بازگشت گردنبند طلای ۲۷۰۰ ساله به ترکیه + عکس

این گردنبند که از طلا و سنگ کارنلین ساخته شده است، تقریباً مشابه جواهرات دیگری است که در محوطه باستانی در مانیسا یافت شده است.

مجله اینترنتی باستان شناس : قدمت اثر مورد بحث بین 550 تا 450 قبل از میلاد برمی گردد و برای چندین دهه در موزه هنرهای زیبا (MFA) در بوستون به نمایش گذاشته می شد. موزه بوستون متعهد شد که گردنبند را که احتمالاً در سال 1976 از یک محوطه باستانی در مانیسا به سرقت رفته بود، بازگرداند.

موزه این گردنبند را در سال 1982 خریداری کرد. بر اساس بیانیه وزارت امور خارجه، در آن زمان مقامات فقط می دانستند که گردنبند از منطقه ای در آناتولی آمده و به احتمال زیاد از یک قبر پیدا شده است.

به گفته ویکتوریا رید، متصدی ارشد دپارتمان وزارت امور خارجه، «سال‌های متمادی، کسانی که در تجارت آثار باستانی و هنری بودند سؤالات زیادی در مورد منشأ آثار نمی‌پرسیدند».

رید گفت: «در دهه 1980، برای هر موزه ای غیرمعمول نبود که یک اثر را بدون سؤال بیشتر بخرد.

چند سال پیش، یکی از دانشگاهیان به موزه پیشنهاد کرد که منشا این گردنبند 2700 ساله را بررسی کند. این فرد که می خواست نامش فاش نشود، متوجه شباهت های گردنبند در بوستون و جواهرات مشابه یافت شده در محوطه باستان شناسی Bin tepe در مانیسا شد.

Bin tepe منطقه ای با بیش از 100 تومولوس ( گورتپه ) است. باستان شناسان در سال 1976 پس از اطلاع از حفاری های غیرقانونی در منطقه، کاوش های خود را در بین تپه آغاز کردند. امروزه بیشتر این آثار در موزه باستان شناسی مانیسا ترکیه به نمایش گذاشته شده است. هنگامی که وزارت امور خارجه تحقیقات خود را آغاز کرد، بازرسان به این نتیجه رسیدند که گردنبند نیز ممکن است از بین تپه غارت شده باشد .

رید گفت: «به نظر می‌رسد که اجزای تشکیل‌دهنده گردنبند به احتمال زیاد به خارج از کشور قاچاق شده و سپس در کنار هم قرار گرفته‌اند. ما همیشه سعی می کنیم آثار را به صاحبان واقعی آنها برگردانیم. این مالک می تواند یک فرد، یک جامعه یا یک کشور باشد.»

فیبی سگال، متصدی ارشد هنر یونان و روم باستان در وزارت امور خارجه، خاطرنشان می‌کند که سرنخ‌های دیگری وجود دارد که محققان را در مسیر درست راهنمایی می‌کند. به عنوان مثال، گردنبند به طور غیر معمول کوتاه است، تنها حدود 20 سانتی متر طول دارد.

سگال گفت: ” سوالی که مطرح می شود “چرا این گردنبند اینقدر کوچک است؟”

در سال‌های اخیر، موزه‌ها، مؤسسات فرهنگی و مجموعه‌داران با فشار فزاینده‌ای برای بازگرداندن آثار مسروقه به کشورهای مبدأ خود مواجه شده‌اند. اوایل این ماه، یک کلکسیونر به تلاش دفتر دادستان منطقه منهتن برای توقیف اثری که احتمالاً در دهه 1960 از ترکیه به سرقت رفته بود، اعتراض کرد.

در همین حال، موزه هایی مانند وزارت امور خارجه به طور فعال با مقامات کشورهای دیگر در زمینه بازگرداندن میراث فرهنگی همکاری می کنند.

هلال دمیرل، مسئول امور فرهنگی وزارت فرهنگ و گردشگری ترکیه گفت: «وزارت فرهنگ و گردشگری به همراه شرکای نهادی و دانشگاهی خود تلاش زیادی برای حفظ و احیای میراث فرهنگی ترکیه انجام می دهند. او می گوید: «بازگرداندن یک اثر باستانی که به طور غیرقانونی از ترکیه خارج شده است، لحظه ای نمادین است که بر اهمیت همکاری بین المللی در حفظ میراث فرهنگی تأکید می کند.