۴ شی باستانی مرموز که همچنان باستان شناسان را متحیر می کند

برخی از کشفیات باستان شناسی باعث حیرت و شگفتی باستان شناسان می شود .با وجود اینکه این متخصصان درک کاملی از اشیای تاریخی و کاربردشان دارند اما گاهی استثنائاتی هم وجود دارد که جوابی برای آن پیدا نمی کنند.

مجله اینترنتی باستان شناس : در ادامه لیستی از 4 شی مرموز و اسرار آمیز را بررسی می کنیم که هنوز هم باستان شناسان را متحیر می کند.

گوی های سنگی حکاکی شده

توپ‌های سنگی حکاکی‌شده‌ای  که عمدتاً در اسکاتلند  یافت می‌شوند و مربوط به دوره نوسنگی بعدی (حدود 3200 تا 2500 قبل از میلاد) هستند، یکی از این معماها هستند.

بیش از 425 توپ پیدا شده است. آنها به طور کلی به اندازه یک توپ کریکت هستند و از سنگ های مختلف ساخته می شوند. سطوح آنها حجاری شده است، گاهی اوقات به صورت دیسک های دایره ای برجسته و گاهی با برش های عمیق که دستگیره ها و لوب هایی را با برجسته سازی مشخص می کند. تزیینات به شکل مارپیچ یا اشکال متحدالمرکز به نظر می‌رسد که بازتاب نقوشی است که روی سفال‌ها و سنگ‌های یادبود آن دوران یافت می‌شود.

گوی‌های سنگی در مکان‌های مختلف از جمله تدفین‌ها و سکونتگاه‌ها کشف شده‌اند. نکته جالب درباره این گوی های سنگی منحصر به فرد بودن هر کدام و عدم شباهت به یکدیگر می باشد آنها معمولا به تنهایی یافت می شوند تا بخشی از یک مجموعه. برخی از این گوی‌های سنگی آثاری بر خود دارند، که نشان می‌دهد در طول زمان به دفعات مورد استفاده قرار می‌گرفتند.

کاربری این گوی های سنگی برای اولین بار در قرن نوزدهم ، موضوع بحث بوده است. بسیاری از آنها به طور تصادفی کشف یا در مجموعه های هنری بدون منشأ مشخص یافت شدند، که تعیین منشأ واقعی آنها را دشوار می کند. آنها را به ندرت در محوطه های باستان‌شناسی می توان یافت که به رمز و راز نوع کاربری آنها می‌افزایند.

برخی از نظریه‌ها نشان می‌دهند که این گوی های سنگی به‌عنوان سلاحی برای جلوگیری از شکارچیان یا آفات، سلاح‌های جنگی، اسباب‌بازی‌ها، وزنه های اندازه گیری، زیور آلات، صنایع دستی، بلبرینگ برای مگالیت های متحرک، یا نگهدارنده های نخ استفاده می‌شدند . با این حال، هدف واقعی از ساخت این گوی های سنگی ناشناخته باقی مانده است و ما را با سوالات بی پاسخ بیشتری مواجه می کند.

دوازده وجهی رومی

این اشیاء جذاب اخیرا توجه عموم را به خود جلب کرده اند، به ویژه با کشف اخیر در نورتون دیزنی، لینکلن شایر.کشف دوازده وجهی جدید بحث های گسترده ای را در مورد هدف ساخت و اهمیت آنها برانگیخته است.

تاریخچه دوازده وجهی به دوره روم در بریتانیا (43-410 پس از میلاد) می رسد. تقریباً 130 مورد از این اشیاء عجیب در سراسر استان‌های شمال غربی امپراتوری روم سابق کشف شده‌اند که همگی از آلیاژ مس ساخته شده‌اند.

جالب است که هیچ بازنمایی شناخته‌شده‌ای از این اشیاء در هنر و ادبیات باستان وجود ندارد. اندازه های مختلف و عدم استفاده از آنها، تعیین کاربری دقیق آنها را دشوار می کند. در حالی که برخی حدس می‌زنند که مادربزرگ‌ها از آنها برای بافتن دستکش استفاده می‌کردند، باستان‌شناسان درباره عملکرد مورد نظر آن‌ها مطمئن نیستند.

طبل های فولکتون

در سال 1889، سه استوانه گچی حکاکی شده از گور کودکی در فولکتون واقع در شمال یورکشایر کشف شد. این اشیا قابل توجه که به نام طبل های گچی فولکتون شناخته می شوند، دارای طرح های هندسی خاصی هستند که به نظر می رسد ویژگی های صورت مانند چشم ها، بینی و ابروها باشد. طبل چهارم، فاقد تزئینات، بعداً در لاوانت، در ساسکس غربی در سال 1993 کشف شد.

در سال 2015، یک طبل دیگر در برتون اگنس در شرق یورکشایر کشف شد که تزیئنات بیشتری را به نمایش می گذاشت. این طبل خاص در کنار یک توپ گچی، یک سنجاق استخوانی و بقایای سه کودک پیدا شد که قدمت یکی از آنها به 3005-2890 قبل از میلاد برمی گردد.

نقوش روی طبل‌ها بخشی از یک سنت زیبایی‌شناختی است که بر روی گوی های سنگی ، نوسنگی نیز یافت می‌شود. طبل‌های گچی علی‌رغم نامشان، بعید است که به‌عنوان آلات موسیقی نواخته شده باشند و سایش مرتبط با استفاده از ضربات را نشان نمی‌دهند.

چندین محقق این اجسام را به یک واحد استاندارد طول به نام “پای بلند” مرتبط کرده اند. برخی معتقدند که این علامت‌ها اشاره به ظروف فاسد شدنی مانند کوزه‌های چوبی درب دار یا سبدها بوده است. برخی دیگر تلاش کرده اند نشانه های هندسی را به مشاهدات نجومی متصل کنند. با این حال، این واقعیت که این اشیاء در قبرهای کودکانی که با دقت دفن شده‌اند پیدا شده‌اند، بیانگر توضیح تلخ‌تری است.

حلقه های موی عصر برنز

در طول عصر برنز، پیشرفت قابل توجهی در صنعت طلاکاری صورت گرفت. زیور آلات شخصی با طراحی زیبا به دقت با استفاده از ورق طلا و سیم ساخته می شد. این حلقه‌ها ، که از نظر طراحی باز هستند، از اواخر عصر برنز، تقریباً حدود 1000 تا 800 قبل از میلاد سرچشمه می‌گیرند و در مکان‌های مختلفی مانند ایرلند، بریتانیا و بخش‌هایی از فرانسه کشف شده‌اند.

این حلقه‌ها که اغلب به صورت جفت و شبیه به هم کشف می‌شوند، می‌توانند طراحی ساده داشته باشند یا با حکاکی‌های هندسی خاص تزئین شوند.

نظریه های اخیر نشان می دهد که این آثار باستانی می تواند به عنوان حلقه بینی، گوشواره، یا زیور مو بوده باشد. با این حال، هیچ یک از این توضیحات کامل به نظر نمی‌رسند، زیرا برخی از عناصر طراحی باعث می‌شود حلقه‌ها غیرعملی یا ناخوشایند باشند.