ابزارهای باستانی، بینش جدیدی از نقش مهم منابع گیاهی را ارائه می‌دهد؛ منابعی که سرشار از کربوهیدرات‌های حیاتی برای تامین انرژی مورد نیاز مغز انسان هستند.

از طرف دیگر این مطالعه، روش‌های پیچیده‌ای را که انسان‌های باستانی برای پردازش و تهیه‌ی این منابع گیاهی به کار می‌گرفتند را آشکار می‌کند. دانه‌های نشاسته بر روی ابزارهایی شناسایی شدند که مختص شکستن و خرد کردن دانه‌های گیاهی بودند. این ابزارها، اولین شواهد از فرآوری غذاهای گیاهی توسط انسان محسوب می‌شوند!

در نهایت، این یافته نه تنها بر اهمیت منابع گیاهی در دگرگشت انسان تاکید دارد، بلکه نشان دهنده‌ی سطح بالایی از همکاری و ساختار اجتماعی‌ست. چرا که توانایی آن‌ها در استفاده از مجموعه متنوعی از منابع، نشان‌گر دانش عمیق آن‌ها از محیط اطراف است.
این کشف، نقطه عطف مهمی در مطالعات پیش از تاریخ محسوب می‌شود و شواهد ارزشمندی از عادات غذایی اجداد باستانی نیز ارائه می‌دهد که ما را به درک جدیدی از دگرگشت انسان و توسعه‌ی جوامع پیچیده اولیه می‌رساند.

🖋 سحر مرتضی نژاد