کاوش در گنجینه محتوا

چه چیزی درباره ایران باستان می‌خواهید بدانید؟

میان مقاله‌ها، خبرها، ویدیوها و پرونده‌های تاریخی جستجو کنید.

پیشنهادهای جستجو:

داروی ۲۵۰۰ ساله ای که برای سلامت انسان مفید است

داروی ۲۵۰۰ ساله ای که برای سلامت انسان مفید است
یک خاک رس دارویی باستانی به نام لمنوس (LE) ممکن است الهام بخش بینش های جدیدی در مورد سلامت روده باشد.

یک خاک رس دارویی باستانی به نام لمنوس (LE) ممکن است الهام بخش بینش های جدیدی در مورد سلامت روده باشد.

مجله اینترنتی باستان شناس: محققان بر این باورند که لمنوس ممکن است اولین نمونه اولیه از قرص های دارویی مدرن در هزاره اول قبل از میلاد باشد. این خاک رس را به قسمت های کوچکی در می آوردند و مهر می زدند و با مایعاتی مانند شراب مصرف می کردند.

این مطالعه که توسط محققان دانشگاه گلاسکو، دانشگاه Strathclyde و دانشگاه فنی کرت انجام شد و در مجله PLOS ONE منتشر شد ، نشان می‌دهد که ترکیب خاک‌های خاصی با برخی قارچ‌ها ممکن است ترکیباتی تولید کند که بر باکتری‌های روده تأثیر مثبت بگذارد. و به حفظ تعادل میکروبیوم روده کمک کند و نقش مهمی در سلامت کلی ایفا کند.

محققان نوشتند: “دستورالعمل دقیق آماده سازی خاک لمنوس مشخص نیست و احتمالاً در طول زمان تغییر کرده است.” با این حال، این خاک رس باستانی به ما این امکان را داد تا راه هایی را برای تنظیم میکروبیوم به روشی هدفمند بررسی کنیم. داده‌های ما نشان می‌دهد که کشت همزمان قارچ و خاک رس می‌تواند اثرات مثبتی بر میکروبیوم داشته باشد، بنابراین پتانسیل جلوگیری از پیشرفت بیماری‌های التهابی یا محدود کردن عفونت‌های روده را دارد.

داده‌های ما نشان می‌دهد که کشت همزمان قارچ‌ها و خاک رس ممکن است ابزار ارزشمندی برای جلوگیری از پیشرفت بیماری‌های التهابی و شاید محدود کردن عفونت‌های روده با دستکاری میکروبیوتا باشد.

خاک لمنوس بیش از 2500 سال است که به عنوان یک داروی پیشگیری کننده در برابر سموم بلعیده شده یا تزریقی مورد احترام بوده است و حتی در دوره پس از قرون وسطی در برابر طاعون استفاده می شد.

محقق و باستان شناس اصلی پروژه از دانشکده علوم انسانی دانشگاه گلاسکو، دکتر. افی فوتوز جونز گفت: «کار ما سال ها پیش در جزیره یونانی لمنوس در دریای اژه شمالی آغاز شد. او می‌گوید: «با بررسی نمونه‌هایی از خاک تاریخی لمنوس (قرن 16 تا 18 پس از میلاد) که از موزه داروسازی دانشگاه بازل گرفته شده بود، متوجه شدیم که این نمونه‌ها حاوی انواع خاصی از قارچ‌ها هستند که در خاک رس لمنوس یافت نمی‌شوند.

این موضوع ما را به تعجب واداشت که آیا اینها بخشی از نسخه اولیه هستند؟ متون باستانی به مراسم «برکت» مربوط به گندم و جو اشاره می کنند. این دانه‌ها اغلب در طول نگهداری با قارچ‌های خاصی آلوده می‌شدند و ممکن است عمداً به آن اضافه شده باشند.»

این فرضیه، طبق دانش ما، اولین تلاش برای تعیین (توالی یابی DNA) وجود و ماهیت میکروارگانیسم ها (باکتری ها، قارچ ها) در درمان های معدنی باستانی را آغاز کرد.

پس از بررسی نمونه‌های خاک تاریخی لمنوس از دانشگاه بازل، این تیم قارچ‌ها و خاک‌های خود را با هم در یک محیط کنترل‌شده رشد دادند (یکی با استفاده از خاک رس غنی از اسمکتیت، دیگری با استفاده از خاک رس غنی از کائولینیت)، که امکان تشکیل ترکیبات فعال زیستی را فراهم کرد. .

پروفسور سیمون میلینگ، از مرکز ایمونوبیولوژی، دانشکده عفونت و ایمنی، دانشگاه گلاسکو، گفت: « “خاک لمنوس که برای قرن 21 بازسازی شده است نشان می دهد که این داروی باستانی پتانسیل حمایت از سلامت روده را برای مردمی که امروز زندگی می کنند را دارد.”

آزمایشات انجام شده توسط محققان نشان داد که ترکیب خاک رس اسمکتیت و قارچ دارای خواص ضد باکتریایی گسترده و اثرات مثبت منحصر به فردی بر میکروبیوم روده است.

پروفسور دانایی ونیری، از دانشکده مهندسی شیمی و محیط زیست دانشگاه فنی کرت، گفت: «نتایج بسیار جالب بود. آزمایش‌ها بر علیه پاتوژن‌های رایج نشان داد که ترکیب خاک رس اسمکتیت و قارچ نسبت به سایر رس‌ها و گروه کنترل، فعالیت ضد باکتریایی بسیار بهتری داشت.

یکی دیگر از همکاران از دانشگاه فنی کرت می‌گوید: «رس‌های حاوی اجزای آهن و تیتانیوم به عنوان برهمکنش با میکروارگانیسم‌ها (باکتری‌ها) شناخته شده بودند، اما نقش خود کانی‌های خاک رس، اجزای اصلی خاک رس، قبلاً مهم تلقی نمی‌شد.

با توجه به فعالیت ضد باکتریایی قابل توجه آنها، شناسایی ترکیبات زیست فعال در آنها مهم بود.

آزمایش‌های روی موش‌های آزمایشگاهی که این بار در آزمایشگاه پروفسور میلینگ انجام شد، نشان داد که تغذیه با خاک رس اسمکتیت و قارچ به‌طور هم‌زمان، اثرات مثبت منحصر به فردی بر میکروبیوم روده ایجاد می‌کند.

محقق مستقل دکتر الکساندر جونز می گوید: «به نظر می رسد خاک رس اسمکتیت نقش مهمی در تقویت ماده فعال داشته است.

دکتر عمر زیشان ایجاز از دانشکده مهندسی جیمز وات دانشگاه گلاسکو. گفت: «به لطف پیشرفت‌های اخیر در فناوری‌های اومیکس و رویکردهای تحلیلی درجا، ما در حال به دست آوردن درک و اطمینان فزاینده‌ای در مورد چگونگی تغییر ترکیب و عملکرد میکروبیوم روده هستیم. “این امکان نوآوری در مراقبت های بهداشتی، توسعه درمان و مدیریت بیماری را فراهم می کند.”

نظر شما درباره این مقاله

مجله اینترنتی باستان شناس
دیدگاه باستان‌یار تحلیل هوشمند مقاله
اسپانسر: آیوبیت
یک نکته برای میراث ایران آگاهی، حفاظت علمی و آینده گردشگری فرهنگی

هم‌اکنون دیگران می‌خوانند

زنده

پربازدیدترین‌ها

ارسال دیدگاه