کشف یک محوطه باستانی در دره زرافشان تاجیکستان، مسیر مهاجرت گونه های اولیه انسان را نشان می دهد.
مجله اینترنتی باستان شناس : باستان شناسان آکادمی ملی علوم تاجیکستان یک سایت باستان شناسی چند لایه را در دره زرافشان تاجیکستان کشف کرده اند که اطلاعات جدیدی از سکونت انسان های اولیه در این منطقه را آشکار می سازد. یافتههای این محوطه که Soii Havzak نام دارد، شواهد مهمی از نقش حیاتی آسیای مرکزی در مهاجرت و توسعه اولیه انسان ارائه میکند.
این تحقیق به سرپرستی پروفسور یوسی زیدنر از مؤسسه باستان شناسی و دکتر شروف کوربانوف از آکادمی ملی علوم تاجیکستان انجام شد، یافته ها مجموعه ای غنی از ابزار سنگی، استخوان های حیوانات و پوشش گیاهی باستانی را نشان می دهد که قدمت آن به دوره های مختلف بین 20000 تا 150000 سال پیش برمی گردد.

پروفسور زیدنر می گوید : «به نظر می رسد که دره زرافشان، که عمدتاً به عنوان مسیر راه ابریشم در قرون وسطی شناخته می شد ، مدت ها قبل از آن – بین 20000 تا 150000 سال پیش، یک مسیر کلیدی برای گسترش بشر بوده است.
این منطقه احتمالاً به عنوان یک مسیر مهاجرت برای گونههای مختلف انسانی، از جمله انسانهای مدرن، نئاندرتالها و دنیسوواها عمل میکرد. ممکن است این گروههای مختلف در این منطقه همزیستی داشته باشند . تحقیقات ما بر شناسایی جمعیتهای انسانی خاص ساکن آسیای مرکزی و درک پویایی تعاملات آنها متمرکز است.
فعالیت طولانی مدت انسانی
این تیم باستان شناسی سه منطقه را در سوئی حوزک حفاری کردند و لایه هایی مختلفی از فعالیت های انسانی را کشف کردند. آثار بدست آمده ، سرنخ های ارزشمندی را در مورد آب و هوا و محیط باستانی و همچنین پتانسیل کشف بقایای انسانی ارائه می دهد که می تواند مشخص کند کدام گونه انسانی در این منطقه سکونت داشته است.

پروفسور زیدنر گفت: ” حفظ مواد آلی مانند بقایای چوب سوخته و استخوان ها بسیار مهم است.این موارد به ما اجازه می دهد تا آب و هوای باستانی منطقه را بازسازی کنیم و این امید را ایجاد می کند که حفاری های بیشتر ممکن است سرنخ هایی را درباره زیست شناسی انسان در منطقه آشکار کند.”
“این یافته ها برای درک توسعه جمعیت و رفتار انسانی در آسیای مرکزی بسیار مهم است.”
این تحقیق پیامدهای گسترده تری برای مطالعه تکامل و مهاجرت انسان، به ویژه در درک چگونگی تعامل گروه های انسانی باستانی با یکدیگر دارد.باستان شناسان بر این باورند که موقعیت سوئی حوزک در کریدور کوهستانی آسیای مرکزی ممکن است به عنوان یک نقطه گذار مهم برای جمعیت های انسانی عمل کرده باشد و امکان گسترش انسان های اولیه را در مناطق گسترده فراهم کرده باشد.
پروفسور زیدنر گفت: ” ما امیدواریم که تحقیقات در حال انجام در این محل بینش های جدیدی را در مورد چگونگی تعامل گروه های مختلف انسانی – مانند انسان های مدرن، نئاندرتال ها و دنیسوواها – در این منطقه آشکار کند.”
” این کشف گامی مهم در جهت درک تاریخ باستانی انسان در آسیای میانه است و نشان دهنده همکاری مهمی بین تیم های علمی بین المللی است.”

کاوش ها در دره زرافشان در سالهای آینده ادامه خواهد یافت و حفاریهای بیشتری برای کشف لایههای عمیقتر و انجام تحلیلهای بیشتر از یافتهها برنامهریزی شده است. انتظار می رود این تحقیق درک ما از توسعه انسانی در آسیای مرکزی را گسترده تر کند و به طور بالقوه روایت تاریخی مهاجرت و تعامل انسان در این منطقه باستانی را تغییر دهد.

















ارسال دیدگاه