مجله اینترنتی باستان شناس : باستان شناسی زیر آب فرآیند دقیق مستندسازی و بازیابی اطلاعات از مصنوعات و مکان های غرق شده برای به دست آوردن بینش نسبت به فرهنگ های گذشته بشر است. این مصنوعات و مکانها، که بهعنوان بقایای فعالیتهای انسانی گذشته عمل میکنند، اطلاعات ارزشمندی درباره رفتار انسان از طریق خود اشیاء و توزیع آنها در یا زیر بستر دریا ارائه میدهند.
پروژههای باستانشناسی زیر آب میتوانند قابل نفوذ و غیرقابل نفوذ باشند، جایی که نیاز به هیچ حفاری در محوطه ندارد یا که نیاز به حفاری دقیق و بازیابی انتخابی و حفظ مصالح دارد.باستان شناسی زیر آب در ابتدا با مکانهای غرقشده کشتیهای تاریخی مرتبط شد، که به طور فزایندهای مشخص شد که روشها و کاربردهای باستانشناسی زیر آب به همان اندازه برای منابع مختلف، از جمله ویژگیهای هوانوردی، مکانهای سکونت زیر آب، فرودها و لنگرگاههای تاریخی، و غیره قابل استفاده هستند.
تفسیر سایت و داده های مصنوع در باستان شناسی زیر آب برای ایجاد بینش های جدید در مورد رفتار انسان گذشته بسیار مهم است. رشته آکادمیک باستان شناسی زیر آب نسبتاً نوپا است و در اوایل دهه 1960 ظهور کرد. امروزه، به شدت تحت تأثیر روندهای مردمشناسی و تاریخی است و بر زمینههای چند رشتهای مانند تجزیه و تحلیل فرهنگی مادی، جغرافیا/GIS و اقیانوسشناسی متکی است.
اکثر پروژههای باستانشناسی زیرآب شامل غواصی است و برای حفاظت از میراث دریایی ضروری است.
فرصت ها و تعهدات باستان شناسی زیر آب
خواص فرهنگی و تاریخی مانند مکان های باستانشناسی زیر آب، منابع تجدید ناپذیری هستند که اغلب اطلاعات منحصر به فردی در مورد گذشته دارند.

مکان های فرهنگی و تاریخی، مانند سایتهای باستانشناسی زیر آب، منابع ارزشمندی هستند که بینشهای منحصربهفردی از گذشته ارائه میدهند. این مکانها اغلب در عمق زیر آب واقع شدهاند، و آنها را به یک منبع میراث متعلق به مردم تبدیل میکند. با بررسی دقیق این مکانها، محققان میتوانند انبوهی از اطلاعات را در مورد موضوعاتی مانند سفر دریایی و فناوری دریایی، تبادل فرهنگی و تجارت، استفاده از منابع دریایی و سکونتگاههای باستانی کشف کنند. این اطلاعات نگاهی اجمالی به تاریخچه ما ارائه می دهد که از هیچ منبع دیگری نمی توان به دست آورد.
متاسفانه، این مکان ها در معرض خطرات مختلف از جمله پوسیدگی بیوشیمیایی، توسعه سواحل، و فعالیت های انسانی مانند غارت غیرقانونی قرار دارند. و آسیب تصادفی حوزه باستان شناسی زیر آب بر حفظ اطلاعات موجود در این سایت ها از طریق یک رویکرد سیستماتیک برای جمع آوری داده ها متمرکز است. هنگامی که یک مکان یا آثار باستانی آن آسیب می بیند یا حذف می شود، تاریخی که می توانستند روایت کنند برای همیشه از بین می رود.
برای سازمان های مدیریت منابع دارای صلاحیت در مناطق دریایی و آب شیرین بسیار مهم است که از حفظ منابع فرهنگی ایالتی و فدرال حمایت کنند.با اجرای مؤثر این مقررات، این آژانسها میتوانند اطمینان حاصل کنند که این مکانهای باستانی زیر آب ارزشمند برای مطالعه برای نسلهای فعلی و آینده محافظت میشوند.
روش ها و رویکردهای باستان شناسی زیر آب
برای ارزیابی منابع باستان شناسی دریایی، به ویژه بررسی هایی که استانداردهای بازنگری فدرال را برآورده می کنند، آموزش حرفه ای و تجربه لازم است.

آموزش باستانشناسی زیر آب شامل جمعآوری دادههای میدانی، تفسیر، و حفاظت از سایت است. بالاترین سطح تحصیلات مورد نیاز برای حرفه در این زمینه مدرک کارشناسی ارشد است که در حال حاضر تنها توسط چند دانشگاه منتخب مانند تگزاس A&M، دانشگاه کارولینای شرقی و دانشگاه فلوریدا غربی ارائه می شود. علاوه بر آموزش رسمی، دورههای آموزشی عمومی نیز وجود دارد که بر روشهای اساسی و یادگیری عملی، با تأکید بر حفظ آثار و مکانها تمرکز دارد.
سازمانهای غیرانتفاعی مانند NAS، MAHS، و PAST برنامه های آموزشی را به طور خاص برای غواصان ورزشی ایجاد کرده اند که بر روش های غیر تهاجمی تأکید دارند. تجربه حرفه ای برای ارزیابی منابع میراث فرهنگی در مناطق حفاظت شده دریایی ضروری است، زیرا باید استانداردهای بازبینی ایالتی و فدرال را رعایت کند.
علاوه بر فرصت های آموزشی، برای کارفرمایان و کارمندانی که در فعالیت های غواصی فعالیت می کنند مهم است. آگاهی از خطرات احتمالی و نحوه کاهش خطرات. باستان شناسی زیر آب غواصی علمی در نظر گرفته می شود که از برخی مقررات اداره ایمنی و بهداشت شغلی (OSHA) که بر مکان های کاری زیر آب حاکم است مستثنی است. دانشگاهها و آژانسهایی که بر غواصان علمی نظارت دارند، برنامههای غواصی را ایجاد کردهاند که استانداردهای تعیینشده توسط سازمانهایی مانند آکادمی علوم زیر آب آمریکا (AAUS) را برآورده میکند یا از آن فراتر میرود.
افسران ایمنی غواصی با الزامات شیوه های غواصی ایمن سازمانی آشنا هستند.

















ارسال دیدگاه