بازیابی کشتی ۲۶۰۰ ساله یونانی با محموله ای گرانبها و افسانه ای

عملیات بازیابی کشتی غرق شده یونان باستان “Gela II” که قدمت آن به قرن پنجم قبل از میلاد برمی گردد، به طور رسمی در نزدیکی بندر گلا در سیسیل آغاز شده است.

مجله اینترنتی باستان شناس : در این کشتی غرق شده در سال‌های 2015 و 2017، فلز کمیاب و افسانه ای اوریچالک که گفته می‌شود متعلق به آتلانتیس افسانه‌ای است، کشف شد. به همین دلیل،علاقه مندان به آتلانتیس و دنیای باستان شناسی به دنبال جزئیات این کشتی غرق شده بودند.

این پروژه که توسط نظارت بر دریای منطقه سیسیل هدایت می شود، شامل همکاری شرکت های تخصصی آتلانتیس و کوزیام با بودجه 500000 یورو تحت پیمان جنوب 2014-2020 است.

هدف این پروژه کشف آثار تاریخی مهم از بستر دریا است که به میراث دریایی غنی گلا اضافه می کند. کشتی غرق شده بازیابی و الوارها از اعماق به خشکی منتقل شده و در آنجا تحت حفاظت قرار خواهند گرفت.

فرانچسکو پائولو اسکارپیناتو، مشاور میراث فرهنگی منطقه سیسیلی، طبق بیانیه‌ای مطبوعاتی ، گفت: «دریای گلا یافته‌های حیاتی برای بازسازی تاریخ خود را بازگردانده است.

اکتشافات قبلی در این منطقه شامل کلاهخود کورنتی و شمش اوریچالکوم است که اکنون در موزه باستان شناسی گلا به نمایش گذاشته شده است.

کشف کشتی با محموله های گرانبها و افسانه ای

در سال 2015، تیمی از باستان شناسان زیر آب چندین شمش پراکنده در کف دریا را در نزدیکی یک کشتی غرق شده 2600 ساله در سواحل سیسیل کشف کردند. این شمش‌ها از اوریچالکوم ساخته شده‌اند، فلز ریخته‌گری شده کمیابی که افلاطون فیلسوف یونان باستان می‌گوید منشا آن شهر افسانه‌ای آتلانتیس است.

طبق گزارش Inquisitr، در سال 2015 در مجموع 39 شمش (فلز ریخته‌شده در بلوک‌های مستطیلی) در نزدیکی یک کشتی شکسته پیدا شد. در سال 2017، Seeker گزارش داد که یک انبار دیگر از همان فلز پیدا شده است. 47 شمش دیگر کشف شد و در مجموع 86 قطعه فلزی تا به امروز پیدا شده است.

کشتی غرق شده در سال 1988 کشف شد و در آبهای کم عمق تقریباً 300 متر (1000 فوت) در سواحل گلا در سیسیل قرار داشت. گلا، در زمان غرق شدن کشتی شهری پر رونق و محل کارگاه های متعددی بود که اشیای نفیس را می ساختند. محققان بر این باورند که قطعات اوریچالکوم موجود در کشتی برای این کارگاه ها قبل از نابودی کشتی در نظر گرفته شده بود.

سباستیانو توسا، سرپرست اداره دریای سیسیل، خاطرنشان کرد که شمش های گرانبها احتمالاً از یونان یا آسیای صغیر به سیسیل آورده شده است.

توسا بر اهمیت کشف شمش اریچالکوم، فلزی که مدت‌ها در هاله‌ای از رمز و راز بود، تأکید کرد و اظهار داشت که «هیچ چیز مشابهی مثل آن تا کنون یافت نشده است». او همچنین توضیح داد: “ما با اوریچالکوم از متون باستانی و چند اشیاء زینتی آشنا بودیم.”

گزارش دیلی تلگراف در زمان بازیابی نشان داد که شمش ها تجزیه و تحلیل شده و مشخص شد که ساختار آنها از ترکیب 75-80٪ مس، 14-20٪ روی، و نیکل، سرب و آهن تشکیل می شوند.

فلزی از جزیره اسطوره ای افلاطون

اوریچالکوم ، برگرفته از زبان یونانی ὀρείχαλκος , oreikhalkos (از ὄρος، oros، معادل کوه و χαλκός، chalkos معادل مس) به معنای «مس کوهی» است.

براساس گفته های افلاطون در قرن پنجم پیش از میلاد در رساله کریتیاس ، اوریچالوکوم از نظر ارزش پس از طلا قرار داشت و در بسیاری از بخش های آتلانتیس افسانه ای در دوران باستان یافت و استخراج می شد.

افلاطون نوشت که سه دیوار بیرونی معبد پوزئیدون و کلیتو در آتلانتیس به ترتیب با برنج و قلع پوشیده شده بودند و دیوار سوم که کل ارگ را در بر می گرفت، “با نور قرمز اوریچالکوم می درخشید”.

دیوارهای داخلی، ستون ها و کف معبد به طور کامل با اوریچالکوم پوشانده شده بود و سقف آن با طلا، نقره و بیشتر اوریچالکوم تزئین شده بود. در مرکز معبد ستونی از اوریچالکوم قرار داشت که روی آن قوانین پوزئیدون و اسناد اولین پسر شاهزادگان پوزئیدون حک شده بود.

قرن ها است که کارشناسان به شدت در مورد ترکیب و منشا این فلز افسانه ای بحث می کنند. به گفته یونانیان باستان، اوریچالکوم توسط کادموس، شخصیت اسطوره ای یونانی – فنیقی اختراع شد. کادموس بنیانگذار و نخستین پادشاه تبس بود که آکروپولیس آن در اصل به افتخار او کادمیا نامیده شد.

استفاده از اوریچالکوم

اوریچالکوم موضوع بحث‌های زیادی بوده است، با تئوری‌هایی که نشان می‌دهد می‌تواند آلیاژ طلا-مس، برنج مس-قلع یا مس-روی یا فلزی مرموز باشد که در تاریخ گم شده است. در آئنید ورژیل، جنس سینه بند تورنوس پادشاه روتولان با طلا و اوریکالک سفید توصیف شده است،که این فرضیه را مطرح می کند که فلز افسانه ای آلیاژی از طلا و نقره است، با این حال، ترکیب واقعی اوریچالکوم یک راز باقی مانده است و ماهیت دقیق آن مشخص نیست.

اوریچالکوم در “آثار باستانی یهودیان” (قرن اول میلادی)- کتاب هشتم، ذکر شده است. توسط ژوزفوس، که اظهار داشت که ظروف معبد سلیمان از اوریچالکوم (یا برنزی که از نظر زیبایی شبیه طلا بود)ساخته شده اند.

امروزه، برخی از محققان پیشنهاد می کنند که اوریچالکوم یک آلیاژ برنج مانند است، که در دوران باستان در فرآیند سمنت کاری ساخته می شد، که از طریق واکنش سنگ معدن روی، زغال و فلز مس در یک بوته آهنگری به دست می آمد.