شواهدی جدید از پیچیدگی رفتار نئاندرتال ها در کوهپایه های پیرنه!

بر اساس تحقیقات جدیدی که در نشریه Archeaological Scenice منتشر شد، منطقه‌ای ناشناخته در دامنه‌های رشته کوه پیرنه در جنوب اسپانیا، می‌تواند بینش‌های جدیدی از رفتار نئاندرتال‌ ها را ارائه دهد.

مجله اینترنتی باستان شناس : ناحیه Abric Pizarro، از معدود مکان‌هایی‌ست که قدمت آن به ۱۰۰ تا ۷۰ هزار سال پیش برمی‌گردد و تاکنون صدها هزار نمونه از ابزارهای سنگی و بقایای استخوانی حیوانی در آن شناسایی شده که می‌توانند اطلاعات قابل توجهی از عموزاده‌های مرموزمان را در اختیارمان قرار دهند.

بر اساس این شواهد، نئاندرتال‌ها می‌توانستند خود را با محیط پیرامون وفق دهند! آن‌ها بهترین استراتژی‌ها را برای زندگی در قلمرو خود به کار می‌بردند و در برابر شرایط آب و هوایی سخت، انعطاف پذیر بودند. این شواهد به طرز شگفت انگیزی نشان می‌دهد که آن‌ها تا چه میزان سازگار بودند!

بقایای حیوانی که در این منطقه شناسایی شد، نشان از رژیم غذایی متنوع شامل گوزن قرمز، اسب و گاومیش کوهان‌دار، دارد. اما در کنار این‌ها، بقایایی از لاک پشت و خرگوش هم شناسایی شد که نشان دهنده سطحی از برنامه ریزی‌ست که به ندرت برای نئاندرتال‌ها در نظر گرفته می‌شد! (آثار بریدگی بر روی استخوان‌ها، گویای شکار حیوانات کوچک توسط نئاندرتال‌هاست!)

در واقع یافته جدید، این باور قدیمی که آن‌ها فقط می‌توانستند شکارچیان طعمه‌های بزرگ باشند را به چالش می‌کشد!

ابزار سنگی‌ها نیز داستان خود را دارند؛ تنوع در ابزارهای ساخته شده، بیانگر توانایی نئاندرتال‌ها در بهره برداری از منابع موجود در منطقه است. آن‌ها به وضوح می‌دانستند که چه کار می‌‌کنند. ابزارهای پیچیده می‌ساختند و از منطقه و راه‌های بقا، آن‌هم برای مدتی طولانی از زمانی که تنها بودند و در شرایط شخت زندگی می‌کردند تا زمانی که اجداد ما را ملاقت کردند، آگاه بودند و این یکی از جالب‌ترین نکات این سایت است!

در نهایت به کمک نتایج جدید، ما یک قدم دیگر به درک رفتار نئاندرتال‌ها نزدیک‌تر شدیم که خود گام بزرگی در حل معمایی‌ست که دهه‌ها ذهن محققین را به خود مشغول کرده است؛ “چه چیزی نئاندرتال‌ها را به سمت انقراض سوق داد؟!”

🖋 سحر مرتضی نژاد