شهرداری توپولوفگراد در صفحه فیس بوک خود نوشت که در حفاری در محل مقبره یک جنگجوی تراکیایی در روستای توپولوفگراد در کاپیتان پتکو وویودا، آثار باستانی ارزشمند و منحصر به فردی از جمله جواهرات طلا پیدا شد.
مجله اینترنتی باستان شناس : در میان آنها سلاحهای متعدد، سینهبند، گردنبند طلا، دیهیم طلا، انگشتر طلا، چاقوی تزئینشده با عناصر طلا و سنگهای نیمه قیمتی از جمله آنهاست. اسبی نیز پیدا شد که در کنار بدن انسان دفن شده بود که نشان می دهد این جنگجو باید سوارکاری از خانواده ای ثروتمند باشد.
باستان شناسان به رهبری دانیلا آگره می گویند که برخی از یافته ها در بین کشفیات بلغارستان بی نظیر هستند. این یافته ها نه تنها برای بلغارستان، بلکه برای اروپا نیز ارزشمند است.
در روز دوم کاوشها، تیم کاوش ، مقبره یک جنگجوی تراکیایی از سربازان رومی از اوایل قرن اول بعد از میلاد و آثار منحصر به فردی را پیدا کرد.

این مقبره شامل تمام تجهیزات جنگی این جنگجو است. سینه بند بسیار جالبی وجود دارد که در زمان رومیان بسیار نادر بود. یک چاقوی شکاری غیرمعمول با دسته ای تزئین شده با سنگ های قیمتی، با نقوشی که از آن دوره در تراکیا به آن برخورد نکرده بودیم، دارای گردنبند طلایی است که در این مرحله در کشور ما بی نظیر است.
دسته چاقوی شکاری با سنگ های قیمتی تزئین شده بود و یکی از نوارهای طلا نشان دهنده سگ های شکار بود.

بزودی میتوانیم زیورآلات طلا را با شکوه کامل ببینیم، زمانی که آنها به موزه در توپولوگراد منتقل میشوند، جایی که در حال حاضر یک اتاق ویژه برای محافظت از آنها و برآورده کردن همه الزامات ساخته شده است. اما تا آن زمان، این سایت به صورت شبانه روزی توسط پلیس محافظت می شود.
جنگجویان تراکیا مشهورترین سربازان پیاده نظام سبک در جهان کلاسیک بودند. آنها به دلیل سپرهای پلتست که حمل می کردند به پلتست تراکیا معروف بودند. پلتا ( سپر هلالی شکل حصیری ) هلالی شکل بود که از چوب حصیری که با پوست بز یا گوسفند پوشانده شده بود و توسط یک دسته مرکزی حمل می شد.
پلتست های تراکیایی دارای گستره بسیار بزرگتری بودند، از جمله چاقو (برای دفاع از خود، زیرا این سربازان سبک در نبرد نزدیک بسیار آسیبپذیر بودند) و همچنین شمشیرها یا نیزهها از انواع مختلف، بنابراین تنوع زیادی از تشکیلات نبرد را به روی آنها باز کرد.
از قرن چهارم قبل از میلاد به بعد، پلتست ها به بخشی جدایی ناپذیر از ارتش یونان تبدیل شدند و تراکیان بخشی از ارتشی را تشکیل دادند که اسکندر به آسیا جایی که در نبرد جهلم در سال 326 قبل از میلاد برد.
تراکیاییها (/ˈθreɪʃənz/؛ یونانی باستان: Θρᾷκες، رومی: Thrāikes؛ لاتین: Thraci) مردمی هندواروپایی زبان بودند که در عصر باستان در بخشهای بزرگی از جنوب شرق اروپا ساکن بودند. تراکیها عمدتاً در جنوب شرقی اروپا در بلغارستان امروزی، رومانی و شمال یونان و همچنین در شمال غربی آناتولی (آسیای صغیر) در ترکیه ساکن بودند.














ارسال دیدگاه