بسیاری از آثار به جا مانده از غارنگاره های دست که توسط انسانهای پیش از تاریخ به یادگار مانده، نشانگر یک یا چند انگشت قطع یا کوتاه شده هستند. اگر این تصاویر تصادفی نباشند چه؟!
مجله اینترنتی باستان شناس : بسیاری از غارنگارههای نماد دست که با نوک انگشتان از دست رفته همراهند، به قطع عضو اشاره دارند. این به این معنی است که این افراد احتمالا “عمدا” انگشتان خود را بریده باشند!
محققانی که هنر غارنگارههای پیش از تاریخ را در فرانسه و ایتالیا مورد بررسی قرار دادند، ادعا میکنند که نبود این انگشتان، بیانگر “قطع عضو عمدی” است. باستان شناسان با بررسی انگشتان گمشده در صدها اثر دست پیش از تاریخ در امتداد دیوارهای غارهای اروپای غربی، مدعی هستند که انگشتان از دست رفته، به احتمال زیاد طی مراسم مذهبی یا اجتماعی، قطع شدهاند، نه به علت بیماری یا جراحت!
محققین، بیش از ۲۰۰ تصویر دست با یک یا چند انگشت گمشده از غارهای فرانسه و ایتالیا را به جمعیت Gravettian (جمعیتی شکارچی گردآورنده که در دوران پیش از تاریخ میزیستند)، نسبت دادهاند.
این در حالی است که پیش از این، برخی فرضیهها، نبود انگشت یا کوتاه بودن آن را به علت زبان اشاره یا نتیجهی سرمازدگی میدانستند. اما طی این بررسی، پروفسور کولارد و مککاولی با بررسی بیش از ۱۰۰ فرهنگ در تمام قارهها،به این نتیجه رسیدند که نمایش انگشتان قطع یا کوتاه شده در این غارنگارهها، احتمالا شاهدی از یک مراسم قربانی مذهبی جهت درخواست کمک از قدرتی برتر (ماوراء طبیعی) و یا یک آئین در جهت بقای اجتماعی بوده که با هدف تقویت پیوندها و وفاداری درونگروهی و نیز تقویت خصومت با افراد خارج از گروه بوده باشد.
شایان ذکر است که این شیوه در دوران معاصر و در انسانهای امروزی هم دیده میشود. برای مثال، کوتاه کردن انگشت اشاره در زنان جمعیت Dani واقع در غرب گینه و اندونزی که برای بیان غم و اندوه و احترام به اعضای خانواده فوت شده، تحت مراسمی آئینی صورت میگیرد.
🖋 سحر مرتضی نژاد














ارسال دیدگاه