این چنگ 4500 ساله ، در یک مقبره سلطنتی پر از هدایا در عراق کشف شده است، که قدیمیترین ساز موسیقی زهی بین النهرین محسوب می شود.
مجله اینترنتی باستان شناس : ساز ملکه پوآبی یک چنگ خیره کننده است که در مقبره ای سلطنتی در گورستان شاهی اور در جنوب عراق امروزی کشف شد. قدمت این ساز تقریباً به 2600 تا 2400 قبل از میلاد می رسد.
این ابزار موسیقی در دهه 1920 توسط باستان شناس بریتانیایی سر لئونارد وولی در حفاری در شهر باستانی اور در بین النهرین کشف شد. وولی در همان قبر بزرگ و متمایز چهار ساز پیدا کرد. او آنها را به ترتیب «چنگ طلایی»، «سنگ سر گاو» و «چرخ نقرهای» نامید. این سازها با قدمتی تقریبی 4500 سال از قدیمی ترین سازهای زهی شناخته شده در جهان هستند.
ساز ملکه پوآبی از چوب ساخته شده بود که به مرور زمان پوسیده شد. در طول حفاری ها، وولی با پر کردن شکاف های باقی مانده از چوب پوسیده با گچ، اطمینان حاصل کرد که ساز تا حد امکان حفظ می شود. این ساز که اکنون در موزه بریتانیا در لندن به نمایش گذاشته میشود، با قطعات چوبی، ریسمان ها ، 11 گیره کوک طلایی و تزئینات اصلی بازسازی شد.

چنگ، با سنگ لاجورد (سنگ نیمه قیمتی آبی)، صدف دریایی و سنگ آهک قرمز به همراه قیر تزئین شده است. طرح هایی از عقاب با سر شیر، غزال و پلنگ قسمت جلوی چنگ را زینت داده است. یک گاو نر طلایی جلوی چنگ را تزئین می کرد و ریش، مو و چشمان آن از لاجورد ساخته شده بود.
چنگ بازسازی شده ملکه پوآبی تقریباً 1.1 متر ارتفاع و تنها 7 سانتی متر عرض دارد.
هنگامی که یک مهر استوانه ای با نام او بر روی آن پیدا شد، مشخص شد که مقبره متعلق به ملکه پوآبی است. از شکوه آرامگاه، مشخص می شود که پوآبی یک ملکه بوده است. قبر پر از وسایل طلا و نقره بود. بقایای پوآبی روی یک سکو پیدا شد و با اسکلت هایی احاطه شده بود، که احتمالاً اسکلت های خادمان او بوده است. با این حال، اطلاعات زیادی از زندگی پوآبی در دست نیست.

وولی همچنین اسکلت زنی را که در کنار چنگ خوابیده بود، کشف کرد و گزارش داد که استخوان های دست زن دقیقاً در جایی که تارها پیدا شده بود قرار داشت. اما به دلیل اسکلت های کمی که در مقبره وجود دارد، مشخص نیست که این شخص ملکه پوآبی است یا یکی از خدمتکارانی که در پی مرگ او قربانی شده اند.
هر چهار ابزاری که وولی یافت، جعبهای شکل با تزئینات مشابه بودند. با توجه به قرار دادن سازها در مقبره، گمان می رود که بین النهرینان باستان در مراسم خاکسپاری ملکه پوآبی این سازها را می نواختند.



این سازهای قدیمی از جهاتی شبیه به گیتارهای مدرن هستند. هر سیم هنگام نواختن میتواند نت متفاوتی ایجاد کند، یا زمانی که بیش از یک سیم نواخته میشود، آکوردی ایجاد میکند و میتوان با سفت کردن یا شل کردن میخها، آن را کوک کرد.
چنگ های اور نشان میدهند که بینالنهرینها از فناوری پیشرفته موسیقی آن دوره برخوردار بودند.

قطعات چوبی، گیره های کوک و ریسمان در بازسازی که در عکس می بینید جدید هستند.تزیینات معرق ساخته شده از سنگ لاجورد، صدف دریایی و سنگ آهک قرمز که در قیر تعبیه شده است، قدیمی است. سر گاو در جلوی بدن با طلا اندود شده. چشمانش از لاجورد و صدف، مو و ریشش از لاجورد است. اهمیت ریش ناشناخته است. در قسمت جلویی، عقابی با سر شیر در میان آهو، گاو نر با گیاهان ، مرد گاو نر در میان پلنگ و شیری که به گاو نر حمله میکند به تصویر کشیده شده است. لبه های بدنه چوبی چنگ با نوارهای خاتم کاری تزئین شده است. یازده گیره کوک سر طلایی برای تارها وجود دارد.
ناگفته نماند که آثار قدیمی ترین چنگ و ساز زهی جهان در خوزستان ایران کشف شده است که شش هزار سال قدمت دارد.
جزئیات چنگ ملکه پوآبی
شاهکاری از تمدن بین النهرین
- قدمت : 4500 سال
- محل کشف : گورستان سلطنتی اور ، مقبره ملکه پوآبی
- جنس : چوب ، طلا ، سنگ نیمه قیمتی
- محل نگهداری : موزه بریتانیا
- ابعاد : 1.1 متر ارتفاع ،7 سانتی متر عرض

















ارسال دیدگاه