در مطالعه ای جدید، دکتر لئونی هاف، از دانشگاه آکسفورد، اثر انگشت های باستانی به جا مانده بر روی مجسمه های سفالی را بررسی کرده است تا سن، جنس و شرایط کاری سازندگان آنها را بررسی کند.
مجله اینترنتی باستان شناس : این مجسمه ها که از شهر بندری باستانی هراکلیون مصر به دست آمده اند، به دوره های متاخر و بطلمیوسی (سده های هفتم تا دوم پیش از میلاد) باز می گردند. این تحقیق که در مجله باستان شناسی آکسفورد منتشر شده است، تنها دومین باری است که تجزیه و تحلیل اثر انگشت در مواد باستانی مصر به کار گرفته می شود و اولین مطالعه ای است که این روش را در مورد اشیا اواخر دوره / بطلمیوسی با استفاده از فن آوری پیشرفته تصویربرداری انتقال انعکاس (RTI)به کار می برد.
هراکلیون، بندری پررونق در نزدیکی دهانه کانوپی رود نیل، نقشی حیاتی در تجارت و مهاجرت ایفا کرد تا اینکه اسکندریه در نهایت آن را به عنوان بندرگاه اصلی مصر تحت الشعاع قرار داد. اگرچه در دهه ۱۹۹۰ دوباره کشف شد، اما به دلیل بقای محدود سازه های غیر تاریخی و کمبود شواهد تاریخی، بسیاری از زندگی روزمره ساکنان این شهر ناشناخته باقی مانده است.
تجزیه و تحلیل اثر انگشت بر روی ۹ مجسمه از ۶۰ مجسمه کشف شده از این محل، یافته های جالبی را آشکار کرد. هاف دریافت که مردان و زنان در ساخت مجسمه مشارکت داشتند و فرضیه مردانه بودن هنر مجسمه سازی – که ریشه در منابع یونان باستان دارد – را به چالش کشید. علاوه بر این، هاف مشارکت کودکان در مجسمه سازی را شناسایی کرد، یافته ای که در ابتدا او را شگفت زده کرد. هاف گفت: ” شاید در ابتدا از یافتن چنین شواهد روشنی از مشارکت کودکان کمی شگفت زده شدم، اما در واقع وقتی ماهیت دست به دست شدن کار و شواهد بین فرهنگی کودکان کار در سفال را در نظر بگیرید، بسیار منطقی به نظر می رسد.”

فرآیند ساخت این مجسمهها شامل فشار دادن خاک رس خیس در قالب بود که اثر انگشت را از خود به جای گذاشت. هاف با تجزیه و تحلیل تراکم برجستگی (یک مشخصه عموماً متراکمتر در اثر انگشت زن نسبت به مرد) و وسعت برجستگی (که با سن مرتبط است)، توانست آثار بزرگسالان و کودکان و همچنین بین سازندگان زن و مرد را تشخیص دهد.
مطالعه هاف حدود 14 فرد مختلف را شناسایی کرد، اگرچه به دلیل ماهیت تکه تکه بودن اثر انگشت ها و تاریخ های متفاوت آثار باستانی، امکان تطبیق افراد خاص با مجسمه های وجود نداشت. وجود اثر انگشت کودکان عمدتاً در داخل مجسمهها – در حالی که اثر انگشت بزرگسالان هم در داخل و هم در خارج مجسمه ها یافت میشد – که نشان میدهد کودکان در کارهایی مانند فشار دادن گل رس در قالبها کمک میکردند و بزرگسالان مجسمهها رامی ساختند.
تفاوت هایی در ساختار آموزشی بین سنت های مجسمه سازی مصری و یونانی پدیدار شد. در مصر، کودکان اغلب با بزرگسالان نزدیک به سن خود آموزش می دیدند، در حالی که کارگاه های یونانی تمایل به آموزش کارآموزان جوان با سرپرستان مسن تر داشتند. این تمایز به رویکردهای مختلف فرهنگی برای کارآموزی و آموزش در مجسمه سازی باستانی اشاره دارد.
مطالعه اولیه هاف بر روی شواهد اثر انگشت نه تنها بینشی را در مورد افرادی که این اشیاء را ساخته اند ارائه میکند، بلکه بلکه پویاییهای اجتماعی-فرهنگی گستردهتری را در جامعه مصر باستان می پردازد. هاف خوشبین است که حفاری های آینده ممکن است سفال های بیشتری را کشف کند و امکان گسترش بیشتر مطالعه را فراهم کند.

















ارسال دیدگاه