گیاه خواری در فلسفه یونان و روم باستان

برخی از فیلسوفان یونان و روم باستان از گیاه خواری حمایت کردند. کوینتوس بر این باور بود که کشتن حیوانات برای لذت بردن باعث ایجاد عادت ظلم در افراد می شود.

مجله اینترنتی باستان شناس : فیثاغورث معتقد بود که هر روح پس از مرگ از بدنی به بدن دیگر منتقل می شود. بنابراین، برای مثال، وقتی والدین شما می میرند، ممکن است روح آنها به بدن یک حیوان منتقل شود.

سنکا فیلسوف رومی در حدود سال ۶۲ میلادی در نامه ای به دوستش لوسیلیوس دو استدلال برای گیاه خواری مطرح کرد. اولین استدلال از سوی فیلسوف رومی به نام سکستیوس مطرح شد که سنکا به ویژه او را تحسین می کرد، کسی که در قرن اول پیش از میلاد می زیست و به خاطر سبک زندگی ساده اش شناخته شده بود.

گیاهخواری و قساوت

کوینتوس معتقد بود که انسان ها می توانند تمام مواد غذایی مورد نیاز خود را از خوردن گیاهان به دست آورند. این بدان معنی است که کشتن حیوانات برای غذا صرفا برای لذت حاصل از خوردن گوشت انجام می شود. کوینتوس معتقد بود که کشتن حیوانات برای لذت بردن باعث می شود که قساوت در مردم عادی شود. از نظر اخلاقی، نباید قساوت برای مردم عادی شود، بنابراین ما نباید حیوانات را فقط برای لذت خوردن گوشت بکشیم.

این استدلال با باورهای مدرن گیاه‌خواری، که عمدتاً حول محور حقوق حیوانات است، متفاوت است. این استدلال ها اغلب بیان می کنند که حیوانات سزاوار شفقت هستند و کشتار آنها منجر به رنج قابل اجتناب می شود.

عادت به قساوت اصلاً روی حیوانات متمرکز نیست. بلکه بر این موضوع تمرکز می کند که چگونه خوردن گوشت بر افرادی که حیوانات را برای خوردن گوشتشان می کشند تأثیر می گذارد. اینگونه به ما هشدار می دهد که با تبدیل قساوت به عادت، خوردن گوشت به شخصیت افراد آسیب می رساند.

حتی اگر از نظر تئوری بپذیریم که تمام مواد مغذی مورد نیاز را از می توان از گیاهان دریافت کرد و از نظر اخلاقی نباید عادت قساوت را در خود ایجاد کنیم، باز هم این استدلال چند مشکل دارد.

ممکن است بپرسید: “چه کسی عادت قساوت را در خود ایجاد می کند؟” بیشتر گوشت خواران ، گوشت حیوانی که می خورند را خودشان نمی کشند بنابراین، احتمالاً، افرادی که حیوانات را برای گوشتشان می کشند قساوت را در خود ایجاد می کنند.

با این حال، استدلال های مطرح شده به این بستگی دارد که آیا کشتن حیوانات برای خوردن گوشت ، عادت به قساوت را ایجاد می کند یا خیر. توجه به این نکته مهم است که اکثر افراد از کشتن حیوانات لذت نمی برند، بلکه از مصرف گوشت آنها لذت می برند.

برهان انتقال ارواح

سنکا بحث دیگری را مطرح می کند که از سوتیون ، زندگی‌نامه نویس و تاریخ‌نگار فلسفه آموخته است و به فیثاغورث باز می گردد.

فیثاغورث معتقد بود که هر روح پس از مرگ از بدنی به بدن دیگر منتقل می شود. او این را «تراکوچ یا تناسخ» نامید. بنابراین، برای مثال، وقتی والدین شما می میرند، ممکن است روح آنها به بدن یک حیوان منتقل شود. اگر آن حیوان را برای غذا بکشید، به طور تصادفی والدین خود را کشته اید.

ممکن است پاسخ دهید: “خب من به روح اعتقاد ندارم” یا “باور ندارم که از جسمی به بدن دیگر منتقل شود”. سوتیون یک استدلال متقابل دارد. حتی اگر به انتقال اعتقاد نداشته باشید، باز هم ممکن است که انتقال درست باشد. و اگر اصلاً احتمالی وجود دارد که یک حیوان بتواند روح یک عزیز را در خود جای دهد، این شانس به تنهایی باید برای جلوگیری از خوردن گوشت کافی باشد.

آیا شما متقاعد شده اید؟ جالب است که سوتیون استدلال می کند که برای پرهیز از خوردن گوشت نیازی به پذیرش انتقال نیست. فقط باید فکر کنید که انتقال امکان پذیر است.

اما حتی اگر به انتقال اعتقاد دارید، شخصاً فکر نمی‌کنم این استدلال به این معنی باشد که باید از خوردن گوشت دست بردارید. فرض کنید انتقال صحت دارد و شما حیوانی را که اتفاقاً روح یکی از عزیزانتان را گرفته است، می‌کشید. خوب، عزیز شما خوب است – روح آنها به سادگی به بدن دیگری منتقل می شود.

شاید اگر فکر می کنید که هر روح فقط دفعات محدودی زندگی می کند، ممکن است نگران باشید که با پایان دادن به زندگی حیوان، روح والدین خود را نابود کنید. اما این بستگی به نسخه انتقالی دارد که شما به آن اعتقاد دارید.

گیاهخواری در دنیای باستان رایج نبود. اما برخی از طرفداران، اغلب از فرقه های مذهبی، مانند فیثاغورثی ها ، به آن اعتقاد داشتند . اما خوردن گوشت با عبادات مذهبی نیز همراه بود و بحث پیچیده ای بین فیلسوفان در مورد خوردن حیوانات وجود داشت.

ما این را از دفاع طولانی پورفیری فیلسوف مکتب اسکندریه از گیاهخواری اخلاقی در مورد پرهیز از غذای حیوانات (قرن 3 پس از میلاد) می دانیم، که منبعی عالی برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد استدلال های باستانی برای گیاهخواری است.

نوشته : متیو دانکامب، دانشیار فلسفه، دانشگاه ناتینگهام