هزینه گسترش روم: محاسبه حقوق سربازان رومی

درآمد سربازان رومی موضوعی است که اغلب نادیده گرفته می شود. در حالی که مطالعه حسابداری و محاسبه درآمد یک سرباز رومی ممکن است به اندازه دانستن در مورد خود لژیونرها جذاب نباشد، اما درک اینکه چرا به خدمت سربازی تا این حد اهمیت داده می شد و چرا تعداد قابل توجهی از افراد را به خود جذب می کرد بسیار مهم است.

مجله اینترنتی باستان شناس : ارتش روم به جوانان این فرصت را داد که درآمد نسبتاً بالایی کسب کنند و از امتیازات خوبی برخوردار شوند، این موضوع سربازی را به گزینه ای محبوب برای بسیاری از افراد جویای خدمت تبدیل کرد. که البته به بزرگترین هزینه برای امپراتوری روم تبدیل شد.

داده‌های تاریخی نشان می‌دهد که حفظ لژیون‌ها 40 تا 50 درصد از بودجه ایالت را، حتی در زمان صلح، مصرف می کرد.منابع گسترده ای که به ارتش تخصیص داده شده بود، اهمیت آن را به عنوان سنگ بنای دولت روم برجسته می کند.

این مقاله به بررسی درآمد سالانه پست های مختلف در ارتش روم، از سربازان کمکی تا مقامات عالی رتبه می پردازد. با بررسی قدرت خرید در آن زمان و میزان درآمدها می توان به درک بهتری از تاثیر اقتصادی آنها دست یافت. این تحلیل بر دوره سلطنت آگوستوس تا دومیتیان تمرکز دارد و پویایی مالی ارتش روم را روشن می کند.

حقوق سالانه سواره نظام در روم باستان

“stipendium” اصطلاحی بود که برای حقوق سالانه سربازان رومی استفاده می شد. در زمان آگوستوس، کمک هزینه یک لژیونر 225 دناریوس تعیین شد که در سه قسط در سال تا زمان سلطنت دومیتیان پرداخت می شد. سپس دومیتیان حقوق را به 300 دناریوس افزایش داد که در چهار قسط پرداخت می شد. این ارقام 225 و 300 دناریوسی ، اعداد کلیدی برای محاسبه حقوق پرسنل نظامی در سایر واحدها و شعب بود. به عنوان مثال، سواره نظام لژیونر 300 دناریوس دریافت می کرد، در حالی که پیاده نظام لژیونر 225 دناریوس دریافت می کرد.

سربازان داوطلب تقریباً نیمی از ارتش روم را تشکیل می دادند، اما دستمزد آنها بسیار کمتر از لژیونرها بود. تقریباً یک پیاده نظام داوطلب 75 دیناریوس (1/3 حقوق لژیونر) دریافت می کرد.

سواره نظام داوطلب نیز بین 150-200 دیناریوس دریافت می کرد، در حالی که سواره نظام آلائی 250 دیناریوس دریافت می کرد. ملوانان ناوگان پراتورین 150دیناریوس دریافت کردند، در حالی که در ناوگان استانی 75 دیناریوس دریافت می کردند. به همه نیروهای جدید 75 دیناریوس در قسط های متعدد پرداخت شد تا هزینه های سفر به واحدهای تعیین شده خود را تامین کنند.

بودجه پادگان رم

پادگان رم یک آیتم بودجه جداگانه بود که با بودجه تخصیص یافته برای لژیون ها و گروه های کمکی قابل مقایسه بود. مشابه شیوه‌های امروزی در شهرهایی مانند لندن، به سربازان مستقر در پایتخت حق بیمه پرداخت می‌شد. سربازان نگهبان شب 150 دیناریوس دریافت کردند، در حالی که پیاده نظام همگروه شهری 375 دناریوس دریافت می کرد. با این حال، گاردهای پراتورین درآمد پرسودتری داشتند، به طوری که پیاده نظام سالانه حدود 750 دناریوس و سواره نظام تقریباً 1000 دناریوس درآمد داشتند. سنتوریون ها در گارد پراتورین همان حقوقی را که در زیر توضیح داده شده است، دریافت می کردند.

در حالی که حقوق سربازان در مقایسه با کشاورزان یا افراد عادی نسبتاً بالا بود، تنها حدود یک سوم کل مبلغ به طور مستقیم به آنها پرداخت می شد. دو سوم باقیمانده برای نگهداری آنها از جمله هزینه های لباس، اسلحه، غذا و علوفه حیوانات کسر می شد. برخی از سربازان حتی بخشی از درآمد خود را بابت معافیت از کار و خدمت مسالمت آمیز پرداخت می کردند. در دوره‌های خاصی، خزانه‌داری ایالتی هزینه‌های نگهداری سربازان را به‌طور کامل پوشش می‌داد و به لژیونرها اجازه می‌داد بیشتر دستمزد خود را حفظ کنند.

افسران و فرماندهان

اختلاف درآمد بین سربازان و افسران در زمان دومیتیان کاملاً قابل توجه بود. حقوق افسران تحت فرمان وی به شرح زیر بود:

– لژیون (آکویل، دال) – 450 دیناریوس
– Evocati (سربازانی که به خدمت افتخاری فرا خوانده می شدند) – 900 دیناریوس
– سنتوریون گروه دوم تا دهم – 5000 دیناریوس
– سنتوریون همگروه اول – 10000 دیناریوس
– پریموس پیلوس (سنتوریون ارشد) لژیون – 25000 دیناریوس

بخشدار یک گروه کمکی – 5000 دیناریوس
– تریبون در لژیون – 10000 دیناریوس
– بخشدار یک سواره نظام آلا – 15000 دیناریوس
– نماینده لژیون – 50000 دیناریوس

افرادی که به درجه افسری ارتقا یافته اند می توانند نیازهای مالی خود را برآورده کنند و از یک سبک زندگی راحت لذت ببرند.

هدایا و جوایز

بخش قابل توجهی از درآمد یک سرباز از هدایای امپراتور روم باستان در روزهای تعطیل به دست می آمد. این پول عمدتاً از خزانه امپراتوری تخصیص می یافت. مبالغ همیشه متفاوت بود و به تعطیلات خاص و امپراتور بستگی داشت. بزرگترین پاداش ها در روز به سلطنت رسیدن امپراتور و در روز تولد امپراتور پرداخت می شد. متأسفانه، ما تقریباً هیچ داده ای در مورد این پرداخت ها نداریم، اما هنوز می توانیم برخی از محاسبات، هرچند نسبتاً نادرست، ارائه دهیم:

• آگوستوس در هنگام بازگشت تشریفاتی به رم پس از یک لشکرکشی موفق، 2500 دناریوس به سربازان پرداخت.
• پرداخت 250 دناریوس به پراتوری ها، 150 دناریوس به نگهبان شهر، و 75 دناریوس به لژیونرها و نیروهای کمکی طبق وصیت آگوستوس، پس از مرگ او.
• کالیگولا، به مناسبت به قدرت رسیدن، 2200 دناریوس به پراتوریان، 110 دناریوس به گارد شهر، 75 دناریوس به لژیونرها و سایر سربازان پرداخت.
• کلودیوس به مناسبت به قدرت رسیدن هر پراتوریوس 3750 یا 5000 دناریوس (طبق منابع مختلف) و در سالگرد به سلطنت رسیدن 25 دناریوس پرداخت.

سربازان فقط نیمی از دستمزد خود را دریافت و مابقی مبلغ را پس از بازنشستگی دریافت می کردند. این سیستم به سربازان این امکان را می داد که برای دوران بازنشستگی خود پس انداز کنند و از هدر دادن تمام درآمدهایشان جلوگیری می کرد.

کهنه سربازان و بازنشستگی

بخش قابل توجهی از بودجه کشور به سربازان بازنشسته اختصاص یافت. از 13 قبل از میلاد به جای زمین، کهنه سربازان شروع به دریافت پاداش های پولی (praemia nummaria) کردند. برای این منظور، امپراتور آگوستوس خزانه نظامی ویژه ای ایجاد کرد و 170 میلیون سسترس (42.5 میلیون دنار) از خزانه خود به عنوان سرمایه اولیه کمک کرد. میزان «حقوق بازنشستگی» برای لژیونرها 3000 دیناریوس و برای پراتوری ها 5000 دناریوس تعیین شد. که مقدار نسبتاً قابل توجهی است. با سرمایه گذاری سالانه 6 درصد، سرباز می توانست در مدت 14 سال 300 دینار، معادل دستمزد خود دریافت کند. نیروهای کمکی پس از بازنشستگی از مزایا برخوردار نشدند.

خزانه داری روم سالانه مبالغ هنگفتی را صرف پرداخت پاداش می کرد. با 25-30 لژیون، تعداد نیروهای سالانه حدود 6000-7000 نفر بود. با توجه به افزایش پرداختی ها به افسران، مجموع نظری پاداش پرداختی می توانست حدود 14 میلیون دناریوس باشد.

قدرت خرید دناریوس

برای درک میزان دستمزد یک سرباز، بیایید بررسی کنیم که با این پول چند واحد گندم می‌توان خریداری کرد. یک مدیوس برابر با 8.754 لیتر یا 6.73 کیلوگرم گندم است. وزن 1 قرص نان تقریباً 327 گرم یا 1 پوند رومی است. از یک حالت، حدود 20 قرص نان می شد درست کرد. هزینه اندکی گندم در اواسط قرن اول رم تقریباً 32 الاغ یا 3 دینار (1 دینار = 10 الاغ) و 2 الاغ برای هر قرص نان بود. هزینه گندم و نان در استان ها تقریباً 2 برابر کمتر بود که معادل 1.5 دینار (15 تا 16 الاغ) در هر واحد و 1 به ازای هر قرص نان بود.

با دستمزد 300 دناریوسی و دریافتی حدود 100 دناری، یک لژیونر می توانست 1000 قرص نان در استان ها یا 500 قرص در روم بخرد. اگر دوره ای را در نظر بگیریم که سرباز بدون کسر ، پول دریافت کرده است، این مقدار تقریباً 3000 نان در استان ها و 1500 نان در رم خواهد بود. اگر او به جای محصول نهایی گندم می خرید، 100 دینار می توانست برای 33 مدیوس گندم (660 قرص نان) در روم و 66 مودی (1320 قرص نان) در استان ها کافی باشد. بدون کسر – 100 مدی (~2000 نان) در رم و 200 مدی (4000 نان) در استان ها. در واقع یک لژیونر می توانست با حقوق خود یک شهر کوچک را برای یک روز تغذیه کند.

در نظر گرفتن پرداخت‌های اضافی و پاداش‌های نظامی دریافتی در طول کمپین‌ها مهم است. در حالی که تعیین دقیق درآمد کل هر لژیونر در یک سال خدمت دشوار است، حقوق عادی آنها به تنهایی انگیزه مهمی برای پیوستن به ارتش روم بود.