میسنی ها کهربا را به عنوان نماد خورشید استفاده می کردند

کهربا به صمغ (انگم) فسیل شدهٔ درخت گفته می‌شود که معمولاً به دلیل رنگ و زیبایی طبیعی آن از دوران نوسنگی دارای ارزش است. معمولاً از این ماده برای ساخت اشیاء تزئینی و جواهر استفاده می‌شود.

مجله اینترنتی باستان شناس : بر اساس مطالعه جدیدی که توسط پروفسور یانوش چبرزوک، مدیر موسسه باستان شناسی لهستان در آتن انجام شده است، میسنی ها کهربا را به عنوان نماد خورشید و موقعیت اجتماعی خود استفاده می کردند.

تمدن Mycenaean مرحله نهایی عصر برنز در یونان باستان را رقم زد که از حدود 1750 تا 1050 قبل از میلاد ادامه داشت. این اولین فرهنگ پیچیده ای بود که در سرزمین اصلی یونان پدیدار شد، که با کاخ های بزرگ، برنامه ریزی شهری، دستاوردهای هنری و توسعه یک سیستم نوشتاری منحصر به فرد شناخته می شد.

کهربای میسنی تنها در ثروتمندترین گورها، عمدتاً به عنوان گردنبند و زیورآلاتی که مردان و زنان می پوشند، کشف شده است. تحقیقات نشان می دهد که بیشتر کهربای یافت شده در یونان کهربای بالتیک یا سوکسینیت است که از منطقه بالتیک به ویژه در اطراف خلیج گدانسک (که تا به امروز مرکز تجارت کهربا باقی مانده است) سرچشمه می گیرد.

نخبگان عصر برنز شبکه های گسترده ای را در سرتاسر اروپا حفظ کردند که اغلب با ازدواج هایی که مناطق مختلف را به هم مرتبط می کرد تسهیل می شد. این شبکه‌ها همچنین به عنوان مجرای کهربا، که عمدتاً در میان طبقات نخبه پخش می‌شد، عمل می‌کردند.

پروفسور یانوش چبرزوک گفت: ” این منطقه به طور گسترده ای از جزایر بریتانیا تا اوکراین شناخته شده است، اما ذخایر اصلی که در دوران پیش از تاریخ شناخته شده اند، ذخایر دریای بالتیک و شمال هستند.”

براساس افسانه ها، زمانی که فایتون، پسر هلیوس ایزد و نماد (خورشید) درگذشت، خواهران سوگوار او به درختان صنوبر تبدیل شدند و اشک هایشان به کهربا تبدیل شد که به الکترون معروف است.
کهربا به عنوان یک ماده خورشیدی مرتبط با قدرت خورشید در نظر گرفته می شد. برای نخبگان میسنی، پوشیدن کهربا که نمادی از داشتن تکه ای از خود خورشید بود، موقعیت اجتماعی بالای آن ها را تقویت می کرد.