بر اساس نتایج مطالعهای که اخیرا در ژورنال Nature منتشر شد، مشخص شد که رژیم غذایی مردمان دوران نوسنگی در خاورمیانه، پیچیدهتر از چیزی بود که تصور میکردیم.
مجله اینترنتی باستان شناس : در این بررسی محققین با بررسی ذرات آلی به جا مانده در سینیهای سفالی با قدمت ۹ تا ۷ هزار سال که در منطقهای واقع در مرز بین سوریه و ترکیه شناسایی شدند، به ساختار اصلی تشکیل دهندهی نان فوکاچیا (Focaccia) پی بردند. بر این اساس، جوامع کشاورز ساکن در بینالنهرین، با استفاده از چربیهای حیوانی و گیاهی، نانهای بزرگی مانند فوکاچیا را میپختند. نان فوکاچیا نوعی نان ایتالیاییست که بافتی شبیه به خمیر پیتزا دارد. بدین ترتیب، منشا این نان به مناطقی در خاورمیانه بر میگردد. این در حالیست که تاکنون تصور میشد که منشا آن متعلق به رم باستان است.
این شواهد نشان میدهند که در این دوره، نانها در داخل “سینیهای پوستکنی” پخته میشدند. این سینیهای سفالی ، دارای کف مقعر و لبههایی با شیب ملایم بوده و سطح داخلی آنها پوشیده از برجستگی یا شیارهای عمیق بوده تا نان پخته شده، راحتتر از کف سینی جدا شود.

پس از قرارگیری خمیر داخل سینی، آن را داخل کورههای گنبدی شکل با دمای حدودی ۴۲۰ درجه سانتیگراد به مدت دو ساعت (با توجه به شواهد تخریبی باقی مانده بر روی سینی) قرار میدادند. وزن هر یک از نانها تقریبا ۳ کیلوگرم بود که نشان میدهد برای مصرف عمومی استفاده میشد.
به طور کلی، این مطالعه یافتههای پیشین در مورد پخت نان در خاورمیانه و اواخر دوره نوسنگی را با برجسته کردن تکنیکهایی مانند استفاده از سینیهای پوستکنی که احتمالا به یک سنت آشپزی پیچیدهتر کمک میکرد، تکمیل میکند.
🖋 سحر مرتضی نژاد

















ارسال دیدگاه