اسرار ابوالهول : ورودی و تونل ها

تعدادی گذرگاه، حفره، تونل و اتاقک در داخل ابوالهول وجود دارد. برخی از آنها منشأ مشخصی دارند اما برخی دیگر نه. این حفره ها در طول هزاران سال تا همین اواخر توسط مردم، شکارچیان گنج و دیگران ایجاد شدند.

مجله اینترنتی باستان شناس : تعدادی حفره یا تونل در داخل یا زیر بدن ابوالهول در جیزه وجود دارد . حداقل سه حفره که، یکی در بالای سر ابوالهول و دو تای دیگر در پهلوهای آن وجود دارد.

در سال‌های 1978 تا 1998 میلادی، زاهی حواس، رئیس شورای عالی آثار باستانی، و مارک لهنر کاوش‌هایی را در زیر بدنه اصلی ابوالهول در جیزه انجام دادند و تونل‌های دسترسی به چندین غار بزرگ و ظاهراً طبیعی را در زیر ابوالهول کشف کردند. شواهدی از کاوش های باستانی قبلی وجود دارد.

نظریات متعددی برای توضیح یا تفسیر مجدد منشاء و هویت ابوالهول پیشنهاد شده است که فاقد پشتوانه و شواهد کافی باستان شناسی است/یا با چنین مواردی در تضاد هستند و بنابراین بخشی از شبه تاریخ و شبه باستان شناسی محسوب می شوند. و تاریخچه طولانی گمانه زنی ها در مورد اتاق های پنهان در زیر ابوالهول، ارتباط آن با “بیگانگان یا فضانوردان باستانی”، “فناوری پیشرفته” و ارتباط احتمالی آن با “آتلانتیس” را دامن می زند.

حفره ها و سوراخ های شناخته شده

سوراخ پرینگ Perring’s Hole

“Perring’s Hole” یک محور حفر شده در پشت ابوالهول درست در پشت سر آن است. حفره ای، که اکنون پر شده است، تقریباً در 1 متری پشت سر قرار دارد. این حفره توسط هاوارد وایس در سال 1837 پس از میلاد ایجاد شد و به نام مهندس او سوراخ پرینگ نامیده شد. وایس در جستجوی اتاقک، حفره‌ای را ایجاد کرد که به عمق 8 متری می‌رسید، وقتی میله مته گیر کرد. در آن زمان، او سعی کرد از باروت برای برداشتن میله استفاده کند، اما برای اینکه آسیب بیشتری به ابوالهول وارد نکند، دست از کار کشید. حفره ای که وایس ایجاد کرده بود در سال 1978 میلادی توسط زاهی حواس بررسی شد و او بخشی از سرپوش ابوالهول را در داخل آن یافت.

حفره روی سر ابوالهول

یک حفره 1.82 سانتیمتری در بالای سر ابوالهول وجود دارد. این فرضیه وجود دارد که این سوراخ در سر ابوالهول به احتمال زیاد برای قرار دادن سرپوش یا تاج استفاده شده باشد. ممکن است در ابتدا در دوره پادشاهی جدید (حدود 1550-1070 قبل از میلاد) ایجاد شده باشد. این فرضیه از تعدادی از سنگ های یادبود دوره پادشاهی جدید، از جمله سنگ یادبود رویا، که ابوالهول را با تاج نشان می دهد، گرفته شده است. اگر سرپوش یا تاج وجود داشته، حفره می توانست نقطه لنگر برای آن باشد. با این حال، هیچ مدرک باستان شناسی مستقیمی برای تأیید این موضوع وجود ندارد.

با گذشت زمان، در جستجوی اتاق های پنهان یا گنج، تونل ها عمیق تر شد. تعدادی از روایات وجود یک حفره در سر ابوالهول را در دوره های اولیه و مدرن مستند کرده اند.

اشاره اولیه به حفره در سر ابوالهول به اواسط قرن شانزدهم میلادی باز می گردد. یوهان هلفریچ، که در سفرهای خود در سال‌های 1565-1566 میلادی از ابوالهول بازدید کرد، توضیح می‌دهد که کشیشی به بالای سر ابوالهول رفت و وقتی صحبت می‌کرد، انگار خود ابوالهول در حال صحبت کردن بود.

در حدود سال 1798 میلادی ، ویوانت دنون (هنرمند و نویسنده فرانسوی) نقاشی از ابوالهول کشید که گروه کوچکی از مردان را بالای سر ابوالهول نشان می داد. اگرچه او ابوالهول را با نسبت های درست یا از راه دور دقیق به تصویر نکشیده بود. با این حال، او بدون شک می‌دانست که سوراخی در بالای سر آن وجود دارد، زیرا تصویر مردی را در حال بیرون کشیدن چیزی کشیده بود.

در اواسط دهه 1920، زمانی که امیل بارائیز ابوالهول را کاوش و مستند کرد، یکی از عکس‌های رافائل گیون، مردی را نشان می‌دهد که داخل سر ابوالهول ایستاده است .

بارائیز حفره روی سر (حفره A) را با سیمان پر کرد ، این در یا دریچه امروزه نیز قابل مشاهده است. اندازه این سوراخ تقریباً 1 متر مربع و تقریباً 1 متر عمق است.

حفره C: شکاف طبیعی

“حفره C” در نزدیکی وسط پشت ابوالهول قرار دارد. امروزه به شکل حفره مربع دیده می شود که مسدود است.

شکاف طبیعی “حفره C” در سنگ بستر، کمر ابوالهول را قطع می کند. عرض آن تا 2 متر (6.6 فوت) می رسد. به نظر می رسد که دو طرف شکاف به طور مصنوعی به شکل مربع تراش داده شده است. با این حال، پایین سنگ بستر نامنظم است، حدود 1 متر (3.3 فوت) بالاتر از قسمت بیرونی. یک شکاف بسیار باریک عمیق تر ادامه می یابد. دو طرف میل از آجر و ساروج است. زاهی حواس را می توان در یکی از ویدیوها مشاهده کرد که به سمت این شکاف طبیعی بزرگ می رود.

امیل بارائیز، در سال 1926 پس از میلاد، کناره ها را مهر و موم کرد و سقف آن را با میله های آهنی، سنگ آهک و سیمان پوشاند و در بالای آن یک آهنی نصب کرد.

حفره D: تونل یا حفره

در سال 1980 زاهی هاواس و مارک لهنر این تونل (حفره D) را در سطح کف در قسمت عقبی شمال غربی ابوالهول باز کردند. وجود این حفره در ابتدا توسط محمد عبدالموغد فاید، که در سال 1926 در پبررسی ابوالهول توسط امیل بارائیز، مهندس سرویس آثار باستانی، به عنوان یک پسربچه کار کرده بود، گزارش شد. این تونل به سطح آب زیر ابوالهول می رسد. یک قسمت از تونل قبل از اینکه دیواره نزدیک به 4.5 متر زیر سطح کف برسد، زیر ابوالهول پیچ می خورد.

حفره D در قسمت شمال غربی یک دهانه باز با انحنای رو به بالا است با این تفاوت که توسط لایه‌هایی از سنگ‌های مرمتی باستانی پوشیده شده است. در سال‌های 1980-1981، مشخص شد که قسمت پایین واقعاً به سطح آب می‌رسد، و درست بالای این نقطه زباله‌ها حاوی اقلام مدرن – شیشه، سیمان، فویل قلع و غیره است. ، اما پایه های فنجانی شکل در کناره ها وجود دارد که شبیه یک محور اکتشافی است.

حفره شرقی

«حفره شرقی» بین سنگ یادبود رویا تحوتموس چهارم و قفسه سینه ابوالهول قرار دارد. یک درب آهنی نصب شده روی زمین، حفره را می پوشاند. این یک تونل نیست، بلکه یک گودال تا حدودی مستطیل شکل است که با سقف سیمانی و تیر آهنی پوشانده شده است و سپس توسط مصر شناس فرانسوی امیل بارائیز به عنوان بخشی از تلاش های مرمت او در دهه 1920 میلادی، با درب مهر و موم شده است. هیچ عکس یا تصویر شناخته شده ای از این قسمت وجود ندارد.

حفره سوراخ کلید

یکی دیگر از حفره های شناخته شده به اصطلاح محور سوراخ کلید است که در بدنه ابوالهول قرار دارد اما به خود ابوالهول متصل نیست. این حفره در کف محوطه زیر لبه شمالی دیوار، درست در مقابل پنجه عقبی شمالی قرار دارد. ابعاد این حفره حدود 1.37متر در 1 کتر است و عمق آن کمی بیش از 1.82 متر است. یک قطعه بزرگ بازالتی که یک طرف آن صاف شده بود، در داخل حفره یافت شد. این احتمال وجود دارد که این مکان ورودی مقبره باشد اما هرگز تکمیل نشده است.

تالار اسناد

گفته می شود که تالار رکوردها کتابخانه ای است که در زیر ابوالهول در مجموعه هرم جیزه مدفون شده است. شایعه شده است که دانش مصریان را در طومارهای پاپیروس جای می دهد، همان طور که کتابخانه بزرگ اسکندریه دانش یونانی را در خود جای داده است. در مورد اینکه آیا این تالار واقعا وجود دارد یا نه بحث های زیادی وجود دارد، اما تمام کاوش‌های انجام شده در این منطقه تاکنون بی نتیجه بوده است.