یکی از برجستهترین و قدیمیترین مکانهای نوسنگی در ترکیه کنونی اخیراً کشف جالب دیگری را فاش کرده است. مجسمه سفالی یک مجسمه زن در Ulucak Höyük (تپه اولوکاک) با قدمت 8000 سال کشف شد.
مجله اینترنتی باستان شناس : این کشف در منطقه کمالپاشا در غرب ترکیه، در Ulucak Höyük، یکی از قدیمیترین مکانهای باستانی در آناتولی غربی انجام شد. این یافته به عنوان یک قطعه بسیار نادر توصیف میشود و ممکن است در مناسک فراوانی و باروری مورد استفاده قرار گرفته باشد.
پروفسور اوزلم چویک، مدرس گروه پیش از تاریخ و باستانشناسی خاور نزدیک در دانشکده ادبیات. در دانشگاه تراکیا، منحصر به فرد بودن این کشف را برجسته کرد. وی تصریح کرد: «متمایزترین ویژگی این شی وجود دهان است که در نمونه های مشابه که معمولاً فقط چشم و بینی دارند غیرمعمول است. در این پیکرک خاص می بینیم که هم دهان به صورت سوراخ نشان داده شده و یک سوراخ در گردن ایجاد شده است، که احتمالاً برای قرار دادن جواهرات بوده است .”
کاوشهای انجام شده در این محوطه با حمایت وزارت فرهنگ و گردشگری، شهرداری متروپولیتن، شهرداری کمال پاشا و صنعت سازمانیافته کمال پاشا از سال 2009 تحت رهبری دانشکده ادبیات، تاریخ و استاد باستانشناسی خاور نزدیک دانشگاه تراکیا، پروفسور دکتر اوزلم، ادامه دارد.

پروفسور دکتر اوزلم چویک با بیان اینکه تپه اولوکاک یکی از اولین سکونتگاه های روستایی ازمیر است، گفت: «اولوکاک یکی از اولین سکونتگاه های روستایی کشاورزی در آناتولی غربی است. درک فرآیند نوسنگی سازی برای ما بسیار مهم است. قدمت اولین استقرار در این تپه به 8850 سال پیش برمی گردد. برای 1150 سال، سکونتگاه نوسنگی در Ulucak Höyük به مدت 45 نسل بدون وقفه ادامه یافت. کاوش های امسال در این تپه ادامه دارد. یکی از مهمترین یافتههای تاکنون، پیکرک یک زن است. به طور کلی در اولوکاک قسمت هایی از پیکرک ها مانند دست ها، پاها و سرها را می یابیم. این مجسمه که آخرین بار امسال پیدا کردیم، ششمین پیکرکی بوده که تاکنون کشف شده است.
پروفسور چویک تاکید کرد که می توان فرض کرد که مجسمه زن به تصویر کشیده شده از موقعیت ممتازی در جامعه برخوردار است و گفت: “ممکن است نماینده فردی باشد که در اینجا زندگی می کند و داستان های موجود در جامعه را روایت می کند.” این مجسمه از خاک رس ساخته شده است. اندازه آن 8-10 سانتی متر است. می تواند در یک دست جا شود. ما آنها را در خانهها، در نزدیکی کورهها، در گودالهای زیر آستانهی درها، یا مرتبط با سنگهای ساینده یا همراه با سنگهای چخماق در یک ظرف مییابیم. آنها ممکن است اشیای تشریفاتی باشند که برای انجام یک قصد، عمل یا درخواست استفاده می شوند.
تپه اولوکاک، واقع در منطقه اولوچاک در شهرستان کمال پاشا در امتداد کیلومتر 15 جاده بورنووا-آنکارا، یکی از قدیمی ترین سکونتگاه های آناتولی غربی را در خود جای داده است. این سایت باستان شناسی از طریق بقایای معماری و آثار باستانی خود، تاریخ فرهنگی منطقه را روشن می کند. حفاری در تپه اولوکاک در سال 1995 آغاز شد و سه لایه فرهنگی متمایز را آشکار کرد. در بالا، بقایای دوره روم پسین، و به دنبال آن سکونتگاه های بیزانسی اولیه و لایه های عصر برنز اولیه کشف شد. عمیقترین لایه، سکونتگاهی از دوران نوسنگی پسین را نشان میدهد که بینشهای ارزشمندی از تاریخ باستانی این منطقه ارائه میدهد.

















ارسال دیدگاه