سر بزرگ : “هومو جولوئِنسیس (Homo juluensis)” گونه ی جدید انسانی

آیا وقت آن رسیده که با یک گونه‌ی جدید انسانی آشنا شویم؟! “هومو جولوئِنسیس (Homo juluensis)”دودمان انسانی منقرض شده در چین با قدمت حدود ۲۰۰ هزار سال، احتمالا متعلق به گونه جدید از انسان است!

مجله اینترنتی باستان شناس: آیا زمان آن رسیده که درک خود از اولین انسان‌ها را از نو سازماندهی کنیم؟!

گونه‌ای جدید در چین: هومو جولوئِنسیس (Homo juluensis)

اواخر دهه ۱۹۷۰، بقایای متعلق به ۱۶ انسان در دو مکان مختلف در چین شناسایی شد که به نظر می‌رسید متعاق به گونه‌ای منحصر به فرد هستند. به همراه این بقایا، شواهدی از هزاران آثار هنری، ابزار سنگی و بقایای استخوانی حیوانات که عمدتا متعلق به اسب بودند نیز کشف شدند. احتمالا این انسان‌ها، اسب‌های وحشی را به صورت گروهی شکار و پس از مصرف گوشت، غضروف و مغز استخوان اسب‌ها، از پوستشان برای خود پوشش‌هایی تهیه می‌کردند. آن‌ها شکارچیان ماهری بودند که در ساخت ابزارها و سلاح‌های ابتدایی مانند نیزه مهارت داشتند.

این گونه جدید، جولوئنسیس (جولو (Ju Lu) در زبان چینی به معنای سر بزرگ است) نام گرفت. از خصوصیات منحصر به فرد این گونه می‌توان به دندان‌ها و سر بزرگ به همراه جمجمه‌ای کوتاه و پهن اشاره کرد که ترکیبی‌ست از صفات مدرن و باستانی! آن‌ها در حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزار سال پیش در گروه‌های کوچکی زندگی می‌کردند تا این‌که در ۱۲۰ هزار سال پیش(مصادف با گسترش مهاجرت انسان مدرن) به طور کلی منقرض شدند.

نتایج این بررسی که اخیرا در ژورنال Nature منتشر شده است حاکی از وجود تفاوتی اساسی در این گونه نسبت به سایر گونه‌های انسانی‌ست؛ “سر بزرگ”.

میانگین ظرفیت جمجمه انسان مدرن حدودا ۱۳۵۰ سی سی است. این در حالی‌ست که این مقدار در انسان جولوئنسیس معادل ۱۷۰۰ تا ۱۸۰۰ سی سی می‌باشد! اما این تنها نکته جذاب این گونه نیست؛ با وجود تفاوت‌هایی که این گونه با جمعیت دنیسووا دارد، دندان‌های این دو جمعیت بسیار به یکدیگر شبیه‌اند! چه از نظر اندازه و چه از نظر ساختار سطحی (با وجود مخالفین بسیار، محققین این مطالعه معتقدند که انسان دنیسووا به این گونه تعلق دارد!).

در نهایت، باید بپذیریم که اکنون با سطح پیچیده‌‌تری از تنوع مورفولوژیکی هومینین‌ها در شرق و جنوب آسیا شامل جمعیت‌های متمایز اعم از هومو فلورزینسیس، هومو لانگی، هومو لوزونِنسیس و هومو جولوئنسیس، مواجه هستیم که همزمان با یکدیگر می‌زیستند‌.

🖋 سحر مرتضی نژاد