سدر در باورهای بومیان آمریکا مقدس ترین درخت در نظر گرفته می شود.سدر به عنوان یک گیاه تشریفاتی در سنت بومیان آمریکا است که اهمیت زیادی دارد. بسیاری از قبایل از سرو به دلیل خواص معطر آن به عنوان بخور و برای خواص تصفیه کننده آن استفاده می کنند.
مجله اینترنتی باستان شناس : این گیاه نقش مهمی در جنبه های مختلف اعمال معنوی و دارویی بومیان آمریکا ایفا می کند. به طور خاص، سدر ارتباط نزدیکی با مراسم دعا، مراسم شفا و قلمرو رویاها دارد. علاوه بر این، سدر به دلیل محافظت در برابر بیماری ها مورد احترام است.
استفاده گسترده از این گیاه در میان قبایل مختلف نشان دهنده اهمیت فرهنگی و معنوی آن در جوامع بومی آمریکا است.
به گفته ناواهو، این اولین درخت کاشته شده توسط انسان در جهان سوم برای نجات مردم از سیل (دینه)بود. در باورهای دیگر، این درخت قدرت دارویی داشت و جهت جنوبی را در چرخ پزشکی نشان می داد. به لطف ویژگی های منحصر به فرد دیگر، سدر به طور گسترده توسط قبایل بومی در مراسم مذهبی مورد استفاده قرار می گرفت.
قبیله فاکس از بومیان آمریکا که با نام مسکوکی (Meskokie)نیز شناخته می شود، بر این باور بود که ارواح اجدادشان در درختانی مانند سدر زندگی می کردند و زمزمه درختان در باد صدای اجدادشان بود.
لاکوتا، دستهای از سرخپوستان در آمریکای شمالی، به طور سنتی برگ های سرو را به عنوان بخور در طی مراسمی که به واکینیان، تاندربرد اختصاص داده می شود، می سوزانند. بر اساس باورهای لاکوتا، اعتقاد بر این است که عمل سوزاندن سرو باعث جذب ارواح مثبت، دفع انرژی های منفی و در نهایت پاکسازی محیط اطراف می شود.

در کتاب «باور و آیین لاکوتا»، نوشته جیمز آر. واکر، پزشک Pine Ridge Sioux از سال 1896 تا 1914، مینویسد:
« هنگامی که لاکوتا مراسم احضار واکینیان خدایان تندر را انجام میدهد، باید از برگهای درخت سرو بخور بدهد. درخت سرو مورد علاقه واکینیان است و او هرگز با صاعقه به آن نمی زند. بوی دود سرو برایش خوشایند است…»
سمینول – مردم بومی آمریکا از فلوریدا – معتقد بودند که سوزاندن برگ های سرو خانه را از نیات شیطانی پاک می کند. در داستان ظهور ناواهو (دینه)، اولین تلاش انسان برای نجات مردم در جهان سوم از سیل بود، بنابراین او درخت سروی را کاشت که آنها می توانستند برای رسیدن به جهان چهارم از آن بالا بروند.
متأسفانه درخت سرو به اندازه کافی بلند نبود. اما این درخت مقدس باشکوه چگونه رنگ سرخ به خود گرفت؟

مردم چروکی و کویاها (که با نام یوچی نیز شناخته می شوند)، قبیله ای بومی آمریکایی که به طور سنتی در دره شرقی رودخانه تنسی در قرن شانزدهم تنسی ساکن بودند، این سوال را از طریق باورهای خود پاسخ می دهند.
داستان آنها حکایت از آن دارد که یک جادوگر شرور یک بار صدمات زیادی به بار آورد تا اینکه دو جنگجوی شجاع او را پیدا کردند و کشتند. برای کشتن جادوگر به آنها گفته شد که سر آن را به شاخه های بالای درخت ببندند. آنها سعی کردند از بسیاری از درختان مختلف استفاده کنند اما بیهوده بود. سرش را بریدند و به خانه بردند، اما زنده ماند. بالاخره فقط یک درخت باقی ماند.درخت سرو پس سرش را بستند و کشتند. خونی که از تنه درخت چکیده بود،باعث قرمز شدن تنه درخت سرو شد.
درخت سدر در میان قبایل متعدد سالیش، مردم بومی شمال غربی اقیانوس آرام آمریکا و کانادا، اهمیت فرهنگی قابل توجهی دارد.
این جوامع به طور گسترده آن را به عنوان نماد سخاوت و مشیت می شناسند. قابل توجه است که این قبایل آیینهای خاصی را در ارتباط با قطع درختان سرو ایجاد کردهاند که بر جایگاه احترام این درخت تأکید دارد. سرو نقش مهمی در شیوه های سنتی مختلف دارد. این یک عنصر رایج در مراسم حمام بخار تشریفاتی و دعا است که جزیی از مراسم پاکسازی مهم است.
علاوه بر این، سدر اغلب در بستههای دارویی و تعویذ گنجانده میشود و خواص محافظتی و درمانی درک شده آن را برجسته میکند. این کاربردها نشان دهنده اهمیت چندوجهی سرو در سنت های فرهنگی و معنوی سالیش است

















ارسال دیدگاه