اگر اسکندر مقدونی توسط هخامنشیان شکست میخورد، جهانی که ما در آن زندگی میکنیم، ممکن است ناشناخته باشد.
مجله اینترنتی باستان شناس : اسکندر مقدونی، پادشاه مشهور مقدونیه، امپراتوری وسیع خود را که از بالکان تا هند را در بر می گرفت، تنها در 13 سال تأسیس کرد. فتوحات او در ایران آغاز شد، او در آنجا با نیروهای داریوش سوم، پادشاه وقت، در ترکیه، عراق، ایران و مصر جنگید. و پس از شکست دادن امپراتوری هخامنشی به سمت شرق حرکت کرد و سرزمین هایی را در افغانستان و پاکستان کنونی فتح کرد. با این حال، پس از رسیدن به هند، نیروهایش شورش کردند و او مجبور به عقب نشینی شد و به طرز غم انگیزی، به دلیل یک بیماری غیرمنتظره در بابل، عراق امروزی، در سال 323 قبل از میلاد درگذشت.
پس از سقوط غیرمنتظره امپراتوری اسکندر، مقامات و ژنرال های اسکندر کنترل مناطق مختلف را به دست گرفتند که منجر به شکوفایی زبان و فرهنگ یونانی در سراسر خاورمیانه برای قرن ها شد.
اما، اگر اسکندر از همان ابتدا توسط هخامنشیان شکست می خورد چه اتفاقاتی می افتاد؟ آیا تاریخ مسیر متفاوتی را طی می کرد؟ گزارش های تاریخی نشان می دهد که این واقعه نزدیک بود اتفاق بیافتد؟ فرانک هولت، استاد بازنشسته تاریخ باستان در دانشگاه هیوستون، در ایمیلی به لایو ساینس گفت: در اولین نبرد بزرگ اسکندر در رودخانه گرانیکوس در ترکیه، یک ساتراپ ایرانی به نام سپهرداد نزدیک بود ضربه ای به سر اسکندر وارد کند.
سپهرداد (به پارسی باستان: Spiθradātaʰ؛ به یونانی باستان: Σπιθριδάτης، Spithridátēs)؛ (۳۶۵-۳۳۴ پ.م.) ساتراپ اسپاردا در زمان سلطنت داریوش سوم بود. وی در سال ۳۴۳ پ.م. یکی از فرماندهان هخامنشی در نبرد گرانیک بود. در نبرد، در حالی که او از پشت به اسکندر مقدونی حمله می کرد، بازوی او توسط کلیتوس سیاه قطع شد و پس از آن درگذشت.
اگر اسکندر شکست می خورد و هخامنشیان پیروز می شدند چه اتفاقی می افتاد؟
اگر اسکندر مقدونی شکست خورده بود، ما در دنیایی ناشناخته زندگی می کردیم.
نیکولاس اورتوم، دانشیار تاریخ در دانشگاه ایالتی واشنگتن که مطالعات زیادی در مورد اسکندر انجام داده است، در ایمیلی به لایو ساینس گفت: «به طور خلاصه، اگر ایرانیان اسکندر را شکست دهند، جهان ممکن است ناشناخته باشد.
او خاطرنشان کرد که فتوحات اسکندر و دوره زمانی پس از آن، عصر “هلنیستی” را آغاز کرد. اورتوم گفت: «این دوره ای از تبادل، تغییر و رشد فرهنگی، اقتصادی، و ژئوپلیتیکی عظیم بود که در آن تمدن یونان تأثیر عمده ای بر جوامع در حال توسعه از اسپانیا تا هند داشت.

اورتوم گفت، مردم آن منطقه از یک زبان رایج به نام یونانی کوئینه استفاده می کردند که به زبان یونانی عصر هلنیستی تبدیل شد تا تبادل ارتباطات، تجارت و ایده ها را تسهیل کند.
اگر اسکندر شکست می خورد آیا مسیحیت گسترش می یافت؟
اگر اسکندر مقدونی شکست خورده بود، آینده مسیحیت، که بیش از سه قرن پس از فتوحات او پدیدار شد، به خطر می افتاد. به گفته اورتوم، زبان یونانی کوئینه، زبانی که برای ثبت و انتشار آموزههای اولیه مسیحیت استفاده میشود، نقش مهمی در گسترش سریع دین در سرتاسر مدیترانه و خاورمیانه داشت.
بدون عصر هلنیستی. ، یونانی کوئینه زبان غالب جهان باستان نمی شد و این امر باعث می شد که مسیحیان اولیه نتوانند پیام خود را به طور مؤثر منتقل کنند. این امر می توانست مانع موفقیت و رشد مسیحیت شود و به طور بالقوه از تبدیل شدن آن به یک دین جهانی جلوگیری کند. اورتوم معتقد است در یک محیط فکری و معنوی بسیار رقابتی قرن اول تا چهارم، بقای مسیحیت نامشخص بود.
محققان، از جمله لری تریتل، استاد بازنشسته تاریخ در دانشگاه لویولا مریمونت، این باور را به اشتراک می گذارند که اگر اسکندر با شکست مواجه می شد، ممکن بود مسیحیت به نفوذ گسترده خود نمی رسید. تریتل حتی تا آنجا پیش می رود که نشان می دهد اگر اسکندر توسط هخامنشیان شکست می خورد، ممکن بود مسیحیت تا امروز دوام نیاورد.
تغییر مسیر تاریخ
اگر اسکندر توسط ایرانیان شکست میخورد، تاریخ میتوانست به شدت متفاوت باشد. به گفته هولت، مورخ مشهور،Pax Persica (به مفهوم همزیستی و همکاری جوامع تحت سلطه امپراتوری هخامنشی )، تا مرزهای یونان تا هند گسترش می یافت. ایران همچنان به کنترل بیشتر خاورمیانه ادامه میداد و به مردم اجازه میدادند آزادانه ادیان و آداب و رسوم فرهنگی خود را انجام دهند. تخت جمشید پایتخت امپراتوری هخامنشی، که نیروهای اسکندر آن را تصرف و ویران کردند، به عنوان یکی از بزرگترین شهرهای باستانی با روم و آتن رقابت می کرد. امروزه، ویرانههای آن مقصدی محبوب برای گردشگرانی است که به دنبال شگفتی و شکوه تاریخی هستند.
بدون فتوحات اسکندر، مهاجران یونانی در شرق پراکنده نمیشدند و در نتیجه شهرهایی مانند اسکندریه در مصر و قندهار وجود نداشت. هولت توضیح میدهد که جهان هلنیستی، ترکیبی منحصربهفرد از تاریخ و فرهنگ، بدون این سکونتگاههای جدید که یونانیان را بیشتر به سمت شرق میکشاند، نمیتوانست ایجاد شود.
بهعلاوه، بطلمیوسها که سلسلهای را در مصر تأسیس کردند که تقریباً سه سال به طول انجامید. قرن ها، کنترل منطقه را به دست نمی گرفت. کلئوپاترا هفتم، ملکه مشهور تاریخ، بدون تأثیر فتوحات اسکندر به قدرت نمی رسید.
هولت خاطرنشان کرد: اگر اسکندر در نبرد گوگمل که در سال ۳۳۱ قبل از میلاد در شمال عراق رخ داد، از ایرانیان شکست می خورد، تاریخ هنوز به طور چشمگیری تغییر می کرد، اما به طور کامل تغییر نمی کرد. وی گفت: تا آن زمان اسکندر مصر را تصرف و اسکندریه را تاسیس کرده بود و این شهر هنوز رونق داشت.
اگر این شکست بعدها رخ می داد – مانند زمانی که اسکندر در حال جنگ با اردشیر پنجم بود که پس از کشته شدن داریوش سوم پادشاه خودخوانده ایران شد – تاریخ نیز متفاوت می شد.

آیا اردشیر پنجم می توانست تخت جمشید را بازسازی کند یا کنترل مصر و شام را دوباره به دست بگیرد؟ شام سرزمینی در شرق دریای مدیترانه است که شامل فلسطین و لبنان امروزی و همچنین بخش هایی از سوریه، اردن و سایر مناطق مجاور می شود.
شکست اردشیر پنجم باعث می شد که قدرت سیاسی در خاورمیانه بیش از آنچه که انجام شد، چندپاره شود. اگر منطقه تقسیم شده باقی می ماند، روم ممکن بود از این ضعف قبل و بعد از تبدیل شدنش به یک امپراتوری در سال 27 قبل از میلاد استفاده کند. هولت گفت: «تجزیه اوراسیا میتوانست گسترش امپراتوری رم را فراتر از تصور ما تسریع کند. “آیا می توانید نرون را روی یک فیل در هند تصور کنید؟

















ارسال دیدگاه